VEGANIZER

Το δικο σου παλτο φωναζε οταν το εγδερναν;

2011-03-24T20:50:00.000+02:00

Στις 26-28 Μαρτίου με περισσότερο θράσος από ποτέ, βασανιστές, δολοφόνοι, και συνένοχοι αγοραστές, συγκεντρώνονται στην 1^η Διεθνή Έκθεση Γούνας Αθήνας, ακολουθώντας το παράδειγμα του Μιλάνου, της Μόσχας, του Χονγκ Κονγκ κ.α. αλλά και της καρδιάς της ελληνικής βιομηχανίας εκτροφής και θανάτωσης γουνοφόρων ζώων, την Καστοριά. Την οργανωμένη και ξεδιάντροπη απαξίωση της ζωής που αποτελεί προσβολή για όλα τα ζώα, διοργανώνει ο Σύνδεσμος Ελλήνων Γουνοποιών, στοχεύοντας με την ίδρυσή του εδώ και 3 χρόνια στην «εξωστρέφεια» προς τις διεθνείς αγορές. Δρώντας με την ευλογία του «κράτους» συμφερόντων, που αντιμετωπίζει εχθρικά ότι υπερασπίζεται τη ζωή και την ελευθερία, και πελατειακά ότι ευνοεί τις τσέπες του, πάνω από 70 εταιρίες θανάτου και επεξεργασίας πτωμάτων εκθέτουν τα κατορθώματά τους. Το ρόλο του εκθεσιακού νεκροτομείου παίζει η ΕΧPO Athens που κατά τα άλλα, σε λιγότερο από ένα μήνα θα φιλοξενήσει έκθεση τεχνολογιών περιβάλλοντος.

Στην έκθεση θράσους οι εκτροφείς-σωματέμποροι, οι σφαγείς και οι γδάρτες, αποκρύπτουν σκόπιμα τις εικόνες φρίκης που βρίσκονται πίσω από τα κουφάρια πολυτελείας. Αφενός δεν παραδέχονται ότι παγιδεύουν, αιχμαλωτίζουν, στριμώχνουν ασφυκτικά, πνίγουν, χτυπούν μέχρι θανάτου, δηλητηριάζουν με στρυχνίνες και αέρια, σκοτώνουν με πρωκτικό ηλεκτροσόκ, γδέρνουν μισοζώντανα μινκ, τσιντσιλά, αλεπούδες, ρακούν, κουνέλια, κάστορες, λυγκες, ενυδρίδες, σκύλους, γάτες και αλλά μη ανθρώπινα ζώα. Αφετέρου αποκρύπτουν το γεγονός ότι επιλέγουν αυτές τις μεθόδους θανάτωσης με μοναδικό κριτήριο ότι είναι πιο οικονομικές και δεν αφήνουν ίχνη από την σφαγή στο τρίχωμα. Πίσω από το κάθε γούνινο παλτό του κάθε εκθεσιακού περιπτέρου, κρύβουν επιμελώς τα πιο φριχτά ουρλιαχτά, τα τρέμουλα, και τις απεγνωσμένες προσπάθειες διαφυγής 10-15 λύκων, 15-20 αλεπούδων, 10-12 καστόρων, 27-30 ρακούν, ή 60-100 σκίουρων. Στις διαφημίσεις τους τονίζουν την υψηλή ποιότητα του τελικού προϊόντος, ενώ τα ιδία τα μη ανθρώπινα ζώα, συνήθως δεν παρουσιάζονται καν, ως μη συναισθανόμενες πρώτες ύλες, διαθέσιμες προς πάσα εκμετάλλευση.

Ηθικοί αυτουργοί του εγκλήματος, αγοραστές με παθολογική έλλειψη σεβασμού στη ζωή, ανθρώπινη η μη. Στη συντριπτική πλειοψηφία τους γνωρίζουν αλλά αδιαφορούν για τις ζωές που εκμεταλλεύτηκαν με τον χειρότερο τρόπο, από την αρχή μέχρι το τέλος τους, αλλά και σε κάθε δευτερόλεπτο της ύπαρξής τους. Προβάλλοντας ψευδοεπιχειρήματα περί «καλού υλικού» και της «φύση μας» που παραπέμπουν στον άνθρωπο των σπηλαίων, επιλέγουν συνειδητά να δικαιολογούν και να τροφοδοτούν το βασανισμό. Μέσα στα συμπτώματα της παθολογίας τους φαίνεται, είναι η έλλειψη της κοινής λογικής που λέει ότι δεν υπάρχει τίποτα φυσικό στη γούνα, ότι, όπως το δέρμα, έτσι και η γούνα είναι πτώματα, που χωρίς επεξεργασία με καυστικές και τοξικές ουσίες (φορμαλδεΰδη, χρώμιο κ.α.) θα σαπίσει και θα λιώσει. Μπροστά στην ικανοποίηση της διαστροφής τους, οι «καταναλωτές» δεν υπολογίζουν ούτε το περιβαλλοντικό κόστος. Με τη ρύπανση του υδροφόρου ορίζοντα, του εδάφους και του αέρα από τα υγρά απόβλητα και τα περιττώματα των εκατομμυρίων συνωστισμένων ζώων, με 15-20% επιπλέον κατανάλωση ενέργειας σε σχέση με την παραγωγή συνθετικών υλικών, η επιλογή των πτωματοφάγων και πτωματοφόρων ενισχύει τον περιβαλλοντικά καταστροφικό αντίκτυπο της μαζικής εκτροφής, που κινητοποιείται από την κρεοφαγία και την παραγωγή δερμάτινων ειδών.

Χρηματολάτρεις γουναράδες και επιδειξιομανείς γουνοφόροι-πτωματοφόροι δεν σταματούν ούτε μπροστά στον καρκίνο και τα αναπνευστικά προβλήματα που απειλούν όχι μόνο όσους πληρώνουν για να κάνουν τη βρωμοδουλειά του δήμιου και του επεξεργαστή, αλλά και τους κατοίκους των γύρω περιοχών που πίνουν, τρώνε και αναπνέουν τις επικίνδυνες χημικές ουσίες που αφήνει πίσω της η βιομηχανία γούνας. Το lifestyle της προκλητικής γουνοχλιδής που περπατάει χεράκι - χεράκι με εκείνο της δερματινομαγκιάς, υποβιβάζει κάθε ζωή σε αντικείμενο εκμετάλλευσης.

Η παραγωγή και το εμπόριο γούνας, με 50 εκατομμύρια νεκρούς το χρόνο (αριθμός που δεν περιλαμβάνει τις ανθρώπινες ζωές), αποτελεί έναν από τους πιο ματαιόδοξους μηχανισμούς εκμετάλλευσης που πρέπει να σταματήσει τώρα ως εχθρικός απέναντι σε οποιαδήποτε μορφή ζωής ή οποία τίθεται σε δεύτερη μοίρα σε σχέση με το χρήμα. Απέναντι στην Ευρώπη των 6.500 εκτροφείων και τις επιδοτήσεις των κρατών της, όλο και περισσότεροι ενημερώνονται για την προέλευσή των τριχωτών πτωμάτων και αρνούνται να τα αγοράσουν και να τα φορέσουν, προχωρούν στην καταστροφή τους, και κάνουν την αλληλεγγύη πράξη απελευθερώνοντας τους αιχμαλώτους της βιομηχανίας που βλέπει τα ζώα σαν ύφασμα. Απέναντι στην κραυγαλέα επίδειξη αδιαφορίας γουναράδων και γουνόφιλων, εμείς ακούμε πιο καθαρά από ποτέ μία από τις πιο παγκόσμιες, ξεκάθαρες πραγματικότητες που φωνάζει από παντού. Ότι κάθε ζωντανός οργανισμός, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, θέλει να ζήσει.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

Σάββατο 26 Μαρτίου, 12:00, ExpoAthens, ΑΝΘΟΥΣΑ

Λεωφορείο Α5 Ακαδημίας-στάση: Στροφή Ανθούσας, μετρό-στάση Παλλήνη

Προσυγκέντρωση 10:00, μετρό Συντάγματος

ΚΑΜΙΑ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑ, ΚΑΜΙΑ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ. ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΚΑΘΕ ΖΩΟΥ ΤΩΡΑ.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕ ΒΑΣΑΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ ΠΟΥ ΘΕΩΡΟΥΝ ΤΗ ΣΦΑΓΗ ΚΑΙ ΤΟ ΒΑΣΑΝΙΣΜΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΖΩΑ ΥΦΑΣΜΑ.

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΞΕΡΟΥΝ, ΞΕΡΟΥΝ ΚΑΙ ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΝ, ΞΕΡΟΥΝ ΚΑΙ ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΝ.

ΑΦΟΥ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΧΡΗΜΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ

ΑΣ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΙΣ ΤΣΕΠΕΣ ΤΟΥΣ.

ΑΛΟΓΟΜΥΓΕΣ

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ 1η ΔΙΕΘΝΗ ΕΚΘΕΣΗ ΓΟΥΝΑΣ

2011-03-18T16:35:00.000+02:00

Καλούμε σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας
ενάντια στην 1η Διεθνή Έκθεση Γούνας στην Αθήνα
το Σάββατο, 26 Μαρτίου 2011, στις 12:00 μ.μ.
στο εκθεσιακό κέντρο ExpoAthens, στην Ανθούσα.
(Λεωφορείο Α5 από Ακαδημία – στάση Στροφή Ανθούσας,
Μetro μπλέ γραμμή – στάση Παλλήνη,
ΙΧ – έξοδος 14 Αττικής οδού)
Προσυγκέντρωση στις 10:00, στην πλατεία Συντάγματος.

Ενάντια στην εκμετάλλευση των ζώων.
Ενάντια στη βάναυση βιομηχανία της γούνας.
Υπέρ της απελευθέρωσης όλων των ζώων.
Για την κατάργηση κάθε κλουβιού, ορατού και μη.

Δράση Ενάντια στη Γούνα

Προβολή 2 ντοκιμαντέρ στη μνήμη της Jill Phipps-Τρίτη 1 Φεβρουαρίου

2011-01-29T13:06:00.000+02:00

Προβολή 2 ντοκιμαντέρ στη μνήμη της Jill Phipps

JILL’S FILM (39’)

Την 1η Φεβρουαρίου 1995, στα 31 της χρόνια, η Jill Phipps έχασε τη ζωή της κάτω από τις ρόδες ενός φορτηγού, που μετέφερε ζωντανά νεαρά μοσχάρια προς τη σφαγή τους, στην προσπάθεια της να το σταματήσει. Αυτή η ταινία - βιογραφία δημιουργήθηκε από τους συντρόφους της και είναι αφιερωμένη στη μνήμη της.

Οι ακτιβιστές για τα Δικαιώματα των Ζώων κατηγορούνται από κράτη, αρχές και ΜΜΕ για τρομοκρατία. Στην πραγματικότητα, όπως λέει και η μητέρα της Jill, Nancy, δεν έχουν πειράξει ποτέ ούτε μια τρίχα από ανθρώπινο ή μη ζώο, ενώ οι ίδιοι εδώ και χρόνια χάνουν τους δικούς τους κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων ή μέσα στη φυλακή. Δεν πρόκειται για ατυχήματα, πρόκειται για κρατικές δολοφονίες, για θύματα του μονόπλευρου πολέμου που έχει κηρύξει ο άνθρωπος στα υπόλοιπα ζώα και σε όσους στέκονται στο πλευρό τους. Η αλληλεγγύη πάντα ενοχλεί και φοβίζει, για αυτό και τιμωρείται παραδειγματικά.

Σύμφωνα με μάρτυρες, η αστυνομία έδωσε σήμα στον οδηγό του φορτηγoύ να προχωρήσει παρά την παρουσία των διαδηλωτών. Η δολοφονία της Jill, είναι ακόμα μία περίπτωση όπου η κοινωνία επιτρέπει να μπαίνει το κέρδος πάνω από τη ζωή, ανθρώπινη η μη. Η ίδια κοινωνία που μας διδάσκει ότι η ζωή κάποιων αξίζει περισσότερο, ότι ο άνθρωπος είναι ανώτερος των άλλων ζώων ή ότι δεν είναι καν ζώο, και θέτει σα στόχο την απεριόριστη αύξηση της κυριαρχίας του επάνω στη φύση.

Όλοι μου οι ήρωες φοράνε ακόμα μάσκες (15’)

Παρουσίαση του Animal Liberation Front και του αγώνα του κατά του εργαστηρίου πειραμάτων – βασανιστηρίων της Huntingdon Life Sciences ως παράδειγμα της αναγκαιότητας της άμεσης δράσης.

«Οι παραδοσιακές μορφές διαμαρτυρίας, συλλογές υπογραφών, επιστολές διαμαρτυρίας κτλ μπορεί να είναι αποτελεσματικές μακροπρόθεσμα, αλλά τα ζώα που βασανίζονται σήμερα, τα ζώα που πρόκειται να πεθάνουν αύριο, απλά δεν έχουν το χρόνο να περιμένουν. Για αυτό το λόγο το ALF πραγματοποιεί αυτές τις επιδρομές, κι αν ήμουν εγώ αυτός που βρίσκεται μέσα σε κλουβί, αν ήμουν αυτός που βασανίζεται, ξέρω τι θα ήθελα να κάνουν οι άνθρωποι που νοιάζονται για μένα, και δεν θα ήταν να γράφουν επιστολές διαμαρτυρίας και να υπογράφουν, αλλά θα ήθελα να κάνουν ότι μπορούν για να σώσουν τη ζωή μου εδώ και τώρα» (απόσπασμα από το ντοκιμαντέρ).

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΤΕΚΙ – ΣΤΕΚΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

Τρίτη 1 Φεβρουαρίου, 9:30

ΑΛΟΓΟΜΥΓΕΣ

Εκδήλωση για την Jill Phipps

2011-01-29T13:01:00.000+02:00

Μυστική έρευνα αποκαλύπτει φρικτό βασανισμό ψαριών

2011-01-21T03:26:00.000+02:00

Μία νέα έρευνα της MERCY FOR ANIMALS http://www.mercyforanimals.org/fish

αποκαλύπτει την αποτρόπαιη πραγματικότητα που κρύβεται πίσω από το φανταχτερό όνομα μίας επιχείρησης σφαγής ψαριών στο Τέξας την "Catfish Corner". Η κάμερα δείχνει ζωντανά ψάρια να βασανίζονται, να ασφυκτιούν, να γδέρνονται και να διαμελίζονται ζωντανά, έχοντας όλες τις αισθήσεις τους με αποτέλεσμα τον έντονο πόνο.

Η έρευνα αποκαλύπτει:

Εργαζόμενους να τραβούν με πένσες το δέρμα ζωντανών ψαριών

Δεκάδες ψάρια στριμωγμένα σε κάδους και καλάθια, που αγωνιούν να αναπνεύσουν

Γδαρμένο ψάρι να συνεχίζει να κινείται και να προσπαθεί να αναπνεύσει

Ψάρια να προσπαθούν αγωνιωδώς να ξεφύγουν από τα μαχαίρια των εργαζομένων

Ζωντανά ψάρια να τεμαχίζονται σε φέτες

Οι εργαζόμενοι να τραβούν και να κόβουν με βία τα κεφάλια ζωντανών ψαριών

Εξετάζοντας το οπτικό υλικό, ο ειδικός σε θέματα συμπεριφοράς ζώων Dr. Jonathan Balcombe καταδίκασε σκληρά την επιχείρηση, αναφέροντας: "Η μεταχείριση των ψαριών σα να είναι άψυχα αντικείμενα, είναι βίαιη και ηθικά αποτρόπαιη. Η μεταχείριση αυτή όπως απεικονίζεται στο βίντεο, είναι εξαιρετικά σκληρή και άκαρδη και θα πρέπει να τεθεί αμέσως εκτός νόμου. "

Ο κτηνίατρος Lee Schrader συμφωνεί, προσθέτοντας ότι «το να υποβάλλεις τα ψάρια σε μια εμφανώς επώδυνη διαδικασία, όπως η αφαίρεση του δέρματος τους, ενώ είναι ζωντανά και ανταποκρίνονται στον πόνο, είναι σκληρή, απάνθρωπη και αδικαιολόγητη."

Είναι πλέον ευρέως αποδεκτό ότι τα ψάρια αισθάνονται πόνο. Στην πραγματικότητα η διαδικασία πόνου για τα ψάρια είναι η ίδια όπως και των θηλαστικών. Τα ψάρια στο βίντεο παρουσιάζουν έντονες αντιδράσεις και σαφείς προσπάθειες να αποφύγουν τη σκληρή μεταχείρισή τους από τους υπαλλήλους, πράγμα που υποδηλώνει ότι αισθάνονται πόνο και αποτελεί για αυτά μία εξαιρετικά επώδυνη διαδικασία.

Η κατανόηση από τον κόσμο ότι και τα ψάρια υποφέρουν και οι αποκαλύψεις της απάνθρωπης μεταχείρισης τους, οδηγούν όλο και περισσότερους ανθρώπους στην αφαίρεσή τους από τη διατροφή τους και στην υιοθέτηση μίας αποκλειστικά υγιεινής, φυτικής vegan διατροφής.

Περισσότερα για τα ψάρια:

http://www.animalaid.org.uk/images/pdf/booklets/fish.pdf

http://www.vegetarian.org.uk/guides/Fish/Report/

http://www.ajcn.org/content/early/2010/10/27/ajcn.110.005603.abstract

Απελευθέρωση 36 σκύλων στην Καταλονία

2011-01-19T14:51:00.003+02:00

36 σκύλοι διασώθηκαν από μια ομάδα ακτιβιστών για τα δικαιώματα των ζώων από το εκτροφείο ζώων για πειράματα HARLAN Interfauna στις παρυφές της πόλης Sant Feliu de Codines (Καταλονία,Ισπανία), προσφέροντας τους μια νέα ζωή αυτή τη νέα χρονιά.

Μόλις μπήκαμε μέσα καταγράψαμε την άθλια ζωή αυτών των ζώων και ξεκινήσαμε να ετοιμάζουμε τη μεταφορά τους. Όντας μονίμως κλειδωμένα στα κλουβιά τους χωρίς να μπορούν να τρέξουν, να εξερευνήσουν το περιβάλλον ή να σχετιστούν μεταξύ τους, αρκετά από αυτά είχαν πληγές – όπως φαίνεται από τις εικόνες που τραβήξαμε εκείνη τη νύχτα -αφού αναγκάζονταν να κοιμούνται μέσα στο χειμώνα ακουμπώντας απευθείας στο κρύο τσιμέντο, καλυμμένο με τα δικά τους περιττώματα και ούρα.

Ένας από τους διασωθέντες σκύλους ζούσε σε πλήρη απομόνωση χωρίς κανένα είδος επαφής με τα άλλα ζώα. Αυτό αποτελεί μια μορφή ψυχολογικού βασανιστηρίου για τα κοινωνικά ζώα τα οποία έχουν ανάγκη τη συντροφιά άλλων ζώων. Άλλα αναζητούσαν τόσο έντονα οποιαδήποτε επαφή και ερέθισμα μετά από εγκλεισμό τεσσάρων χρόνων σε αυτά τα κλουβιά, που προσπαθούσαν απεγνωσμένα να μας αγγίξουν μέσα από τα κάγκελα και ζητούσαν την προσοχή μας με οποιοδήποτε τρόπο. Όταν μπήκαμε στο κλουβί τους, πήδηξαν με ενθουσιασμό πάνω μας αναζητώντας τρυφερότητα. Λίγα λεπτά αργότερα μας συνόδεψαν χαρούμενα έξω στον πρώτο ελεύθερο περίπατο της ζωής τους.

Δεδομένης της ψυχικής και σωματικής τους υγείας όλα τα διασωθέντα ζώα εξετάστηκαν από κτηνίατρους. Κάποια χρειάστηκαν όλη την προσοχή μας για να τα βοηθήσουμε να ξεπεράσουν τον διαρκή φόβο στον οποίο ζούσαν. Όλα έχουν ήδη έρθει σε ασφαλή σπίτια όπου τα αγαπούν και τα προστατεύουν. Δεν ξέρουμε πόσος καιρός θα χρειαστεί μέχρι να εμπιστευτούν ξανά ανθρώπους αλλά είμαστε σίγουροι ότι η προσοχή και η φροντίδα που δέχονται στα καινούρια τους σπίτια θα καταφέρει να ανοίξει το δρόμο προς την καρδιά τους και θα ξαναζήσουν ευτυχισμένα και ασφαλή για την υπόλοιπη ζωή τους.

Μετά από μια σκληρή ζωή στις εγκαταστάσεις της Harlan Interfauna στην Καταλονία- καμία διαφορά με αυτές στη Green Hill στην Ιταλία ή της Marshall στις ΗΠΑ- μια χειρότερη μοίρα περίμενε αυτά τα ζώα: η μεταφορά τους σε εργαστήρια πειραμάτων όπου θα ήταν για πάντα κλεισμένα σε κλουβιά από τα οποία θα έβγαιναν μόνο για να χρησιμοποιηθούν σε πειράματα. Όλα γεννήθηκαν καταδικασμένα να γίνουν θύματα των τεστ τοξικότητας, βιοιατρικής και κτηνιατρικής έρευνας, ή στρατιωτικών περαμάτων μέχρι το τέλος της ζωής τους.

Οι ακτιβιστές που πραγματοποίησαν αυτή τη δράση είναι βίγκαν και απορρίπτουν το σπισιμό όπως και οποιαδήποτε εκμετάλλευση ζώων, συμπεριλαμβανομένων των πειραμάτων όπως σε αυτήν την περίπτωση, ή την κατανάλωση ζωικών προϊόντων, τη χρήση τους για σόου ή για ρουχισμό. Πιστεύουμε ότι το μόνο σημαντικό κριτήριο για το σεβασμό είναι ικανότητα τους να αισθάνονται, όχι το είδος, το φύλο ή η φυλή όπου ανήκουν. Θέλουμε να εξελιχθούμε προς μια κοινωνία χωρίς διακρίσεις όπου τα μη ανθρώπινα ζώα δεν θεωρούνται κατώτερα είδη που χρησιμοποιούνται ως πόροι, αλλά άτομα, τα δικαιώματα των οποίων αξίζουν πλήρη σεβασμό.

Θα συνεχίσουμε να διασώζουμε ζώα και να καταγγέλλουμε την εκμετάλλευσή τους τους μέχρι να αδειάσει και το τελευταίο κλουβί και μέχρι οι υπόλοιπες μορφές καταπίεσης ζώων να αποτελούν παρελθόν.

Τέλος, θέλουμε να αφιερώσουμε αυτή τη δράση σε όλους τους ακτιβιστές οι οποίοι αγωνίζονται για το τέλος των πειραμάτων σε ζώα και οι οποίοι θυμούνται όλα τα ζώα που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στα εκτροφεία και στα εργαστήρια.

(ευχαριστούμε τις "αλογόμυγες" για το e-mail)

Κοίταξε τα μάτια του και άνοιξε τα δικά σου

2010-12-30T01:39:00.000+02:00

LOOK INTO HIS EYES AND OPEN YOURS! from carmen4thepets on Vimeo.

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΓΟΥΝΑΣ(WORLDWIDE FUR FREE FRIDAY)-26 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ

2010-11-21T19:49:00.000+02:00

Παγκόσμια ημέρα κατά του αιματοβαμμένου εμπορίου της γούνας. Ενός εμπορίου που με σκοπό το κέρδος κακοποιεί ανελέητα με τους πιο βάναυσους τρόπους αθώα ζώα που είχαν την ατυχία να γεννηθούν με όμορφη γούνα! Κάθε χρόνο περισσότερα από 50 εκατομμύρια γουνοφόρα ζώα (μινγκ, αλεπού, τσιντσιλά, ρακούν, κτλ.) χωρίς να υπολογίζονται τα εκατομμύρια κουνέλια, βρίσκουν φρικτό θάνατο που περιλαμβάνει μεθόδους όπως ηλεκτροπληξία στον πρωκτό, κρέμασμα, πνίξιμο, κτυπήματα στο κεφάλι, σπάσιμο λαιμού, και εισπνοή τοξικού αερίου για να μη
καταστραφεί η γούνα τους. Τις περισσότερες φορές γδέρνονται ενώ διατηρούν ακόμη τις αισθήσεις τους.

Οι διαμαρτυρίες σε όλο τον κόσμο από εκατομμύρια ευαισθητοποιημένους ανθρώπους, η εγκατάλειψη της αληθινής γούνας από πολλούς σχεδιαστές και καταστήματα, αλλά και η άρνηση ολοένα και περισσότερων διασημοτήτων να φορέσουν αληθινή γούνα, στέλνουν ένα ηχηρό μήνυμα, ότι ο βασανισμός και η θανάτωση των ζώων για τη μόδα δεν είναι αποδεκτά!

Σε ολόκληρο τον κόσμο οργανώσεις για τα δικαιώματα των ζώων έχουν ξεκινήσει έναν μακροχρόνιο αγώνα με σκοπό την απαγόρευση της εκτροφής γουνοφόρων ζώων, καθώς και την κατάργηση εισαγωγής γούνας από άλλα κράτη. Στο Ισραήλ υπάρχει νομοσχέδιο για ολική κατάργηση του εμπορίου της γούνας (εκτροφή και εισαγωγή).

Στην Ελλάδα μπορεί οι πωλήσεις στο εσωτερικό της χώρας να βρίσκονται σε ύφεση, όμως στις χώρες της ανατολικής Ευρώπης καθώς και στην Κίνα, παρατηρείται αύξηση των πωλήσεων με αποτέλεσμα οι έλληνες γουνοποιοί να στρέφονται στην ενίσχυση των εξαγωγών προς τις χώρες αυτές.

Όμως ο βασανισμός και η θανάτωση των ζώων δε μπορεί να αποτελεί κλάδο προς ανάπτυξη!

Η Παγκόσμια Παρασκευή Κατά της Γούνας (WFFF) είναι μία από τις πιο σημαντικές παγκόσμιες ημέρες δράσης στην ιστορία των δικαιωμάτων των ζώων, με περισσότερες από 120 κινητοποιήσεις σε όλο τον κόσμο.
Ενώνουμε και τη δική μας φωνή με τους χιλιάδες πολέμιους της γούνας σε όλο τον κόσμο, με σκοπό να αποκαλύψουμε το πραγματικό πρόσωπο της βρώμικης αυτής βιομηχανίας και να στείλουμε ένα μήνυμα σε όλους όσους κερδοσκοπούν από την κακοποίηση των ζώων!

Ο χρόνος τους τελειώνει και θα κάνουμε τα πάντα για να τελειώσει όσο πιο σύντομα γίνεται!!!

Καλούμε κάθε φιλοζωϊκό σωματείο και κάθε ευαισθητοποιημένο πολίτη να ενισχύσει την παγκόσμια αυτή κινητοποίηση συμμετέχοντας στη διαμαρτυρία αλλά και διοργανώνοντας παρόμοιες κινητοποιήσεις σε άλλες πόλεις της Ελλάδας!

Παρασκευή 26 Νοεμβρίου 2010 - Πλατεία Συντάγματος 18:30

Θα συγκεντρωθούμε στην πλατεία Συντάγματος και θα ακολουθήσει πορεία στους γύρω εμπορικούς δρόμους!

Until every closet is empty!!!

Διαμαρτυρία έξω από την ιαπωνική πρεσβεία ενάντια στη φαλαινοθηρία

2010-11-04T19:21:00.000+02:00

Στις 5 Νοεμβρίου, ημέρα επίσημης έναρξης της κυνηγετικής περιόδου φαλαινών στην Ιαπωνία, χιλιάδες άνθρωποι σε όλο τον κόσμο θα δηλώσουν την αντίθεσή τους στην αποτρόπαιη αυτή σφαγή, που πριν λίγες δεκαετίες οδήγησε στο χείλος της εξαφάνισης πολλά είδη φαλαινών.

Σε ανακοίνωση του το ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΔΙΚΤΥΟ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ (ΠΑ.Δ.Ο.ΖΩ.) αναφέρει ότι: «Από τότε που η φαλαινοθηρία έγινε μια παγκόσμια βιομηχανία, η συντριπτική πλειοψηφία των εκατομμυρίων φαλαινών, σκοτώθηκαν κυρίως για το λίπος τους το οποίο μετέτρεπαν σε πρώτη ύλη για πολλά προϊόντα όπως λάδι για κεριά και λάμπες φωτός.

Ενώ το 1986 λόγω της υπεραλίευσης η Διεθνής Επιτροπή Φαλαινοθηρίας (I.W.C.) απαγόρευσε την εμπορική φαλαινοθηρία, έτσι ώστε οι πληθυσμοί των φαλαινών να μπορέσουν να ανακάμψουν, χώρες όπως η Ιαπωνία, η Νορβηγία και η Ισλανδία χρησιμοποιώντας ως πρόσχημα τη διεξαγωγή ερευνητικών προγραμμάτων, συνεχίζουν το κυνήγι ακόμη και σε προστατευόμενες περιοχές και ζητούν την άρση της απαγόρευσης.

Χώρες όμως και οργανώσεις που τάσσονται κατά της φαλαινοθηρίας δηλώνουν ότι οι πληθυσμοί φαλαινών παραμένουν ευάλωτοι, χαρακτηρίζουν το κυνήγι ανήθικο και περιττό και υποστηρίζουν την απαγόρευση. Και καθώς το κρέας φάλαινας δεν έχει ιδιαίτερη ζήτηση στην Ιαπωνία, χιλιάδες τόνοι παραμένουν αδιάθετοι υπό ψύξη και έτοιμοι για κατανάλωση.

Το Ινστιτούτο Κητολογικών Ερευνών που επιβλέπει τις φαλαινοθηρικές δραστηριότητες της Ιαπωνίας, στρέφεται προς τα παιδιά στα σχολεία, προσπαθώντας να το εντάξουν στη σύγχρονη διατροφική κουλτούρα της Ιαπωνίας, για να αυξήσουν την κατανάλωση και να μειώσουν την τεράστια αυτή ποσότητα.
Το ΠΑ.Δ.Ο.ΖΩ. στηρίζει την απαγόρευση της φαλαινοθηρίας συμμετέχοντας στη διαμαρτυρία έξω από την πρεσβεία της Ιαπωνίας (Εθνικής Αντιστάσεως 46, Χαλάνδρι) την Παρασκευή 5 Νοεμβρίου 2010 στις 11:00».

αναδημοσίευση από: zougla.gr

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΚΘΕΣΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΥΠΕΡΟΨΙΑΣ ΣΤΟ ΠΑΛΙΟ ΤΕΛΩΝΕΙΟ ΧΑΝΙΩΝ

2010-11-04T13:52:00.000+02:00

Ενώ τα άγρια πουλιά διανύουν ακόμα την περίοδο που ο κάθε παλαβός κυνηγός πάει με την ευλογία της πολιτείας και τα κατεβάζει στα καλά καθούμενα, ένα άλλο χόμπυ έρχεται στην πόλη μας για να προωθήσει ακόμα περισσότερο το βασανισμό των ζώων που τόσο έχουμε θαυμάσει για την ικανότητα τους να πετάνε, και τόσο πολύ έχουμε εξευτελιστεί ως είδος για την εξουσιαστική συμπεριφορά μας κλείνοντας τα σε κλουβιά. «Δεν μπορώ να πετάξω; Δεν θα πετάξει κανείς».

Εκτροφείς αποφάσισαν να συγκεντρωθούν στις 5-7 του Νοέμβρη στο Παλιό Τελωνείο των Χανίων για να εκθέσουν τα πουλιά τους και να διαγωνιστούν για την ανάδειξη του «καλύτερου» με βάση το σχήμα, το μέγεθος, το χρώμα, το σχέδιο και ότι άλλη τεχνική αυθαιρεσία τους έρθει στο κεφάλι. Στο πλευρό του «χρυσοί» χορηγοί, χορηγοί έκθεσης, χορηγοί pet shop, και χορηγοί επικοινωνίας τοπικά Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης που κατά τα άλλα εκφράζουν ευαισθησίες σε σχέση με τα ζώα. Όποτε τους έρθει και για όποια ζώα τους έρθει.

Οι διοργανωτές, ο Παγκρήτιος Όμιλος Καναρινόφιλων και η Ελληνική Ορνιθολογική Ομοσπονδία, αυτοαποκαλούμενοι «φίλοι» των πουλιών, λένε ότι αφού γεννήθηκαν σε αιχμαλωσία δεν μπορούν να ζήσουν ελεύθερα. Δεν εξηγούν όμως γιατί αυτό συνεπάγεται ότι δεν θέλουν να πετάξουν. Γιατί σημαίνει ότι πρέπει να συνεχίζουν να τα εκτρέφουν ώστε να κρατούν αιχμάλωτους τους απογόνους τους. Η΄από πού κι ως πού τους επιτρέπουν και τους ενθαρρύνουν θεατές, κριτές και χορηγοί να τα εκθέτουν σαν αντικείμενα. Σαν να είναι έργα τέχνης και αυτοί οι καλλιτέχνες – δημιουργοί τους. Δημιουργός τους είναι η φύση. Αυτοί το μόνο που έκαναν είναι να αποξενώσουν γενιές και γενιές από το περιβάλλον τους, μαδώντας την ελευθερία τους και τις φυσικές τους συμπεριφορές.

14ος Παγκρήτιος Διαγωνισμός Πτηνών Συντροφιάς. Μαζική έκθεση της ζωής απομονωνόμενης για πάντα σε κλουβί. Διαγωνισμός για την «καθαρότητα» των χαρακτηριστικών του είδους. Προώθηση της ιδιοκτησίας και αντικειμενοποίησης της ζωής.Επίθεση στη συντροφικότητα και στην αλληλεγγύη των ειδών.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΚΛΟΥΒΙΑ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΠΑΛΙΟ ΤΕΛΩΝΕΙΟ

ΣΑΒΒΑΤΟ 6 ΝΟΕΜΒΡΗ 12:30 μ.μ.

ΑΛΟΓΟΜΥΓΕΣ

1 Νοεμβρίου - Παγκόσμια Ημέρα Βεγκανισμού

2010-11-02T00:42:00.003+02:00

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

1 Νοεμβρίου
Παγκόσμια Ημέρα Βεγκανισμού
World Vegan Day
(βέγκαν: αυτός που αντιτίθεται στην εκμετάλλευση των ζώων
κι έτσι αρνείται να χρησιμοποιεί ζώα και παράγωγά τους
για διατροφή, ένδυση, διασκέδαση και πειράματα)

ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΡΕΑΤΟΣ ΚΑΙ ΖΩΙΚΩΝ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ:
Το πιο αντιπροσωπευτικό παράδειγμα συστηματικής βαρβαρότητας και απανθρωπιάς, η μεγαλύτερη ανθρώπινη κτηνωδία προς άλλα συναισθανόμενα όντα!

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Βεγκανισμού η «ΒΕΓΚΑΝ ΚΙΝΗΣΗ» και το «ΠΑΔΟΖΩ – ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΔΙΚΤΥΟ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ» καλούν τους καταναλωτές να αμφισβητήσουν, να επανεξετάσουν και να απορρίψουν συμπεριφορές που θεωρούσαν φυσικές και αναγκαίες και που είναι υπεύθυνες για την τρομακτική κακοποίηση και δυστυχία των ζώων σήμερα.
Μας έχουν μάθει ότι τα ζώα υπάρχουν για να εξυπηρετούν τους ανθρώπους και τα εξολοθρεύουμε κατά δισεκατομμύρια κάθε χρόνο, χωρίς να σκεφτόμαστε τι πραγματικά σημαίνει αυτό. Μας έχουν μάθει ότι είναι απόλυτα φυσικό και αναγκαίο να τρώμε κρέας, γαλακτοκομικά, ψάρια και αυγά. Τίποτε από αυτά δεν είναι αλήθεια. Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο, αποδεικνύουν ότι μπορούν να ζήσουν μία υγιή και ευτυχισμένη ζωή, χωρίς να καταναλώνουν τίποτε από τα παραπάνω και χωρίς να προκαλούν πόνο σε κανένα ζωντανό πλάσμα.
Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι τα ζωικά προϊόντα που αγοράζουν, προέρχονται από ζώα, τα οποία δεν έχουν υποφέρει. Η πραγματικότητα όμως είναι τελείως διαφορετική. Η βιομηχανία ζώων είναι από τις πιο βάναυσες δραστηριότητες πάνω στη γη. Τα ζώα κλεισμένα σε βρώμικα υπόστεγα ή κλουβιά λίγο μεγαλύτερα από το μέγεθός τους, χωρίς καμία επαφή με τη φύση, αντιμετωπίζονται απλώς σαν μηχανές παραγωγής κρέατος, γάλακτος και αυγών. Ποτέ δεν αναπνέουν καθαρό αέρα, δεν ανατρέφουν τα μικρά τους, δεν αναπτύσσουν κανονικές σχέσεις με άλλα ζώα, δεν εξερευνούν το περιβάλλον τους, δεν κάνουν οτιδήποτε φυσικό και αναγκαίο γι΄ αυτά. Τεχνητές πρακτικές εκτροφής, φάρμακα και ορμόνες, χρησιμοποιούνται για να μεγαλώσουν πολύ πιο γρήγορα απ' όσο θα μεγάλωναν με φυσικό τρόπο.

Μπορεί όλο και περισσότεροι άνθρωποι να εκδηλώνουν ανησυχία για την μεταχείριση των ζώων, μπορεί οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις της εκτροφής ζώων, να μην αμφισβητούνται πια, μπορεί όλο και περισσότεροι επιστήμονες να αποδέχονται πλέον, ότι οι διατροφικές ανάγκες του ανθρώπου μπορούν όχι μόνο να καλυφθούν από μία φυτική διατροφή, αλλά και να επιτύχει κάποιος καλύτερη υγεία και μακροζωία, όμως λίγοι είναι αυτοί που θέτουν το ερώτημα κατά πόσο είναι σωστό να σκοτώνουμε ζώα για ανθρώπινη κατανάλωση.

Και ακόμη όταν οι άνθρωποι θέτουν το ερώτημα αυτό, σχεδόν πάντα βρίσκουν διάφορες απαντήσεις που σκοπό έχουν να δικαιολογήσουν τη θανάτωση και την κατανάλωση των ζώων με σκοπό την άνεση και την καλοπέρασή τους.
Γιατί όμως κάποια ζώα τα θεωρούμε μέλη της οικογένειάς μας και κάποια άλλα τα θεωρούμε φαγητό μας; Βάση ποιας λογικής είμαστε διατεθειμένοι να φάμε κάποια ζώα με καθαρή συνείδηση, αν έχουν ανατραφεί και σφαγιαστεί με πιο «ανθρωπιστικό» τρόπο, ενώ δεν επεκτείνουμε αυτή τη λογική στους σκύλους ή τις γάτες και αυτό το θεωρούμε ανήθικο; Μήπως γιατί τελικά η κατανάλωση ζώων απλώς δεν μπορεί να δικαιολογηθεί;

Έχουμε εκπαιδευτεί σε έναν τρόπο σκέψης που θεωρεί κάποια ζώα αναλώσιμα και θεωρούμε ότι έχουμε το δικαίωμα να τα χρησιμοποιούμε με οποιονδήποτε τρόπο, προκειμένου να ικανοποιήσουμε τις πλαστές ανάγκες και επιθυμίες μας. Φυσικά υπάρχουν νόμοι για την «ευημερία» των ζώων. Αλλά αυτοί οι νόμοι διατυπώθηκαν και επιβάλλονται από ανθρώπους που θεωρούν τα ζώα εργαλεία των ανθρώπων και προέρχονται από την παραδοχή ότι τα ζώα είναι ουσιαστικά διαφορετικά και κατώτερα από τον άνθρωπο και απλώς καθιστούν τις συνθήκες διαβίωσης των ζώων ελάχιστα καλύτερες από ό,τι θα ήταν διαφορετικά.

Το θέμα όμως δεν είναι αν τα ζώα και οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί, αλλά αν οι διαφορές μεταξύ ανθρώπων και ζώων μπορούν να δικαιολογήσουν ηθικά την εκμετάλλευση και τη σκληρή μεταχείρισή τους.
Υπάρχουν άφθονα επιστημονικά στοιχεία που αποδεικνύουν ότι τα ζώα δεν νιώθουν μόνο πόνο, αλλά επίσης φόβο, τρόμο, άγχος, παθαίνουν σοκ και τους δημιουργούνται ψυχικά τραύματα. Δεδομένου ότι τα ζώα υποφέρουν με αυτούς τους τρόπους όπως και οι άνθρωποι, είναι εξαιρετικά δύσκολο να δικαιολογήσουμε την εκ προθέσεως πρόκληση πόνου και δυστυχίας στα ζώα. Δεν μπορεί να είναι σωστό να μεταχειριζόμαστε συναισθανόμενα πλάσματα, σαν εργαλεία, μηχανήματα και αναλώσιμα, που υπάρχουν για να εξυπηρετούν τις ανάγκες μας.

Πρέπει να καταλάβουμε ότι όταν τρώμε κρέας, δεν τρώμε «κάτι». Τρώμε «κάποιον». Τρώμε κομμάτια ζώων και συμβάλλουμε στα μαρτύριά τους.
Ας ξεκινήσουμε σήμερα κιόλας αλλάζοντας τις διατροφικές επιλογές μας, και συμβάλλοντας από την πλευρά μας σε ένα λιγότερο βίαιο κόσμο.

«ΒΕΓΚΑΝ ΚΙΝΗΣΗ»
«ΠΑΔΟΖΩ – ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΔΙΚΤΥΟ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ»

αναδημοσίευση από: ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

"PriZOOns"

2010-10-29T20:59:00.000+03:00

Την Δευτέρα 4/10 το Αττικό Ζωολογικό επέτρεψε την ελεύθερη είσοδο στους χώρους του, καλώντας τους επισκέπτες να γιορτάσουν μαζί με τα ζώα την ημέρα της παγκόσμιας «γιορτής» τους. Ας παραβλέψουμε αν οι εορταζόμενοι θα ήθελαν ως δώρο να περάσουν την μέρα τους με 6.000 επισκέπτες που σε πολλές περιπτώσεις τα ενοχλούν, τα πειράζουν και τους ρίχνουν ακατάλληλες τροφές που προορίζονται για τα δικά μας στομάχια κι ότι ίσως να προτιμούσαν ένα ρεπό τελικά και ας εστιάσουμε στην εκπαιδευτική αξία μιας τέτοιας επίσκεψης αλλά και την προσφορά αυτού του είδους των επιχειρήσεων γενικότερα.

Θεωρητικά η εικόνα ενός φυλακισμένου πλάσματος θα έπρεπε να προκαλεί στους πάντες από θλίψη έως απέχθεια, όμως υπάρχουν δύο βασικά επιχειρήματα για την διατήρηση λειτουργίας των ζωολογικών πάρκων, πέρα φυσικά από το κέρδος για αυτούς που τα εκμεταλλεύονται. Η προστασία απειλουμένων ειδών, παρόλο που συνήθως ένα μικρό ποσοστό των φιλοξενούμενων ζώων αληθινά κινδυνεύουν με εξαφάνιση και η εκπαιδευτική τους προσφορά ως προς την δημιουργία περιβαλλοντικής συνείδησης στους επισκέπτες τους. Εκπαιδευτική αξία που φαίνεται να αναγνωρίζεται τόσο από το δικό μας εκπαιδευτικό μας σύστημα, με ένα μεγάλο μέρος των επισκεπτών του συγκεκριμένου πάρκου να προέρχονται από την διοργάνωση σχολικών εκδρομών, αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο αφού οι ζωολογικοί κήποι, όπου υπάρχουν, αποτελούν πρώτης προτεραιότητας «αξιοθέατα» στους αντίστοιχους ταξιδιωτικούς οδηγούς.

Όμως ακόμα κι αν παραγνωρίσει κανείς το γεγονός ότι η αναπαραγωγή ορισμένων ειδών, με στόχο την μη εξάλειψή τους, θα μπορούσε να συμβεί σε κάποιο καταφύγιο άγριας ζωής όπως και ότι τα πραγματικά απειλούμενα με εξάλειψη ζώα, είναι ελάχιστα σε σχέση με το σύνολο όσων φιλοξενούνται σε ζωολογικούς κήπους, δύσκολα θα μπορέσει να αποφύγει την σκέψη ότι αυτή η μορφή «προστασίας» και έκθεσης των ζώων οδηγεί, ακόμα και ασυνείδητα από μέρους των επισκεπτών, στην παγίωση μιας νοοτροπίας που δεν διακατέχεται από κανενός είδους περιβαλλοντική συνείδηση. Εφόσον τα απειλούμενα είδη είναι ασφαλή, όπως είναι και τα εκθέματα στα μουσεία, δεν είναι απαραίτητο να προστατευθεί το φυσικό τους περιβάλλον. Γιατί θα πρέπει να βρούμε τους πόρους να προστατέψουμε δάση και θάλασσες όταν μπορούμε να επισκεφτούμε τους κατοίκους τους κάθε σαββατοκύριακο δίπλα μας; Ο λόγος που πρέπει να το κάνουμε είναι απλός και δεν είναι μόνο το ότι εξαρτόμαστε από την διατήρηση τους. Ο αγώνας για την επιβίωση δημιουργεί όλα τα χαρακτηριστικά που θαυμάζουμε στα ζώα. Ένας χαμαιλέοντας περιορισμένος, ασφαλής, σε ένα τσιμεντένιο κλουβί δεν θα είχε λόγο να αλλάζει το χρώμα του, μιμούμενος το περιβάλλον του θα γινόταν σταδιακά γκρι. Το άγριο γαϊδούρι της Σομαλίας μπορεί να σώθηκε από την εξαφάνιση αλλά πως δικαιολογεί το όνομα και τον τρόπο ζωής του πια, όταν δεν είναι άγριο στην Σομαλία;

Το γεγονός και μόνο της αιχμαλωσίας, είναι αρκετό για να δημιουργήσει ενστάσεις για την πραγματική εκπαιδευτική αξία της επίσκεψης σ΄έναν τέτοιο χώρο. Έρευνα^ⁱ που έγινε σε Ζωολογικό Κήπο στην Νέα Υόρκη έδειξε ότι οι ενήλικοι επισκέπτες καθώς κινούνται ανάμεσα στα κλουβιά στέκονται να παρατηρήσουν κυρίως τα ζώα που είτε παρακαλούν για τροφή, είτε τρέφονται, ή κάνουν περίεργους ήχους. Οι ποιο συχνές εκφράσεις μάλιστα για να περιγράψουν ένα ζώο είναι οι εξής: 'cute', 'funny-looking', 'lazy', 'dirty', 'weird' and 'strange'. Ποια παραπάνω «γνώση» άραγε κερδίζει ο επισκέπτης που δεν του παρέχεται από ένα καλό ντοκιμαντέρ; Μπορεί να αποκτά ευκολότερα, μέσω της ζωντανής επαφής, κάποια από τα χαρακτηριστικά τους όμως ταυτόχρονα οι τίγρεις και τα λιοντάρια μετατρέπονται στο μυαλό του σε χαριτωμένα γατάκια ευτυχισμένα στα 30τ.μ. που τους αναλογούν. Πολλά παιδιά μάλιστα θέλουν να τα χαϊδέψουν. Ο επισκέπτης κερδίζει φυσικά την εμπειρία της άμεσης επαφής με τα ζώα αλλά και πάλι η θέση ισχύος από όπου την αποκτά την διαστρεβλώνει την ουσία της. Άλλωστε πόσο μακριά και εις βάρος πόσων ακόμα, θα φτάσουμε για μια εμπειρία; Αξίζει να φυλακίσουμε ένα δελφίνι που είναι συνηθισμένο να κάνει χιλιόμετρα στην ανοιχτή θάλασσα ώστε να το δούμε από κοντά; Κι αν τελικά οι ζωολογικοί κήποι δεν συμβάλουν ιδιαίτερα στην εκπαίδευση, γιατί την προβάλλουν με κάθε ευκαιρία;

Ίσως η απάντηση κρύβεται σε μια πιο πρόσφατη στατιστική μελέτη ^ⁱⁱπου έγινε για λογαριασμό της ένωσης ζωολογικών κήπων της Αμερικής (A.Z.A), η οποία χαιρετίστηκε από τους ίδιους σαν την πρώτη απόδειξη που τόσο καιρό έψαχναν, ότι οι επισκέψεις σε ζωολογικούς κήπους βελτιώνουν μακροπρόθεσμα την συμπεριφορά των επισκεπτών προς τα ζώα. Ο τρόπος που διεξήχθη όμως έχει κριθεί αναξιόπιστος από επιστημονική ομάδα που την μελέτησε^ⁱⁱⁱ καταλήγοντας ότι η έρευνα η οποία φιγούραρε στα περισσότερα site μελών της A.Z.A περιέχει 6 τουλάχιστον σοβαρά λάθη στην μεθοδολογία της και τον τρόπο διεξαγωγής της τα οποία και καταρρίπτουν τα συμπεράσματα της. Η προσπάθεια των ζωολογικών κήπων να ταυτίσουν την ύπαρξη τους με την εκπαίδευση φτάνοντας μέχρι το σημείο να δημιουργούν καινούργιες λέξεις όπως ο όρος edutainment,(από τις λέξεις education + entertainment) τον οποίο ανακαλύπτουμε στην σελίδα που αποδίδει τον σκοπό του Αττικού πάρκου, προφανώς συμβαίνει διότι τα ζωολογικά πάρκα είναι, στην πλειοψηφία τους, ιδιωτικές επιχειρήσεις και σκοπός τους ήταν και θα είναι το κέρδος. Παλιότερα δεν ήταν υποχρεωμένα να προβάλλουν τον περιβαλλοντικό τους χαρακτήρα. Μια βόλτα στον ζωολογικό κήπο σήμαινε ένα πράγμα και μόνο, την διασκέδαση του επισκέπτη του. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που μερικές δεκαετίες πριν, κανένας δεν θεωρούσε αναγκαία την δημιουργία ενός κινήματος ενάντια στο τσίρκο και τις απαράδεκτες συνθήκες διαβίωσης των ζώων σ΄αυτo, με την ίδια λογική που ο αρκουδιάρης τριγυρνούσε στους δρόμους σκορπίζοντας μόνο ανυποψίαστα γέλια και την παραμικρή σκέψη για την ίδια την αρκούδα. Όμως με τα οικοσυστήματα να καταρρέουν, τις συνέπειες τις κλιματικής αλλαγής να γίνονται όλο και πιο εμφανείς και τους πολίτες-πελάτες να αρχίζουν, έστω αργά και βασανιστικά, να αντιλαμβάνονται την άρρηκτη σχέση της ανθρώπινης ζωής με την φύση, η «κούρσα» για το ποιός φαίνεται πιο «πράσινος» μπορεί να σημαίνει και το ποιος θα συνεχίσει να έχει έσοδα. Με δεδομένο πλέον ότι το προϊόν τους ουσιαστικά απαιτεί να αιχμαλωτίζουν ή να εκτρέφουν σκλάβους για την διασκέδαση μας, δεν θα μπορούσαν να μην φορέσουν το πράσινο κουστούμι τους το οποίο γράφει με μεγάλα γράμματα στη πλάτη: Προστατεύω το περιβάλλον, σέβομαι τα ζώα και δείτε… Έχω και εκπαιδευτικό του χαρακτήρα! «Edutainmenation for all».

Αν όντως πίστευαν σε αυτά που προβάλλουν θα χρησιμοποιούσαν τουλάχιστον τους πόρους και τις εγκαταστάσεις τους για την αποκατάσταση τραυματισμένων ζώων και την επιστροφή τους στο φυσικό τους περιβάλλον. Προς το παρών όμως οφείλουν τουλάχιστον να παρέχουν όσο το δυνατόν καλύτερες συνθήκες διαβίωσης. Είναι απελπιστικό το θέαμα δύο θαλάσσιων λεόντων σε μια πισίνα που θυμίζει μεγάλη μπανιέρα όπως τραγικό είναι και το οικολογικό show που παραδίδουν τα 4 δελφίνια με μπάλες στεφάνια και άφθονες τούμπες στην πισίνα κολυμβητηρίου που τους αναλογεί, είτε αυτή είναι νόμιμη είτε παράνομη, σύμφωνα με δημοσίευμα της «Καθημερινής»^{^iv} και κατά το οποίο η συγκεκριμένη έχει φτιαχτεί με επεκτάσεις που δεν έχουν πάρει άδεια.

Όμως και ο επισκέπτης, από την δική του πλευρά, δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Ακόμη και αν όπως έγραψε ο Kant, πιστεύει ότι «δεν έχουμε καμία ηθική υποχρέωση απέναντι στα ζώα» και όχι ότι « η ηθική πρόοδος μιας χώρας φαίνεται από την συμπεριφορά των ανθρώπων της προς τα ζώα» όπως υποστήριζε ο Γκάντι, το ότι επιλέγει το πάρκο για την Σαββατιάτικη έξοδο του σαν alternative στο mall μάλλον αποδεικνύει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν έχει πληρώσει το καθόλου ευτελές αντίτιμο του εισιτήριου με πρωταρχικό σκοπό την γνώση, όπως εξυπηρετεί τους ιδιοκτήτες τέτοιων χώρων να διακηρύττουν, αλλά την εύκολη διασκέδαση. Διαφορετικά θα μπορούσε να επισκεφτεί τα ζώα σε εθνικά πάρκα και δρυμούς, συνειδητοποιημένος για το που βρίσκεται και τι κάνει, απολαμβάνοντας μια πραγματικά ανώτερη εμπειρία και συνδυάζοντας την ψυχαγωγία του με την αληθινή επαφή του με τα ζώα στο αληθινά φυσικό τους περιβάλλον. Εκεί που τελειώνοντας την βόλτα του δεν θα άφηνε το αντικείμενο του θαυμασμού του ασφαλές στο κλουβί του, στην ίδια στάση μέχρι το τέλος της ζωής του. Χωρίς να προβληματίζεται για την επιβίωση πόσο μάλλον για την ζωή του κάθε είδους και το χειρότερο δικαιώνοντας στον μυαλό του την κυρίαρχη αντίληψη του σύγχρονου ανθρώπου ότι έχει επικρατήσει της φύσης και μπορεί πλέον να θαυμάζει το έμψυχο «περασμένο μεγαλείο» της κλεισμένο πίσω από κάγκελα, με τα ίδια συναισθήματα που θαυμάζει έργα τέχνης, αντικείμενα και σκεύη περασμένων εποχών πίσω από τις προθήκες ενός μουσείου.

Είναι καιρός να εξελιχτεί η αντιμετώπιση μας απέναντι στην φύση. Όπως αφήσαμε πίσω το τσίρκο, όπως καταδικάζουμε τις κυνομαχίες και την δολοφονία των αδέσποτων πρέπει να αξιολογήσουμε και τις επιπτώσεις των ζωολογικά πάρκων. Στα λόγια του Henry Beston, πατέρα του σύγχρονου περιβαλλοντικού κινήματος: «Χρειαζόμαστε μια διαφορετική, σοφότερη και ίσως ποιο μυστικιστική άποψη για τα ζώα. Σε ένα κόσμο αρχαιότερο και πιο ολοκληρωμένο από τον δικό μας τα ζώα κινούνται και δρουν ολοκληρωμένα. Προικισμένα με επεκτάσεις των αισθήσεων που εμείς χάσαμε ή δεν αποκτήσαμε ποτέ. Ζώντας από φωνές που ποτέ δεν θα ακούσουμε. Δεν είναι όμοιά μας. Δεν είναι κατωτέρα μας. Είναι άλλα έθνη. Πιασμένα μαζί μας στο δίχτυ της ζωής και του χρόνου. Φυλακισμένα μαζί μας στο μεγαλείο και την επώδυνη προσπάθεια της ζωής στη γη.»

i Ludwig, E.G. 1981. Study of Buffalo Zoo. In M. Fox (ed.), International

Journal for the Study of Animal Problems. Washington, DC: Institute

for the Study of Animal Problems. As cited in Against Zoos by Dale Jamieson

http://www.animal-rights-library.com/texts-m/jamieson01.htm

ii Why Zoos & Aquariums Matter:

Assessing the Impact of a Visit to a Zoo or Aquarium http://www.aza.org/uploadedFiles/Education/why_zoos_matter.pdf

iii Do Zoos and Aquariums Promote Attitude Change

in Visitors? A Critical Evaluation of the

American Zoo and Aquarium Study www.nbb.emory.edu/faculty/personal/documents/MarinoetalAZAStudy.pdf

iv http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_oiko1_1_08/09/2010_1292550

Βy Kostash

kostashmav@yahoo.com

Η αναπαραγωγή επιτρέπετε μόνο με αναφορά του συγγραφέα

Βίντεο από εκτροφείο μινκ στην Ισπανία

2010-10-25T17:17:00.000+03:00

Investigación de Igualdad Animal en las granjas de visones de España from Igualdad Animal on Vimeo.

Κυκλοφόρησε, από τις Εκδόσεις Μελάνι, το βιβλίο του Τζόναθαν Σάφραν Φόερ "Τρώγοντας ζώα" (Eating animals).

2010-10-25T17:12:00.000+03:00

Λεπτομέρειες στο σύνδεσμο: Τρώγοντας Ζώα

Κυνηγός σκότωσε κυνηγό στην Αρκαδία

2010-10-25T17:05:00.000+03:00

Κυνηγός πυροβόλησε και σκότωσε κατά λάθος έναν 65χρονο συνάδελφό του, τον οποίο πέρασε για θήραμα! Ωστόσο, μόλις διαπίστωσε τι είχε κάνει, έσπευσε να εξαφανιστεί! Ήταν το έβδομο ατύχημα από την έναρξη της κυνηγετικής περιόδου που δεν φαίνεται ιδιαίτερα «τυχερή» για τους χομπίστες του είδους.
Το τραγικό περιστατικό συνέβη σε αγροτική τοποθεσία στην Πετρίνα Αρκαδίας, όπου ο 65χρονος κυνηγός είχε στήσει ενέδρα αναμένοντας να εμφανιστεί κάποιος αγριόχοιρος… Όμως, ξαφνικά, ακούστηκε ένας πυροβολισμός από κυνηγετικό όπλο και έπεσε νεκρός! Άλλοι κυνηγοί βρήκαν το πτώμα του αρκετή ώρα αργότερα, όταν ο ακούσιος δράστης που όπως όλα δείχνουν τον είχε περάσει για θήραμα, είχε αντιληφθεί τι έκανε και εξαφανίστηκε αφήνοντάς τον αβοήθητο! Τώρα, αναζητείται από την τοπική Αστυνομία.
Η φετινή κυνηγετική περίοδος έχει σημαδευτεί και από άλλα έξη περιστατικά:

*** 12 Οκτωβρίου: Στην αγροτική περιοχή του οικισμού Ισάλου Μαρώνειας στην Ροδόπη, εκπυρσοκρότησε το κυνηγετικό όπλο ενός 61χρονου κυνηγού και τον τραυμάτισε θανάσιμα μπροστά στα μάτια συναδέλφων του!

*** 4 Οκτωβρίου: Δύο 24ωρα μετά την εξαφάνισή του, βρέθηκε νεκρός ένας 56χρονος που είχε πάει για κυνήγι στο ορεινό Βίτσι έξω από την Καστοριά. Πάνω του είχε πέσει ένα μεγάλο δέντρο με αποτέλεσμα να σκοτωθεί ακαριαία!

*** 3 Οκτωβρίου: στην περιοχή Φλαμουριά της Πέλλας, όπου κυνηγούσαν δύο φίλοι, ο ένας από αυτούς -55 χρόνων- πίστεψε πως είχε εντοπίσει θήραμα, πυροβόλησε και χτύπησε τον φίλο του!

*** 22 Σεπτεμβρίου: μια 73χρονη γυναίκα που έκανε αγροτικές εργασίες μέσα στο κτήμα της, σε αγροτική περιοχή του δήμου Πύλου, δέχθηκε πυροβολισμό και τραυματίσθηκε στην δεξιά ωμοπλάτη και τον αντίστοιχο βραχίονά της!

*** 21 Σεπτεμβρίου: στο Πλωμάρι Μυτιλήνης, ένας 36χρονος πυροβόλησε ένα ορτύκι και τραυμάτισε τον 18χρονο φίλο του στην πλάτη και το πίσω μέρος του αυχένα και του κεφαλιού του!

*** 1 Σεπτεμβρίου: Ένας 50χρονος κυνηγός από τα Πουγκάκια Φθιώτιδας προδόθηκε από την καρδιά του σε μια απόκρημνη πλαγιά όπου έστηνε καρτέρι σε αγριογούρουνα και βρέθηκε νεκρός.

πηγή: Πρώτο ΘΕΜΑ

Προβολή The Cove- Σάββατο 23, 9:00, Κοινωνικό Στέκι-Στέκι Μεταναστών, Χανιά

2010-10-21T01:06:00.000+03:00

Προβολή του βραβευμένου ντοκιμαντέρ

The Cove
Ενημέρωση-συζήτηση για τα θαλάσσια θηλαστικά και τα άλλα φυλακισμένα είδη στο Αττικό Πάρκο
Σάββατο 23 Οκτωβρίου, 9:00
Κοινωνικό Στέκι-Στέκι Μεταναστών, Χανιά

The Cove (2009, του Louie Psichoyos):

Ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα απέναντι σε θαλάσσια θηλαστικά διαδραματίζεται συστηματικά στην Ιαπωνία με την ανοχή των κυβερνήσεων και των αρμόδιων φορέων.

Στον απομακρυσμένο όρμο Τaiji, οι ψαράδες εγκλωβίζουν χιλιάδες δελφίνια ετησίως, τα σφαγιάζουν, και έπειτα πουλάνε το φορτωμένο με ψευδάργυρο κρέας τους ή τα αιχμαλωτίζουν για να τα πουλήσουν σε δελφινάρια.

Βιντεοσκοπώντας με κρυφές κάμερες, η ομάδα του The Cove έφερε στο φως, μετά από χρόνια δουλειάς, όσα η ιαπωνική κυβέρνηση προσπαθεί να κρύψει με συνεχή ψεύδη και απαγορεύοντας την πρόσβαση, φωτογράφηση και καταγραφή στον όρμο-σφαγείο.

Στην ομάδα του Τhe Cove συνεργάζονται, μεταξύ άλλων, ο φωτογράφος Louie Psichoyos και ο Rick Ο’Barry, εκπαιδευτής των δελφινιών που έπαιζαν τον Φλίπερ στην ομώνυμη σειρά. Γνωρίζοντας από κοντά τα δελφίνια και ζώντας την παραβίαση των δικαιωμάτων τους μέσω της εμπορικής εκμετάλλευσης τους, ο Rick O’Barry παραιτήθηκε και αφοσιώθηκε στην απελευθέρωση τους και στην αποκάλυψη των βασανιστηρίων που κρύβονται πίσω από το «χαμογελαστό» τους πρόσωπο, και των συμφερόντων που οδηγούν εκεί.

Η απονομή του βραβείου Όσκαρ στο ντοκιμαντέρ και η προβολή του στις αίθουσες προκάλεσαν την οργή των ψαράδων του Τaiji και άλλων ομάδων, οι οποίες καταγγέλλουν την «υποκρισία» της Δύσης, που συγκινείται από το κυνήγι των δελφινιών, όμως σκοτώνει βοοειδή και χοίρους στα σφαγεία της.

Αναπόφευκτα ο σάλος που δημιούργησε το ντοκιμαντέρ έρχεται να αμφισβητήσει το σύστημα αντιλήψεων μας για τα άλλα είδη. Γιατί μας είναι ιδιαίτερα η σφαγή των δελφινιών τόσο αποκρουστική; Είναι τελικά η αντιμετώπιση του κάθε είδους αποτέλεσμα του πως μας έχουν μεγαλώσει; Αν είναι απλώς μια συνήθεια δεν είναι απαραίτητο να επανεξεταστεί αυτή τουλάχιστον ως βάρβαρη και καταστροφική;

Ταυτόχρονα το The Cove δεν μπορεί παρά να μας προβληματίσει και για τη στάση μας απέναντι σε εκείνους που κρατούν φυλακισμένα δελφίνια και άλλα θαλάσσια θηλαστικά, όπως και άλλα μη ανθρώπινα ζώα, στις εγκαταστάσεις-φυλακές του Αττικού Πάρκου. Γιατί επιτρέπεται να ονομάζεται η αιχμαλωσία, ο βασανισμός και η εμπορική εκμετάλλευση οποιουδήποτε ζώου «ευαισθητοποίηση του κοινού;»

ΑΛΟΓΟΜΥΓΕΣ

Δελτία τύπου από το Πανελλήνιο Δίκτυο Οργανώσεων για τα Ζώα (ΠΑΔΟΖΩ) σχετικά με τη συνεχιζόμενη αιχμαλωσία δελφινιών

2010-10-18T20:05:00.000+03:00

Δελτία τύπου από το Πανελλήνιο Δίκτυο Οργανώσεων για τα Ζώα (ΠΑΔΟΖΩ) σχετικά με τη συνεχιζόμενη αιχμαλωσία δελφινιών στη χώρα μας και την παγκόσμια κινητοποίηση για τη σφαγή των δελφινιών στην Ιαπωνία.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

14 Οκτωβρίου 2010

Τη συνεχιζόμενη αιχμαλωσία των δελφινιών στη χώρα μας καταγγέλλουν το Πανελλήνιο Δίκτυο Οργανώσεων για τα Ζώα και οι διεθνείς οργανώσεις Born Free Foundation, Whale and Dolphin Conservation Society και ENDCAP σε νέα επιστολή στους αρμόδιους φορείς της πολιτείας.

Τα τέσσερα δελφίνια που «φιλοξενούνται» στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο, βρίσκονται σε αυθαίρετες εγκαταστάσεις, γεγονός που, εκτός άλλων, θέτει και το θέμα της ασφάλειας του κοινού. Η Διαχειριστική Αρχή CITES έχει αποφανθεί ότι τα πιστοποιητικά των δελφινιών δεν έχουν ισχύ και θεωρούνται άκυρα και ζητά την παύση της λειτουργίας του δελφιναρίου. Τα νοήμονα αυτά θηλαστικά, που οι επιστήμονες χαρακτηρίζουν ως «μη ανθρώπινα άτομα» και ζητούν να αποκτήσουν δικαιώματα, έχουν μετατραπεί, χωρίς τη συγκατάθεσή τους, σε «καλλιτέχνες» που εκτελούν νούμερα προς ευχαρίστηση των επισκεπτών. Τονίζεται μάλιστα ο αντι-επαιδευτικός χαρακτήρας των παραστάσεων με ζώα που διαιωνίζει την αιχμαλωσία των ζώων και την αντιμετώπιση τους ως μέσα για την ανθρώπινη ψυχαγωγία. Σε μια περίοδο όπου σύσσωμοι οι φιλόζωοι της χώρας μαζί με άλλους περιβαλλοντικά ευαισθητοποιημένους πολίτες ζητούν την απαγόρευση των τσίρκο στη χώρα μας, και καθώς η πολιτεία εξετάζει σοβαρά αυτό το αίτημα, στα περίχωρα της Αθήνας το ζωολογικό πάρκο μοιάζει να έχει μετατραπεί σε μόνιμο τσίρκο.

Με αφορμή τη σημερινή παγκόσμια κινητοποίηση με συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας έξω από Ιαπωνικές πρεσβείες ενάντια στην ετήσια σφαγή δελφινιών που βρίσκεται αυτές τις μέρες σε εξέλιξη στην Ιαπωνία και που ανέδειξε το βραβευμένο με Όσκαρ ντοκιμαντέρ «The Cove», τονίζουμε ότι η αιχμαλωσία και η εκμετάλλευση των δελφινιών σε δελφινάρια, συντηρεί τις σφαγές και τη σύλληψη ελεύθερων δελφινιών σε τέτοια αποτρόπαια κυνήγια, καθώς οι επιχειρήσεις θαλάσσιων πάρκων επιλέγουν κάποια για τις παραστάσεις τους πληρώνοντας γι’ αυτά τεράστια χρηματικά ποσά, ενώ τα υπόλοιπα θανατώνονται με βάναυσο τρόπο για το κρέας τους, καταρρίπτοντας έτσι τον ισχυρισμό της βιομηχανίας θαλάσσιων πάρκων, ότι σκοπεύουν στην ευαισθητοποίηση του κοινού και την προστασία των δελφινιών.

Οι οργανώσεις ζητούν:

την παύση των παραστάσεων και επισκέψεων του κοινού στις εγκαταστάσεις για τους παραπάνω λόγους
την επιβολή των προβλεπόμενων από το νόμο διοικητικών και ποινικών κυρώσεων
τη διερεύνηση κατάλληλου χώρου για τη φιλοξενία των δελφινιών στην Ελλάδα και τη δημιουργία κέντρου περίθαλψης για κητώδη
την κατάσχεση και δήμευση των δελφινιών και μεταφορά τους σε ενδεδειγμένο χώρο
την απαγόρευση της αιχμαλωσίας κητωδών στη χώρα μας

Καλούν τις αρμόδιες αρχές να προβούν στις απαιτούμενες ενέργειες για την εφαρμογή του νόμου και ζητούν από την Ελληνική πολιτεία να προχωρήσει σε εθνική νομοθεσία για την απαγόρευση της αιχμαλωσίας και εκμετάλλευσης κητωδών. Επιπλέον, προτείνουν να υπάρξει Ελληνική πρωτοβουλία για Πανευρωπαϊκή καμπάνια ενάντια στην αιχμαλωσία των κητωδών.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Παγκόσμια κινητοποίηση κατά της σφαγής δελφινιών στην Ιαπωνία

14 Οκτωβρίου 2010

Για άλλη μία χρονιά το αιματηρό ετήσιο κυνήγι δελφινιών στην Taiji της Ιαπωνίας που ανέδειξε το βραβευμένο με Όσκαρ ντοκιμαντέρ «The Cove» συνεχίζεται. Οι αλιείς με την άδεια των Ιαπωνικών αρχών, αγνοώντας προκλητικά την παγκόσμια κατακραυγή και τις διεθνείς αντιδράσεις που έχει προκαλέσει η αποκάλυψη αυτής της αποτρόπαιης σφαγής, έβαψαν τα γαλάζια νερά του όρμου ξανά κόκκινα.

Η Ιαπωνική κυβέρνηση επιτρέπει το κυνήγι περισσότερων από 20.000 δελφινιών το χρόνο από το Σεπτέμβριο έως το Μάρτιο χαρακτηρίζοντάς το ως παράδοση!

Τα πιο εμφανίσιμα δελφίνια πωλούνται σε ενυδρεία και δελφινάρια έναντι αδράς αμοιβής, ενώ τα υπόλοιπα θανατώνονται και το κρέας τους διοχετεύεται στην αγορά, παρά τα πολύ υψηλά επίπεδα υδραργύρου.

Η παρουσία εκπαιδευτών δελφινιών στο αιματηρό αυτό κυνήγι και τα τεράστια χρηματικά ποσά που προσφέρουν για κάθε δελφίνι που θα καταλήξει φυλακισμένο στις πισίνες των δελφινάριων δίνοντας παραστάσεις τσίρκο, ενθαρρύνει τη σύλληψη και τη σφαγή ελεύθερων δελφινιών, καταρρίπτοντας έτσι τους ισχυρισμούς της βιομηχανίας θαλάσσιων πάρκων, ότι σκοπεύουν στην ευαισθητοποίηση του κοινού και την προστασία των δελφινιών!

Την αντίθεσή τους σε αυτή την αποτρόπαιη σφαγή θα δηλώσουν σήμερα Πέμπτη 14 Οκτωβρίου, πολίτες σε όλο τον κόσμο συμμετέχοντας σε μία παγκόσμια κινητοποίηση με διαμαρτυρίες έξω από Ιαπωνικές πρεσβείες σε διάφορες χώρες.

Το Πανελλήνιο Δίκτυο Οργανώσεων για τα Ζώα (ΠΑΔΟΖΩ) στηρίζει τις διαμαρτυρίες και καλεί για άλλη μία φορά τους αρμόδιους φορείς στη χώρα μας να λάβουν ενεργά θέση κατά της κάθε είδους κακοποίησης των δελφινιών, απαγορεύοντας τη λειτουργία δελφινάριων στη χώρα μας!

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΖΩΩΝ-ΠΩΣ;

2010-10-17T16:22:00.000+03:00

Με αφορμή τις διαμαρτυρίες που γίνονται στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Μέρας Ζώων παραθέτουμε μεταφρασμένo τον προβληματισμό της Camille Marino, ιδρύτριας του Negotiation is Over (http://negotiationisover.com/) πάνω στο στόχο, τις τακτικές και την αποτελεσματικότητα του κινήματος.

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΖΩΩΝ:ΠΩΣ;

της Camille Marino

Τα λόγια είναι άχρηστα αν δεν γίνονται πράξη. Όλοι γνωρίζουμε ποια είναι τα ζητήματα. Δεν χρειαζόμαστε άλλες αυνανιστικές διαμάχες μεταξύ ευημερίας και δικαιωμάτων, ούτε χρειάζεται να διασκεδάζουμε τον εχθρό επιχειρηματολογώντας ενάντια στην πονηριά του. Είναι όλοι εγκληματίες και πρέπει να τους σταματήσουμε. Αν ξεκινήσουμε από αυτήν την πολύ απλή βασική αρχή, τότε μπορούμε εύκολα να μετατοπίσουμε το κέντρο της συζήτησης σε ένα και μόνο θέμα: ΠΩΣ;

Ο στόχος

Πριν ξεκινήσουμε να ποσοτικοποιούμε την αποτελεσματικότητα, πρέπει πρώτα να ορίσουμε ένα στόχο.

Δεν μπορώ να ανοίξω όλα τα κλουβιά. Οπότε πιστεύω ότι η αμέσως επόμενη εναλλακτική είναι να κάνω το βασανισμό άβολο και ασύμφορο. Μπορούν ο τρόμος και ο εκφοβισμός να το πετύχουν αυτό; Μέχρι ένα βαθμό. Και το ξεμπρόστιασμα είναι ένα μέσο για αυτό το σκοπό. Αλλά θέλω να προχωρήσω πέρα από το άβολο, και να το κάνω τελείως αδύνατο. Θέλω να τρομάξουν οι εχθροί, θέλω να εξοστρακιστούν από την κοινωνία, θέλω να ζουν μέσα στο φόβο, στο χάος, και τον πανικό όταν βλέπουν αγνώστους.... Θέλω να το κάνω τόσο αφόρητο για αυτούς ώστε να κατεβάσουν ρολά και να πάρουν σύνταξη.

Ο φόβος είναι ένα αποτελεσματικό εργαλείο. Αλλά πως τον χρησιμοποιούμε και για ποιο σκοπό; Είμαι μεγάλη υπέρμαχος του εκφοβισμού. Κανένας βασανιστής δεν έχει το δικαίωμα να κοιμάται ήσυχος.

Δουλεύοντας μαζί

Η περιορισμένη μου εμπειρία μου λέει ότι όλοι μας διαθέτουμε ένα κομμάτι του πάζλ. Είχαμε μια μικρή επιτυχία στη Florida τους τελευταίους μήνες χρησιμοποιώντας τακτικές σύγκρουσης και εκφοβισμού, οι οποίες λύγισαν έναν μάλλον υποχωρητικό βασανιστή. Αργότερα, όταν πια με τους δικούς μας όρους είχε ανοίξει η συζήτηση, άλλοι εταίροι ήταν πολύ πιο ικανοί να διαπραγματευτούν απελευθερωτικά μέτρα και να προσφέρουν την εξειδικευμένη γνώση τους. Έχουμε ένα συνάδελφο ο οποίος εξακολουθεί να παρακολουθεί την κατάσταση σε εβδομαδιαία βάση. Αυτό το παράδειγμα μπορεί να ειδωθεί ως ένας μικρόκοσμος του τί μπορούμε να πετύχουμε αν οι υπερασπιστές της απελευθέρωσης ενωθούμε ενάντια στους καταπιεστές. Είναι ένα θεμέλιο πάνω στο οποίο μπορούμε να χτίσουμε.

Ξεχνάμε το συγκαταβατικό ακτιβισμό

Ο νόμος είναι μέρος του συστήματος των καταπιεστών και δεν έχει νόημα να ασχολείσαι με αυτόν. Η κυβέρνηση δεν εκπροσωπεί ούτε είναι μέρος του λαού και αποτελεί την έκφραση του βιομηχανικού-πολυεθνικού συμπλέγματος. Η συλλογή υπογραφών είναι ένας εύκολος τρόπος για να χάνεται χρόνος που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί καλύτερα, όντας πιο αποτελεσματικός, αν απλά μπορούσαμε να βρούμε με ποιο τρόπο.

Χρειάζεται να προχωρήσουμε πέρα από τις διαμαρτυρίες. Δεν είναι αρκετές. Εξακολουθώ να διαδηλώνω ενεργά, συνδυάζοντας όμως τις διαδηλώσεις με διάφορες δράσεις. Και προφανώς δεν μπορούμε να είμαστε πολύ σαφείς σε ένα δημόσιο φόρουμ, αλλά εκκρεμούν αρκετές ανοιχτές συζητήσεις σχετικά με τις ακριβείς στρατηγικές. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι, από ότι φαίνεται, υπάρχει ένας πλούτος αποτελεσματικών προσεγγίσεων που έχουν αποδειχθεί σε διαφορετικό βαθμό επιτυχείς, αλλά δεν εφαρμόζονται σε επίπεδο κοινωνίας. Πιστεύω πως αυτό χρειάζεται να αλλάξει.

Δεν μπορούμε να παραμένουμε στους περιορισμούς του «ακτιβισμού» που είναι υπαγορευμένος και εγκεκριμένος από τον εχθρό. Αυτά τα συγκαταβατικά, αποδεκτά από τον εχθρό, άνετα μονοπάτια, θα διασφαλίζουν ότι εμείς ως κίνημα θα συνεχίσουμε να τελματώνουμε και θα εγγυώνται ότι το ξέφρενο ολοκαύτωμα θα συνεχίζεται ανενόχλητο.

Αλλάζοντας το πρόσωπο της απελευθέρωσης

Αν μπορούσα να απελευθερώσω όλους τους φυλακισμένους και να σταματήσω αυτόν τον εφιάλτη, όπως πολλοί από εσάς, θα το έκανα. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία στο μυαλό μου. Και το ALF είναι το πιο αποτελεσματικό στρατηγικό όπλο που υπάρχει αυτή τη στιγμή σε αυτό το κίνημα. Αλλά όταν ο στόχος είναι ένα τεράστιο και ευυπόληπτο ίδρυμα όπως το Πανεπιστήμιο της Florida, τα απελευθερωμένα θύματα θα αντικαθίστανται συντονισμένα και αποτελεσματικά. Μια μικρή φάρμα γουνοφόρων ή ένας εκτροφέας μπορεί να τα παρατούσε, όχι όμως ένα πανεπιστήμιο.

Χρειάζεται να προχωρήσουμε πάνω σε αυτήν την ήδη βιώσιμη και αποτελεσματική προσέγγιση. Το ALF δρα υπόγεια. Χρειαζόμαστε εξίσου μια ολοκληρωμένη καθημερινή αντίσταση.

Ο χρόνος μας τελειώνει

Αργά και σταθερά δεν κερδίζεις τον αγώνα... όχι όταν ο εχθρός σκοπεύει να εξαντλήσει όλους τους αναλώσιμους πόρους στον πλανήτη μας με αδίστακτη αποτελεσματικότητα. Όχι όταν κάθε «περιττό» είδος οδηγείται προς την εξαφάνιση. Όχι όταν το σύνολο των μη ανθρώπινων ζώων υποβάλλεται σε μια ύπαρξη αέναου βασανισμού ως ανανεώσιμο είδος πολυτελείας. Το αναπόφευκτο τέλος στο οποίο οδηγούμαστε είναι η απόλυτη καταστροφή, όταν πια ο πλανήτης θα έχει βουλιάξει στην ανυπαρξία...με τη γη ως τελικό θύμα της ανάπτυξης.

Το αργά και σταθερά είναι μια εγγυημένη συνταγή για ένα αναποτελεσματικό κίνημα που θα εξασφαλίσει ένα μεγάλο τίποτα.

Δεν έχουμε χρόνο ώστε να συνεχίζουμε σε αυτό το δρόμο που προδίδει τα ζώα.

Δεν είμαι από τους υπομονετικούς ανθρώπους που κάνουν σχέδια 200 χρόνων. Θέλω την αλλαγή στη διάρκεια της ζωής μου...όσοι από εμάς καταλαβαίνουμε τα ζητήματα που αντιμετωπίζουμε, χρειάζεται να ξεσηκωθούμε και να βρούμε πώς να τη φέρουμε όσο ακόμα μας απομένει λίγος χρόνος.

Ας ξεχάσουμε όσα έχουμε ακούσει, δει, και όσα μας έχουν πει, και ας βρούμε πώς να τη φέρουμε με το δικό μας τρόπο.

Πυροδοτώντας την επανάσταση

Ο τρόπος για να λήξει η σκλαβιά είναι να εξαλειφθούν οι αφέντες των δούλων. Και πιστεύω ότι η έντονη κοινωνική αντίδραση είναι ένα εν δυνάμει χρήσιμο εργαλείο.

Δεν μιλάω για τις δημόσιες αντιπαραθέσεις, πολιτικές συζητήσεις, ή για την εκπαίδευση των αδιάφορων, αυτάρεσκων, στενόμυαλων μαζών που λειτουργούν σαν κοπάδια. Μιλάω για το χειρισμό του επίκεντρου της προσοχής της κοινωνίας και του συναισθήματος με έναν τρόπο που ακόμα δεν έχει γίνει στο πλαίσιο της απελευθέρωσης ζώων. Πώς θα το κάνουμε; Δεν είμαι σίγουρη. Αυτό αποτελεί θέμα σειράς ιδιωτικών συναντήσεων.

Οραματίζομαι μια αντίδραση-κλοτσιά που να μπορεί να συγκριθεί με αυτή των χωρικών που επιτέθηκαν με δάδες στη έπαυλη του Δρ. Φράνκενσταιν.

Κι ενώ ο καθένας θέλει να απευθύνεται στη λογική και στη συμπόνια, νομίζω ότι πρέπει να αρχίσουμε να απευθυνόμαστε στο συναίσθημα που νιώθουμε στα σωθικά μας. Περιμένω ελάχιστα από τους ανθρώπους και καταλαβαίνω απόλυτα ότι εναντιωνόμαστε σε μία προπαγανδιστική μηχανή που είναι ακριβής και πολύ αποτελεσματική στην πλύση εγκεφάλου και στην συνεχή της ενίσχυση. Δεν μπορούμε να την ανταγωνιστούμε και δεν έχω τέτοιες αυταπάτες.

Χρειάζεται να ανατραπεί.

Χρειάζεται να δημιουργήσουμε ένα κλίμα που δεν υπάρχει ακόμα.

Πώς θα το κάνουμε;

Από τις αλογόμυγες

2 Οκτωβρίου - Παγκόσμια Ημέρα για τα Παραγωγικά Ζώα

2010-10-02T15:27:00.000+03:00

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

2 Οκτωβρίου – Παγκόσμια Ημέρα για τα Παραγωγικά Ζώα

Κάθε χρόνο η 2 Οκτωβρίου είναι αφιερωμένη στα παραγωγικά ζώα. Το 2010 67 δισεκατομμύρια ζώα θα βασανιστούν και θα θανατωθούν για τη γευστική απόλαυση του ανθρώπινου είδους.

Εκτός από την προώθηση ενός vegan (βίγκαν) τρόπου ζωής, πρωταρχικός στόχος της Παγκόσμιας Ημέρας Παραγωγικών Ζώων, είναι να αποκαλύψει τις απάνθρωπες συνθήκες που επικρατούν στη βιομηχανία παραγωγής ζωικών προϊόντων, αλλά και να επιστήσει την προσοχή των καταναλωτών στις ανήθικες πρακτικές μάρκετινγκ και τις αμφισβητήσιμες πολιτικές στήριξης από τις κυβερνήσεις και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, προκειμένου η σκληρή βιομηχανία κρέατος και παραγωγής ζωικών προϊόντων να πουλάει τα βάναυσα προϊόντα τους σε ανυποψίαστους και ίσως καλοπροαίρετους καταναλωτές.

Σήμερα δισεκατομμύρια ζώα όπως αγελάδες, μοσχάρια, χοίροι, κοτόπουλα, γαλοπούλες, πάπιες, χήνες και άλλα ζώα ζουν σε εξαιρετικά ακατάλληλες και αφύσικες συνθήκες, στριμωγμένα σε βρώμικα υπόστεγα ή σε κλουβιά λίγο μεγαλύτερα από το μέγεθός τους, χωρίς ποτέ να νιώσουν τον ήλιο ή τον αέρα, να μεγαλώσουν τα παιδιά τους, να χτίσουν τις φωλιές τους, να κάνουν οτιδήποτε είναι φυσικό και αναγκαίο γι’ αυτά.

Με φάρμακα και ορμόνες η βιομηχανία κρέατος προσπαθεί να αυξήσει την παραγωγή αλλά και να κρατήσει ζωντανά τα δυστυχισμένα αυτά πλάσματα, καθώς πολύ δύσκολα θα επιβίωναν σε αυτές τις απάνθρωπες συνθήκες. Με γενετικές παρεμβάσεις προσπαθούν να τα παχαίνουν γρηγορότερα και να παράγουν περισσότερο γάλα ή αυγά με στόχο την αύξηση του κέρδους.

Όσα ζώα επιβιώνουν σε αυτές τις συνθήκες τα περιμένει ένα εφιαλτικό πολύωρο, τις περισσότερες φορές, ταξίδι, εκτεθειμένα σε ακραίες καιρικές συνθήκες χωρίς τροφή ή νερό προς το σφαγείο, όπου εκεί θα σφαχτούν έχοντας πολλές φορές τις αισθήσεις τους ακόμη και όταν γδέρνονται ή ρίχνονται σε ζεματιστό νερό για τα φύγει το τρίχωμά τους.

Όποιος δει έστω και επιφανειακά, τις συνθήκες που επικρατούν στις φάρμες, στα σφαγεία και στις μεταφορές των παραγωγικών ζώων και στη συνέχεια φανταστεί το σκύλο ή η γάτα του σε μία τέτοια κατάσταση, θα σοκαριστεί με τη βαρβαρότητα και τη φρίκη! Όταν καταναλώνουμε κρέας, συμβάλλουμε στην σκληρή μεταχείριση ζώων, με τρόπους οι οποίοι θα ήταν παράνομοι αν αυτά ήταν ζώα συντροφιάς και όχι κοτόπουλα ή χοίροι!

Βέβαια η εκμετάλλευση και η κακοποίηση που υφίστανται τα παραγωγικά ζώα είναι τόσο θεσμοθετημένη και εδραιωμένη στην κοινωνία μας, που είναι δύσκολο να συνειδητοποιήσει κανείς πόσο παράλογη και τρομακτική είναι.

Και παρά το γεγονός ότι όλοι αναγνωρίζουν πλέον την τεράστια συμβολή της εκτροφής ζώων στην καταστροφή του περιβάλλοντος και της βιοποικιλότητας, παρά το γεγονός ότι συμβάλλει στην παγκόσμια φτώχεια και παρά τις επιστημονικές αποδείξεις για τις επιπτώσεις της κατανάλωσης ζωικών προϊόντων στην υγεία μας, οι κυβερνήσεις και τα οικονομικά συμφέροντα, συνεχίζουν να προωθούν το κρέας και τα υπόλοιπα ζωικά προϊόντα και σπαταλούν χρήματα φορολογούμενων πολιτών για να ενισχύσουν την εκτροφή και τη σφαγή ζώων, αλλά και την προώθηση των ανθυγιεινών και βάναυσων αυτών προϊόντων στην αγορά, υπονομεύοντας όχι μόνο την ευημερία των ζώων αλλά ακόμη και την υγεία μας και το μέλλον του πλανήτη μας!

Με την αναμενόμενη αύξηση του πληθυσμού, η παγκόσμια παραγωγή κρέατος προβλέπεται να υπερδιπλασιαστεί, από 229 εκατομμύρια τόνους το 2001 στους 465 εκατομμύρια τόνους το 2050, ενώ η παραγωγή γάλακτος αναμένεται να αναρριχηθεί από τους 580 στους 1043 εκατομμύρια τόνους. Αυτό θα είναι πολύ καταστροφικό και για τα ζώα αλλά και για το περιβάλλον καθώς θα οδηγήσει στην αύξηση των εκτρεφόμενων ζώων και σε μεγαλύτερη επιβάρυνση του πλανήτη μας.

Ήρθε η ώρα να αναλάβουμε την ευθύνη των προσωπικών μας επιλογών για να αλλάξουμε την κατάσταση. Κάθε φορά που τρώμε, επιλέγουμε αν θα σώσουμε τα ζώα από το βασανισμό και το θάνατο, αν θα προστατέψουμε την υγεία μας από τις ασθένειες που προκαλούνται από τα ζωικά προϊόντα, αν θα βοηθήσουμε τον πλανήτη μας που απειλείται από την κλιματική αλλαγή και αν θα συμβάλλουμε στην εξάλειψη της πείνας που σκοτώνει χιλιάδες ανθρώπους κάθε μέρα.

Αλλά και οι κυβερνήσεις πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να αντιμετωπίσουν την παραγωγή ζωικών προϊόντων σαν έναν προβληματικό τομέα και όχι ως έναν τομέα για ανάπτυξη! Οι πολιτικοί θα πρέπει να επανεξετάσουν τις επιχορηγήσεις στον τομέα της κτηνοτροφίας αν θέλουν πραγματικά να αντιμετωπίσουν τα περιβαλλοντικά προβλήματα και να μειώσουν τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΔΙΚΤΥΟ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ (ΠΑΔΟΖΩ)

Παραμύθι από την...ανάποδη

2010-09-20T16:11:00.000+03:00

Το λυκάκι, οι Κοκκινοσκουφίτσες και οι κυνηγοί

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα όμορφο γκριζωπό λυκάκι που το έλεγαν Άκη. Ο Άκης ζούσε μαζί με την οικογένειά του σε μια ορεινή περιοχή καλυμμένη από ένα πανέμορφο πυκνό δάσος. Όταν έγινε έξι μηνών, η μητέρα του θέλησε να του δείξει ότι ήταν πια μεγάλο και μπορούσε να κυκλοφορεί άνετα μέσα στο δάσος. Έτσι λοιπόν του ετοίμασε ένα καλαθάκι με τα καλύτερα κομμάτια ελαφιού και αγριογούρουνου και του είπε:

-Πάρε αυτό το καλάθι και πήγαινε στη γιαγιά, στην κορυφή του βουνού. Αρρώστησε βαριά μ’ αυτό το χιονιά, η καημένη, και δεν μπορεί να σηκωθεί απ’ το κρεβάτι. Όμως πρόσεχε, Άκη! Στο δάσος κυκλοφορούν επικίνδυνες Κοκκινοσκουφίτσες και κακοί κυνηγοί. Να έχεις το νου σου! Να μη μιλήσεις σε κανένα και να μη χασομερήσεις καθόλου στο δρόμο. Τ’ άκουσες αυτό;

-Εντάξει μητέρα, κατάλαβα! Όμως γιατί να θέλουν το κακό μου; Γιατί να βλάψουν ένα μικρό λυκάκι; ρώτησε ο Άκης όλο απορία.

-Οι άνθρωποι είναι κακοί μ’ εμάς Άκη, είπε η μητέρα με θλιμμένο βλέμμα, ενώ περνούσε το καλάθι στο λαιμό του μικρού της. Του ευχήθηκε καλό δρόμο και έμεινε να το κοιτά να απομακρύνεται από κοντά της.

Η ώρα περνούσε και ο Άκης απολάμβανε τη βόλτα στο μεγάλο δάσος. Πρώτη φορά μόνος του και όλα του φαίνονταν καινούρια. Δοκίμαζε τις αισθήσεις του˙ τέντωνε τα αφτάκια του και αφουγκραζόταν την παραμικρή κίνηση από μέτρα μακριά. Δοκίμαζε την όσφρησή του και διαπίστωνε ότι δεν έπεφτε έξω. Αντιλαμβανόταν μικρά τρωκτικά, αλλά και άλλα, μεγαλύτερα, ζώα ακόμα κι αν βρισκόταν σε μεγάλη απόσταση απ’ αυτά. Έπιασε μάλιστα κάνα δυο σκίουρους και τους έβαλε στο καλάθι που θα πήγαινε στη γιαγιά του. Ήθελε να της αποδείξει ότι μεγάλωσε και μπορούσε, πλέον, να κυνηγά και ο ίδιος όπως οι γονείς και τα άλλα μέλη της αγέλης του.

Ο Άκης διαπίστωνε ότι την τροφή του έπρεπε να την κυνηγήσει πράγμα που δεν ήταν καθόλου εύκολο. Ήταν όμως αποφασισμένος να τρέξει, να σκαρφαλώσει, να κινηθεί μέσα στο σκοτάδι αθόρυβα, να κάνει τα πάντα, για να αποδείξει ότι ήταν ένας σπουδαίος και τρανός λύκος. Ξάφνου, όμως, είδε κάτι που τον παραξένεψε. Ένα ωραιότατο φιλέτο αγριογούρουνου στη μέση ενός μονοπατιού. «Τι συμβαίνει εδώ;», σκέφτηκε το λυκάκι. Παράλληλα η όσφρησή του τον ειδοποιούσε ότι κάτι κακό συνέβαινε. Πλησίασε δισταχτικά το μεζέ ενώ η μυτούλα του κουνιόταν διερευνητικά. «Χμ, κάτι μου βρωμάει εδώ», είπε μέσα του, ενώ σχεδόν ταυτόχρονα ήρθαν στο νου του τα λόγια της μητέρας του που του εφιστούσαν την προσοχή. Ο Άκης προσπέρασε το κομμάτι του αγριογούρουνου και συνέχισε το δρόμο του. Χωρίς να το αντιληφθεί είχε μόλις προσπεράσει την πρώτη παγίδα, ένα δόλωμα με δηλητηριασμένο κρέας, για την εξόντωση των λύκων!

Το λυκάκι δεν αντιλήφθηκε τον κίνδυνο και συνέχισε να περιπλανιέται μέσα στο δάσος, όταν η καταπληκτική του ακοή εντόπισε κάτι να σαλεύει πίσω από ένα θάμνο.

-Γρρρρρρρρ! γρύλισε ο Άκης με απορία καθώς είδε ένα κοριτσάκι με κόκκινο σκούφο να μαζεύει φράουλες.

-Πού πηγαίνεις τέτοια ώρα, μικρούλη μου; τον ρώτησε το κοριτσάκι με γλυκιά φωνή.

-Πηγαίνω κάποια πράγματα στη γιαγιά μου που είναι άρρωστη, απάντησε τρέμοντας από το φόβο του ο Άκης.

-Αααα, ναι; Και πού μένει η γιαγιά σου; ξαναρώτησε η μικρούλα με το κόκκινο σκουφί.

-Στην άλλη άκρη του δάσους, στην κορυφή του βουνού, αποκρίθηκε το λυκάκι.

-Ε, τότε βιάσου! Θα σε πάρει το βράδυ ώσπου να ανέβεις εκεί πάνω. Σε χαιρετώ! Και περαστικά στη γιαγιάκα σου…, είπε η Κοκκινοσκουφίτσα και χάθηκε πίσω από τους θάμνους.

Ο Άκης τα ‘χε χάσει. Πρώτη φορά ερχόταν αντιμέτωπος με άνθρωπο και έτρεμε από το φόβο του.

Στο μεταξύ η Κοκκινοσκουφίτσα βγήκε γρήγορα στο δρόμο και έφτασε αστραπή στο χωριουδάκι, λίγο πιο κάτω από την κορυφή του βουνού. Ήταν σίγουρη ότι ο λύκος δε θα ακολουθούσε τη διαδρομή αυτή γιατί θα τον τρόμαζαν οι ξυλοκόποι, οι περαστικοί και τα μηχανήματα που δούλευαν πυρετωδώς για τη διάνοιξη του δρόμου. Έτσι είχε το χρόνο να ειδοποιήσει όλους τους κυνηγούς για τον ερχομό του λύκου και να τους ενημερώσει για τη φωλιά της γριάς λύκαινας.

Οι κυνηγοί κινήθηκαν γρήγορα και μεθοδικά. Κάποιοι έβαλαν δολώματα από κρέας ζαρκαδιού σε σημεία από τα οποία υπολόγιζαν ότι θα περάσει το λυκάκι, ενώ άλλοι έστησαν δόκανα περιμένοντας το μικρό ζώο να πατήσει μέσα για να μπορέσουν να το πιάσουν. Η αμοιβή θα ήταν μεγάλη από το δασαρχείο, έτσι και πήγαιναν τραυματισμένο ένα λύκο!

Ο Άκης απολαμβάνοντας την περιπλάνησή του στο μεγάλο δάσος, δεν άργησε να έρθει αντιμέτωπος με έναν εξαγριωμένο κτηνοτρόφο.

-Σε τσάκωσα, άθλιο ζωντανό! Τι ζητάς κοντά στο μαντρί μου; Έβαλες στο μάτι τα προβατάκια μου, ε; Τώρα θα σου δείξω εγώ! άκουσε να λέει ο κτηνοτρόφος, καθώς κινούνταν απειλητικά προς το μέρος του.

-Όχι, μη! Μη μου κάνεις κακό! Ψέλλισε ο Άκης. Εγώ… εγώ δεν ήρθα για να κάνω κακό στο μαντρί σου. Εγώ κυνηγώ μόνο άγρια ζώα και μάλιστα μεγάλα σε ηλικία, ετοιμοθάνατα. Δε θα πείραζα ποτέ τα δικά σου ζωντανά. Αλήθεια σου λέω, είπε ο Άκης, έτοιμος να μπήξει τα κλάματα.

-Σας ξέρουμε καλά, εσάς τους λύκους. Χειρότερα πλάσματα δεν υπάρχουν από ‘σάς! Επιτίθεστε σε ζώα και ανθρώπους και κάθε χρόνο μάς κάνετε μεγάλες ζημιές. Τώρα θα δεις τι θα πάθεις, είπε ο κτηνοτρόφος και σήκωσε τη μαγκούρα του να χτυπήσει τον Άκη.

Όμως εκείνος με ένα σάλτο, την κατάλληλη στιγμή, κατάφερε να του ξεφύγει και να βγει, λαχανιασμένος, από το μαντρί. Με βήμα γοργό κατευθύνθηκε προς το σπίτι της γιαγιάς του, χωρίς να ξέρει ότι οι κυνηγοί τον είχαν προλάβει και τον περίμεναν ήδη εκεί οπλισμένοι.

Σε λίγη ώρα ο Άκης χτύπησε την πόρτα του σπιτιού της γιαγιάς του. Καθώς δεν άκουσε απάντηση, έσπρωξε τη χαμηλή πόρτα και μπήκε μέσα. Αλίμονο! Το δόκανο που ήταν στημένο στο άνοιγμά της ακινητοποίησε το μικρό λυκάκι. Ένα ουρλιαχτό πόνου έσκισε τη σιωπή της νύχτας και σε λίγα λεπτά ο μικρός Άκης βρέθηκε αναίσθητος σε ένα κλουβί. Οι κυνηγοί χάρηκαν πολύ για την «επιτυχία» τους. Θα εισέπρατταν ικανοποιητική αμοιβή για την παλικαριά τους. Έτσι, αποφάσισαν με το πρώτο φως της μέρας να κατέβουν στο δασαρχείο και να παραδώσουν το μικρό φυλακισμένο στις αρχές.

Πράγματι οι κυνηγοί το πρωί κίνησαν για το δασαρχείο, όμως εκεί τους περίμενε μια μεγάλη έκπληξη. Οι υπάλληλοι τούς ενημέρωσαν ότι ο λύκος είχε βγει από τη λίστα των επιβλαβών ζώων και καμιά αμοιβή δεν οριζόταν πια για το φόνο του. Όχι μόνο δεν τους επιβράβευσαν για την… «παλικαριά» τους, αλλά, αντίθετα, τους απαγόρευσαν τη χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων για την εξόντωση των λύκων, καθώς και την κατοχή των ζώων αυτών από τους ίδιους.

Ο μικρός Άκης μεταφέρθηκε σε ένα κτηνιατρείο, όπου και δέχτηκε τη φροντίδα μιας υπέροχης κτηνιάτρου. Σε λίγες μέρες ήταν εντελώς καλά. Οι άνθρωποι του κέντρου προστασίας αγρίων ζώων των μετέφεραν μέσα σε ένα ειδικό κλουβί στον τόπο όπου τον αιχμαλώτισαν οι κυνηγοί. Εκεί και τον άφησαν ελεύθερο να συνεχίσει τη ζωή του και την περιπλάνησή του στο δάσος.

15.2.07

Αναδημοσίευση από: webzobbie's stories

Συλλογική vegan κουζίνα

2010-09-14T20:23:00.000+03:00

Δελτίο Τύπου για τις απελευθερώσεις γουνοφόρων

2010-09-03T15:01:00.000+03:00

Με αφορμή τις απαράδεκτες δηλώσεις του Αρκτούρου αλλά και της νέας ανακοίνωσης των Οικολόγων Πράσινων Δυτικής Μακεδονίας, οι οποίοι έσπευσαν για άλλη μία φορά να καταδικάσουν τις τελευταίες απελευθερώσεις γουνοφόρων στη Δυτική Μακεδονία, θα θέλαμε να δηλώσουμε τα παρακάτω.

Θεωρούμε το επιχείρημα σχετικά με τη μη επιβίωση των απελευθερωμένων ζώων και του βασανιστικού, όπως τον χαρακτηρίζουνε θανάτου τους, τραγικά γελοίο, καθώς όλοι γνωρίζουμε ποια είναι η ζωή και ο θάνατος των γουνοφόρων ζώων στα εκτροφεία, έτσι ώστε, το αν θα επιβιώσουν μετά την απελευθέρωση δεν έχει καμία λογική βάση!

Θεωρούμε το επιχείρημα και την ανησυχία τους σχετικά με τυχόν επιπτώσεις στο περιβάλλον επίσης αστείο, τη στιγμή που η παραγωγή γούνας παράγει τοξικά απόβλητα επικίνδυνα όχι μόνο για το περιβάλλον αλλά και την υγεία των εργαζομένων, και κυρίως υποκριτικό, τη στιγμή που μία δραστηριότητα με τις μεγαλύτερες ίσως επιπτώσεις στο περιβάλλον, τους αφήνει εντελώς αδιάφορους. Μιλάμε βέβαια για την εκτροφή των παραγωγικών ζώων, τα οποία τιμούν δεόντως (τα ίδια και τα παράγωγά τους), οι δήθεν οικολόγοι, σε κάθε γεύμα τους!

Γελοίο επίσης και αφελές θεωρούμε το επιχείρημα σχετικά με τη νομιμότητα των επιχειρήσεων, όταν είναι γνωστό ότι μεγάλα εγκλήματα στην ιστορία έχουν γίνει νόμιμα, και όταν στις μέρες μας νομιμότατα οδηγούνται σε αργό θάνατο από πείνα και εξαθλίωση εκατομμύρια άνθρωποι στη χώρα μας, από τα νόμιμα οικονομικά μέτρα, μίας νόμιμης κυβέρνησης.

Τέτοιες δηλώσεις φανερώνουν την πρόθεσή τους να εξυπηρετήσουν τοπικιστικά ή μικροκομματικά συμφέροντα προκειμένου να είναι αρεστοί, αποδεικνύουν την έλλειψη κάθε πολιτικής τόλμης και δείχνουν ανικανότητα να αντιληφθούν τις εξελίξεις, που θέλουν την κατάργηση της γουνοποιίας.

Όποιος θέλει να αναζητήσει τους πραγματικούς υπεύθυνους για αυτές τις ενέργειες, ας στραφεί προς την πολιτεία, η οποία στηρίζει οικονομικά αυτές τις επιχειρήσεις με χρήματα φορολογούμενων πολιτών, η οποία δεν θεσπίζει αυστηρότερους νόμους για την κακοποίηση των ζώων, η οποία συνεχίζει και επιτρέπει τη λειτουργία τσίρκων με ζώα, συνεχίζει και επιτρέπει τη δολοφονία εκατομμυρίων ζώων για την αναψυχή μίας μειοψηφίας αιμοχαρών ηλιθίων κτλ., προκαλώντας την αγανάκτηση του κόσμου με την προκλητική της στάση!!

Και βέβαια, μεγάλο μέρος ευθύνης φέρουν όσες περιβαλλοντικές οργανώσεις και δήθεν οικολογικά κόμματα δεν παίρνουν ξεκάθαρη και ουσιαστική θέση κατά του αιματηρού εμπορίου της γούνας, αποδεχόμενοι με την απραξία τους και τη σιωπή τους τη συνέχισή του.

Μέχρι να έχουν κάποιο σοβαρό έργο να επιδείξουν για τον τερματισμό της γουνοποιίας, ΔΕΝ τους αναγνωρίζουμε ΚΑΝΕΝΑ δικαίωμα να καταδικάζουν τις δράσεις vegan ακτιβιστών!!

Γι’ αυτό κύριοι περιβαλλοντικών οργανώσεων, μέχρι να πάρετε σοβαρή και υπεύθυνη θέση υπέρ των γουνοφόρων ζώων, παρακαλούμε να αφήσετε τους χαρακτηρισμούς των ακτιβιστών ΄΄ανεγκέφαλοι’’ στην άκρη.

Θα έχετε ίσως έτσι μία ελπίδα να σας αντιμετωπίσουμε πιο σοβαρά!

Σωματεία και Πολίτες ενάντια στη γούνα

Ανάληψη ευθύνης για την απελευθέρωση των μινκ

2010-09-02T14:04:00.000+03:00

"26.08.2010 - Χιλιόδεντρο, Καστοριά (Ελλάδα)

Ένα από τα μεγαλύτερα ελληνικά εκτροφεία μινκ χτυπήθηκε την πρώτη νύχτα της δράσης μας . Όλα τα κλουβιά όπου ήταν φυλακισμένα τα ζώα στα 37 στέγαστρα του εκτροφείου ανοίχτηκαν και οι μηχανισμοί παραβιάστηκαν. Για να βγουν τα ζώα από τα κλουβιά κόπηκε μέρος του μεταλλικού πλέγματος και οι δύο πόρτες ανοίχτηκαν διαλύοντας τις κλειδαριές (με τα εργαλεία του εκτροφέα). Δυόμιση ώρες δουλειάς και μπορούσαμε να το σκάσουμε μαζί με χιλιάδες μινκ (σύμφωνα με τα μμε απελευθερώθηκαν 50.000 ζώα).

27.08.2010 - Καλονέρι, Σιάτιστα (Ελλάδα)

"Ένα ακόμα εκτροφείο μινκ ήταν ο στόχος μας για μια δεύτερη νύχτα δράσης, αυτή τη φορά κοντά στην πόλη Καλονέρι, σε έναν δρόμο όπου άνετα μπορεί να δει κανείς 10 εκτροφεία. Μέσα σε δέκα μόνο λεπτά ανοίχτηκαν τα κλουβιά από 8 στέγαστρα γεμάτα με ζώα. Πριν φύγουμε ανοίξαμε μια πόρτα ώστε να μπορέσουν τα ζώα να τρέξουν προς την ελευθερία (σύμφωνα με τα μμε απελευθερώθηκαν 2.000 ζώα).

Και στις δύο περιπτώσεις είχαμε ελέγξει προσεκτικά τα εκτροφεία ώστε να ξέρουμε πως να οργανώσουμε μια πιο γρήγορη και πιο ασφαλή δράση.

Με αυτές τις δράσεις αποφασίσαμε να χτυπήσουμε τη βιομηχανία γούνας και ειδικότερα τις σιχαμερές "πόλεις της γούνας" Σιάτιστα και Καστοριά, που πλήττονται από εκατοντάδες γουναράδικα. Η απελευθέρωση των ζώων από τα κλουβιά είναι ένας τρόπος υλοποίησης των ιδεών μας στην πράξη. Είμαστε ενάντια στην καταπίεση, την εκμετάλλευση και τη φυλάκιση που αυτός ο πολιτισμός έχει δημιουργήσει απέναντι σε κάθε ζωντανό ον, ανεξαρτήτως είδους, φυλής, φύλου ή σεξουαλικής προτίμησης.

Σε αυτές τις απελπισμένες μέρες ακόμα παλεύουμε για την ελευθερία. Να τρώτε βίγκαν στα οδοφράγματα!

A.L.F."

αναδημοσίευση από: Αντισπισιστική Δράση

Απελευθέρωση μινκ στην Καστοριά και στην Κοζάνη

2010-08-30T14:27:00.003+03:00

Απελευθέρωση 50.000 μινκ στην Καστοριά

Από φάρμα εκτροφής γουνοφόρων ζώων, στην περιοχή της Αγίας Τριάδας και συγκεκριμένα μεταξύ των δημοτικών διαμερισμάτων Χιλιοδέντρου, Ποριάς, Αυγής, υπερασπιστές των ζώων, απελευθέρωσαν το Σάββατο, χιλιάδες ζώα προκαλώντας οικονομική ζημιά στον επιχειρηματία ΒΑΣΑΝΙΣΤΗ-ΔΟΛΟΦΟΝΟ ζώων. Οι εκτιμήσεις για τον αριθμό των ζώων που διέφυγε μιλούν για 50.000 χιλιάδες γουνοφόρα ζώα. Η απελευθέρωση, εκτιμάται ότι έγινε περίπου στις 3 μετά τα μεσάνυχτα. Με την ευχή κάποια στιγμή όλα τα ζώα να ζούν ελεύθερα στο φυσικό τους περιβάλλον, δηλώνουμε τη συμπαράστασή μας στους ακτιβιστές!

Απελευθέρωση 2.000 μινκ στη Σιάτιστα

Σύμφωνα με την Αστυνομική Διεύθυνση Κοζάνης, ξημερώματα Σαββάτου και συγκεκριμένα σε περιοχή της Σιάτιστας, άγνωστοι δράστες εισήλθαν από περίφραξη σε εκτροφείο γουνοφόρων ζώων, ιδιοκτησίας 39χρονου ημεδαπού, και απελευθέρωσαν ανοίγοντας ανασφάλιστη σιδερένια πόρτα περί τα 2.000 ζώα.

πηγή: indymedia

Παγκόσμια Ημέρα Δράσης ενάντια στα Σουηδικά Εκτροφεία Γούνας - Ενημέρωση

2010-08-21T18:44:00.003+03:00

Την Παρασκευή 13 Αυγούστου, στα πλαίσια της Παγκόσμιας Ημέρας Δράσης ενάντια στα Σουηδικά Εκτροφεία Γούνας, πραγματοποιήθηκε διαμαρτυρία έξω από την Πρεσβεία της Σουηδίας στην Αθήνα. Υπάλληλοι της Πρεσβείας έδωσαν το ακόλουθο κείμενο στους παρευρισκόμενους αλληλέγγυους στους Σουηδούς ακτιβιστές.

Σχέδιο δράσης για να σταματήσουν οι αμέλειες στα εκτροφεία μινκ

Ο Υπουργός Γεωργίας Eskil Erlandsson έχει δώσει εντολή στο Σουηδικό Συμβούλιο για τη Γεωργία - αρμόδια υπηρεσία για την ευημερία των ζώων στη Σουηδία - να συντάξει ένα σχέδιο δράσης που θα εγγυάται την ευημερία των ζώων στα εκτροφεία μινκ και θα εξασφαλίζει ότι θα γίνονται σωστοί έλεγχοι.

Είναι ζωτικής σημασίας τα ζώα να τυγχάνουν καλής μεταχείρισης και να προστατεύονται από περιττή ταλαιπωρία και ασθένειες. Από τον προϋπολογισμό του 2011, η Κυβέρνηση θα διαθέσει επιπλέον κονδύλια για την ενίσχυση των ελέγχων για την ευημερία των ζώων.

Το σχέδιο δράσης του Σουηδικού Συμβουλίου Γεωργίας θα περιλαμβάνει:

μια περιγραφή της τρέχουσας κατάστασης

προτάσεις για καλύτερους και αποτελεσματικότερους ελέγχους

πληροφορίες για την κατάσταση των ερευνών

προτάσεις για μεγαλύτερη προσπάθεια από την πλευρά της βιομηχανίας για την εφαρμογή προγραμμάτων για βελτίωση των συνθηκών για τα ζώα

Το Σουηδικό Συμβούλιο Γεωργίας εργάζεται ήδη για την επανεξέταση της ευημερίας των ζώων στα εκτροφεία μινκ και θα παρουσιάσει σύντομα το πόρισμά της. Εάν η έκθεση καταδείξει ελλείψεις στην προστασία των ζώων σύμφωνα με τη νομοθεσία, θα ρυθμιστεί.

Έρευνα βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη υπό την ηγεσία της Eva Eriksson, η οποία επανεξετάζει συνολικά τη Δράση για την Ευημερία των Ζώων. Η έκθεση αυτή θα υποβληθεί στην Κυβέρνηση το αργότερο στις 31 Μαΐου του 2011.

ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ
Eskil Erlandsson

ΑΡΜΟΔΙΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ
Υπουργείο Γεωργίας

http://www.sweden.gov.se/sb/d/10640/a/150358

Ακολουθούν φωτογραφίες από τη διαμαρτυρία

Είναι αυτή η 13χρονη πιο ηθική από εσένα;

2010-08-17T11:35:00.000+03:00

Η Clara Polito, 13 ετών, δεν είναι μια συνηθισμένη έφηβη
Είναι μια ηθική βίγκαν, ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των ζώων και ιδιοκτήτρια της επιχείρησης Clara's Cakes, η οποία φτιάχνει θαυμάσια βίγκαν κέικ, μπισκότα, πίτες και άλλα γλυκίσματα. Ανάμεσα στις δημιουργίες της είναι η ''Not So Thin Mints'', ένα σοκολατένιο κέικ με δροσερή μέντα και σοκολάτα ganache, η ''S’more Fun'' ένα κέικ με γέμιση σοκολάτας και παγωμένη κρέμα βανίλιας και το τυραμισού, ένα κέικ με βανίλια και εσπρέσο και παγωμένη κρέμα τυριού γαρνιρισμένο με σκόνη κακάο.

Η Clara δεν είναι μόνο μια σεφ γαστρονομίας, βραβευμένη ως VIP (Vegan Important Person), αλλά είναι και μια εξαιρετικά σκεπτόμενη ακτιβίστρια που αφιερώνει το χρόνο και το ταλέντο της σε διάφορες οργανώσεις για την προστασία των ζώων. Στη συνέντευξη που μας έδωσε, μίλησε με ηθική σαφήνεια για τα δικαιώματα των ζώων που σπάνια συναντώ σε ανθρώπους πολύ μεγαλύτερούς της.

Είσαι χορτοφάγος από πέντε ετών και βίγκαν εδώ και ένα χρόνο. Έχεις κάνει ηθικές επιλογές που οι περισσότεροι σαρκοφάγοι ενήλικοι είναι απρόθυμοι ή ανίκανοι να κάνουν. Πιστεύεις ότι είναι λιγότερο ή πιο δύσκολο για σένα να κάνεις αυτές τις επιλογές σε μια σχετικά νεαρή ηλικία;

Είναι σίγουρα πιο εύκολο. Όντας νέος, δε θα μπορούσε να σε ενδιαφέρει τίποτα περισσότερο από τους οικογενειακούς θεσμούς και αξίες καθώς και η προσπάθεια να δημιουργήσεις το δικό σου αξιακό σύστημα. Αυτή είναι η ουσία όταν είσαι νέος. Να βρίσκεις το δικό σου τρόπο. Πιστεύω ότι όταν είσαι ενήλικος και έχεις περάσει περισσότερα, κατά μια έννοια προσκολλάσαι στους παλιούς σου τρόπους και στις κακές συνήθειές σου.

Πώς έχουν δεχτεί οι συνομήλικοί σου και οι γονείς τους το γεγονός ότι είσαι βίγκαν;

Βασικά, οι περισσότεροι από τους συνομήλικούς μου είναι αρκετά ανοικτοί σε αυτό, αλλά τους είναι δύσκολο να συνειδητοποιήσουν ότι «Ωχ! Όταν πίνω γάλα αγελάδας ή γάλα οποιουδήποτε άλλου ζώου, παίρνω κάτι από ένα ζώο που έχει βιαστεί... για να μπορέσω να έχω το γάλα της». Μερικοί από τους γονείς των συνομηλίκων μου δέχονται το βιγκανισμό και μερικοί προσπαθούν ακόμη και να μαγειρέψουν βίγκαν φαγητά για μένα… που σημαίνει συνήθως ζυμαρικά (γέλια). Εκτιμώ το γεγονός ότι προσπαθούν να με ευχαριστήσουν.

Και ποιο είναι το πιο περίεργο ή πιο ηλίθιο πράγμα που σου έχει πει κανείς για το βιγκανισμό;

Δεν ήταν καθόλου προσβλητικό, και είχε να κάνει με τη χορτοφαγία. Μερικά χρόνια πριν, ένας φίλος του αδελφού μου ήρθε στο σπίτι και του είπαμε ότι είμαστε χορτοφάγοι (τότε). Έτσι αισθάνθηκε λίγο άβολα και αντέδρασε με σοβαρότητα λέγοντας, «Είμαι χορτοφάγος, αλλά η μαμά μου με βάζει να τρώω κρέας.» Με έκανε να καταρρεύσω!
Πρόσφατα, ο πατέρας ενός φίλου μου είπε, «Μπορείς να βοσκήσεις σε αυτά τα χωράφια». Αυτό σίγουρα δε με άγγιξε καθόλου. Απλά γέλασα με το άσχετο σχόλιο. Μέχρι τώρα κανείς δε μου έχει κάνει τη συνηθισμένη ερώτηση, «Πώς παίρνεις πρωτεΐνη;».

Κάποια στιγμή αποφάσισες να ασχοληθείς ενεργά με τα ζώα. Η επιχείρησή σου 'Clara's Cakes' στηρίζει πολλές τοπικές οργανώσεις και βραβεύτηκες ως Ακτιβίστρια του Μήνα από το καταφύγιο ζώων Animal Acres. Υπάρχει κάποιο ζήτημα για τα ζώα που σε συγκινεί ιδιαίτερα;

Αυτή είναι μια πολύ δύσκολη ερώτηση. Είτε πρόκειται για κακοποιημένο σκύλο είτε για κακοποιημένο ελέφαντα, είναι το ίδιο φρικιαστικό. Θα πρέπει να ομολογήσω ότι οι αγελάδες των γαλακτοβιομηχανιών με απασχολούν περισσότερο αυτή την περίοδο. Σχεδόν πιστεύω ότι έχουν τη χειρότερη μεταχείριση όλων. Καταρχήν γονιμοποιούνται τεχνητά μέσω βιασμού, τα μωρά τους απομακρύνονται αμέσως μετά τη γέννα και τα στέλνονται για μοσχαρίσιο κρέας εάν είναι αγόρια. Εάν είναι κορίτσια, γίνονται μηχανές παραγωγής γάλακτος ακριβώς όπως οι μητέρες τους. Αυτό συνεχίζεται μέχρι τα κορμιά τους να μην αντέχουν άλλη εγκυμοσύνη, μερικές φορές μέχρι επτά χρόνια. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αυτής κακοποιούνται ψυχικά και σωματικά. Όταν σταματούν να παράγουν γάλα και μωρά, θανατώνονται. Κάθε μητέρα έχει δεσμούς αγάπης με το μωρό της, είτε η μητέρα είναι αγελάδα, ή άνθρωπος ή οτιδήποτε άλλο. Ακόμα και όταν αγοράζετε γαλακτοκομικά από τοπική φάρμα, η διαδικασία είναι η ίδια, απλά δε σας το λένε.

Τι λες στους ανθρώπους που υποστηρίζουν ότι αγαπούν τα ζώα αλλά τα τρώνε, τα φορούν κλπ; Τι πιστεύεις για τους ανθρώπους που χρησιμοποιούν τους όρους «ανθρώπινη μεταχείριση» ή «ελευθέρας βοσκής» για να υποδείξουν ότι δεν είναι κακό να θανατώνονται ζώα από τη στιγμή που αντιμετωπίζονται με καλό τρόπο;

Έχω συγγενείς που αγαπούν τα σκυλιά και τις γάτες και έχουν σώσει αρκετά από αυτά, αλλά τρώνε τις αγελάδες, τα γουρούνια και τις κότες. Δεν το καταλαβαίνω. Πιστεύω ότι αρνούνται να δουν τις αποδείξεις κακοποίησης των ζώων για να μην κάνουν τη σύνδεση με το κρέας τους, τα γαλακτοκομικά και τα αυγά.
Το δέρμα είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση. Για κάποιους λόγους οι άνθρωποι δεν κάνουν τη σύνδεση ότι το δέρμα προέρχεται από ένα ζώο. Το δέρμα είναι αποδεκτό ενώ η γούνα όχι; Το να φοράει κανείς γούνα αποτελεί σύμβολο της κοινωνικής του θέσης. Κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται πολύ γοητευτικοί και πλούσιοι. Στην πραγματικότητα κάνει τους ανθρώπους να φαίνονται βάρβαροι, απωθητικοί και απάνθρωποι. Εννοώ ότι, έλεος, φορούν ένα νεκρό ζώο που πιθανώς γδάρθηκε ζωντανό.
Είχα μερικούς συμμαθητές που είδαν την επιχείρηση Food Inc και δήλωσαν ότι θα αγοράζουν μόνο οργανικό κρέας. Δυστυχώς δεν ήξεραν την αλήθεια. «Οργανικός» και «ελευθέρας βοσκής» δε σημαίνει και «καλά μεταχειρισμένος». Η «ανθρώπινη μεταχείριση» επίσης παραπέμπει σε ευγένεια, έλεος, συμπόνοια κλπ. Αυτοί οι όροι δεν παραπέμπουν σε δολοφονία, όμως τελικά αυτά τα ζώα δολοφονούνται.
«Ελευθέρας βοσκής» στην πραγματικότητα σημαίνει ότι τα κοτόπουλα δεν είναι σε κλουβιά, όμως έχουν την ίδια μοίρα με εκείνα που είναι φυλακισμένα. Οπότε όχι, δε συμφωνώ με το να στερήσω το μοναδικό πράγμα που έχει ένα ζώο, δηλαδή τη ζωή του. Ανεξάρτητα από το πόσο καλή είναι η ζωή που κάνει.

Στον ιστότοπό σου, Clara In Veganland έχεις γράψει ότι για έναν άνθρωπο που καταναλώνει κρέας ή γαλακτοκομικά, οι αληθινές φωτογραφίες και τα βίντεο μπορούν να τον επηρεάσουν περισσότερο από μια παθιασμένη ομιλία. Ποιες πηγές προτείνεις, όπως ταινίες, ιστοσελίδες και βιβλία, είτε για τους ανθρώπους που ξεκινούν να ανακαλύπτουν το βιγκανισμό και τα δικαιώματα των ζώων είτε για τους υπόλοιπους ανθρώπους;

Μερικές καλές ιστοσελίδες είναι οι: peta2.com, farmusa.org, animalliberationfront.com, chooseveg.com, voiceofthevoiceless.org, mercyforanimals.org και milksucks.com.

Χωρίς να μας αποκαλύψεις τα μυστικά σου, ποιες συμβουλές μπορείς να δώσεις στους ανθρώπους για υγιεινά και χωρίς προϊόντα βίας σπιτικά εδέσματα χωρίς αυγά και γαλακτοκομικά;

Αγοράστε το βιβλίο Vegan Cupcakes Take Over the World! Αυτό το βιβλίο μου έμαθε να μαγειρεύω βίγκαν.

Η ακτιβίστρια Jasmin Singer δήλωσε στο CNN ότι, «ένα καλό βίγκαν κέικ έχει τη δύναμη να αλλάξει τα πάντα προς το καλύτερο. Είναι σχεδόν σα μια πολιτική δήλωση χωρίς το γλάσο». Γιατί είναι το φαγητό ένας τόσο σημαντικός πρεσβευτής για ένα βίγκαν τρόπο ζωής κατά τη γνώμη σου;

Αυτή είναι και επίσημα η αγαπημένη μου ατάκα αυτή την περίοδο.

Λοιπόν, όταν δαγκώνεις ένα εύγευστο και αφράτο κέικ με γέμιση κρέμας, έχεις ένα αίσθημα χαράς και ικανοποίησης. Ειδικά όταν συνειδητοποιείς ότι δεν έχει κανένα ζωικό προϊόν. Οπότε, αν οι περισσότερες βίγκαν επιλογές είναι τόσο νόστιμες, γιατί να μη γίνεις βίγκαν; Ίσως το κόλπο για να πείσεις κάποιον να γίνει βίγκαν είναι να του παρουσιάσεις τη βίγκαν κουζίνα και μετά να του πεις γιατί δεν καταναλώνεις ζωικά προϊόντα.

Ποιο είναι το αγαπημένο σου κέικ σήμερα; Είμαι σίγουρος ότι έχεις διαφορετικό κάθε μέρα.

Για σήμερα είναι μάλλον το τυραμισού. Οι γεύσεις των κέικ είναι κάτι σαν τα χρώματα για εμένα. Όταν κάποιος με ρωτάει «ποιο είναι το αγαπημένο σου χρώμα;» Λέω, «κάθε μέρα και διαφορετικό, σήμερα είναι το πράσινο».

Τι μουσική έχεις στο iPod σου τώρα; Είναι κάτι που θα ντρεπόσουν να παραδεχτείς ότι ακούς;

Βασικά έχω μουσική ανεξάρτητων παραγωγών. Ο αδελφός μου με κοροϊδεύει γι' αυτό – με αποκαλεί χίπισσα. Μου αρέσουν πολλοί οι Best Coast, Born Ruffians, Harlem, Surfer Blood, LCD Soundsystem, Modest Mouse, Edward Sharpe και οι Magnetic Zeros. Στην οικογένειά μου άρεσε πάντα η καλή μουσική. Ο μπαμπάς μου έπαιζε κρουστά σε πανκ συγκροτήματα πριν γεννηθώ. Οι δυο αδελφοί μου παίζουν μουσικά όργανα και μάλιστα είναι στο ίδιο συγκρότημα, τους The Action Index. Η μαμά μου λατρεύει τους GWAR. Χωρίς όλα αυτά τα ερεθίσματα, το πιο πιθανό είναι ότι θα άκουγα Justin Bieber.
Δεν έχω τίποτα για το οποίο ντρέπομαι στο iPod μου. Αλλά αυτό που εκπλήσσει όλους είναι το γεγονός ότι έχω μουσική των Quiet Riot. Τους έχω μεγάλη αδυναμία.

Πηγή: http://www.elephantjournal.com

Τζάμπα Μάγκες Κυνηγοί...

2010-08-14T13:57:00.001+03:00

Για άλλη μια χρονιά το Υπουργείο Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής ψήφισε τη ρυθμιστική απόφαση για να «δώσει την άδεια» ή αντίστοιχα να «απαγορέψει» τη δολοφονία μη ανθρώπινων ζώων.

To «πανηγύρι» τους ξεκινάει στις 20 Αυγούστου.

Επειδή κανένα ζωντανό πλάσμα δεν ανήκει ούτε στο ΥΠΕΚΑ, ούτε στους κυνηγούς, ούτε σε κανέναν για να αποφασίζουν και να διατάζουν τη δολοφονία

Επειδή και φέτος το ΥΠΕΚΑ βγήκε απλά για κυνήγι ψηφοφόρων

Επειδή οι ρυθμιστικές και οι διαπραγματεύσεις γίνονται μόνο για τα μάτια του κόσμου και για να καθησυχαστούν συνειδήσεις, λες και δεν σκοτώνουν ότι θέλουν όποτε θέλουν

Επειδή καμία ζωή δεν αξίζει περισσότερο από κάποια άλλη

Επειδή την ισορροπία στη φύση θα τη φέρει η φύση και όχι ο χομπίστας, και τα εκτροφεία θηραμάτων που την έχουν διαταράξει

Επειδή όπως και να το ονομάζουν, το <<κυνήγι>> είναι δολοφονία και οι <<κυνηγοί>> είναι δολοφόνοι

Επειδή τα <<θηράματα>> είναι ζωντανά πλάσματα που νιώθουν, χαίρονται, φοβούνται, πονάνε, πολλές φορές πιο πολύ κι από τα ανθρώπινα ζώα, και όταν χρειαστεί στέκονται αλληλέγγυα ακόμα κι εκεί που δεν το περιμένεις

Επειδή και τα μη ανθρώπινα ζώα έχουν οικογένεια και το κυνήγι τις καταστρέφει

Επειδή έχουν την απαίτηση να πληρώνουμε κάθε χρόνο τα κρατικά εκτροφεία θηραμάτων μόνο και μόνο για να τα απελευθερώσουν όταν «πρέπει» και να τα σκοτώσουν οι «θηρευτές» - δολοφόνοι

Επειδή το να σκοτώνεις ένα ζώο χρησιμοποιώντας σύγχρονη τεχνολογία δεν έχει καμία σχέση με τη φύση του ανθρώπου την οποία και θα τρέξουν να επικαλεστούν όλοι αυτοί για να υπερασπιστούν το κυνήγι

Επειδή σε λίγο θα μας πουν ότι είναι στη φύση τους και ο πόλεμος, οι γενοκτονίες, ο βιασμός, η παιδοκτονία και ότι άλλο έχουν κάνει τα ανθρώπινα ζώα από τότε που εμφανίστηκαν

Επειδή εξάσκηση σκοποβολής μπορούν να κάνουν σε στόχο, κουτάκια, η ακόμα καλύτερα πάνω τους, για να δούνε τι ωραία που είναι. Αν θέλουν μπορούν να βάλουν και τα σκυλιά τους να τους κυνηγούν για να γίνει ακόμα πιο πραγματικό

Επειδή το να χρησιμοποιείς σκύλους για να σκοτώσεις είναι το ίδιο και χειρότερο με το να τους χρησιμοποιείς για να καταστείλεις

Επειδή αν ανήκουμε κάπου, ανήκουμε στη φύση, και αυτοί τη σκοτώνουν

Επειδή έχουμε τρέχον έτος 2010

Επειδή αν κάτι πρέπει να σκοτωθεί είναι οι βάρβαρες παραδόσεις και η τζάμπα μαγκιά

Επειδή τα ταριχευμένα πτώματα δεν είναι για να στολίζουν τζάκια και καφενεία

Επειδή το μόνο που φτάνει στα αυτιά μας σε κάθε αφήγηση κυνηγετικού κατορθώματος είναι η επίδειξη ισχύος, το κόμπλεξ τους που ξετυλίγεται, και η μύτη τους που μεγαλώνει…

ΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ ΚΥΝΗΓΟΥΣ

ΕΝΑΝΤΙΩΝΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΚΥΝΗΓΟΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΤΗΣ ΜΑΓΚΙΑΣ

ΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ ΣΤΑ ΚΥΝΗΓΗΜΕΝΑ ΘΥΜΑΤΑ

ΤΗΣ ΔΙΑΣΤΡΟΦΗΣ ΤΟΥΣ

ΜΕΧΡΙ ΤΑ ΒΟΥΝΑ, ΤΑ ΔΑΣΗ, ΟΙ ΥΓΡΟΤΟΠΟΙ, ΚΑΙ ΟΙ ΦΥΣΙΚΟΙ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΝΑ ΠΟΤΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΑΙΜΑ

ΑΛΟΓΟΜΥΓΕΣ

Παγκόσμια Ημέρα Δράσης ενάντια στα Σουηδικά Εκτροφεία Γούνας

2010-08-12T10:56:00.000+03:00

Για πολλά χρόνια η Σουηδία θεωρείται ένας από τους προμαχώνες της παγκόσμιας βιομηχανίας γούνας, αλλά αυτή η εικόνα ξεθωριάζει γρήγορα και μπορεί να είναι έτοιμη να αλλάξει ριζικά. Πριν 20 χρόνια υπήρχαν περίπου 500 εκτροφεία γούνας στη Σουηδία. Σήμερα έχουν μείνει μόνο 75 εκτροφεία μινκ και κανένα εκτροφείο αλεπούδων, χάρη στη σκληρή δουλειά και την αφοσίωση των ακτιβιστών ενάντια στη βιομηχανία γούνας.
Με τις Γενικές Εκλογές της Σουηδίας να βρίσκονται λίγες εβδομάδες μακριά, ένα από τα μεγάλα θέματα της προεκλογικής εκστρατείας είναι μια ενδεχόμενη απαγόρευση όλων των εκτροφείων γούνας στη χώρα, κάτι το οποίο θα μπορούσε να είναι μόνο ένα όνειρο λίγα χρόνια πριν. Με αντίστοιχες εκστρατείες σε Φινλανδία, Νορβηγία και Δανία, φαίνεται ότι τα πράγματα αλλάζουν για το εμπόριο γούνας σε όλη Σκανδιναβία.
Σε ένδειξη υποστήριξης της εκστρατείας για την απαγόρευση των εκτροφείων γούνας, οι Σουηδοί ακτιβιστές καλούν Παγκόσμια Ημέρα Δράσης ενάντια στα Σουηδικά Εκτροφεία Γούνας την Παρασκευή, 13 Αυγούστου. Οι ακτιβιστές ενάντια στη γούνα σε όλο τον κόσμο καλούνται να διοργανώσουν διαμαρτυρίες στην Πρεσβεία της Σουηδίας στη χώρα τους υπέρ της απαγόρευσης των εκτροφείων γούνας σε όλο τον κόσμο.
Σας προτείνουμε να οργανώσετε διαμαρτυρία στην πρεσβεία ή στο προξενείο της χώρας σας υπέρ της εκστρατείας. Για περισσότερες λεπτομέρειες ή για να μας ενημερώσετε αν οργανώσετε μια διαμαρτυρία, επικοινωνήστε εδώ: daniel@djurrattsalliansen.se

Η διαμαρτυρία στην Αθήνα θα γίνει στην Πρεσβεία Σουηδίας - Βασιλέως Κωνσταντίνου 7 (απέναντι από το Καλλιμάρμαρο) - την Παρασκευή 13 Αυγούστου, στις 14:00

Φρίκη αποκαλύπτεται στα σουηδικά εκτροφεία γούνας

Horror revealed on Swedish fur farms from Djurrättsalliansen on Vimeo.

Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, το ερευνητικό τμήμα της Συμμαχίας για τα Δικαιώματα των Ζώων (Animal Rights Alliance) ασχολήθηκε με τη σουηδική βιομηχανία γούνας. Έχουμε χτενίσει περιβαλλοντικά πρωτόκολλα, δικαστικά έγγραφα και ερευνητικές εκθέσεις και τέλος έχουμε επισκεφτεί το ένα πέμπτο των 75 εκτροφείων μινκ στη Σουηδία. Έχουμε ανακαλύψει σημαντικές περιβαλλοντικές παραβάσεις σε μια βιομηχανία που έχει ήδη επικριθεί. Αλλά πάνω από όλα ανακαλύψαμε τα μινκ. Έξυπνα, όμορφα, άγρια μινκ φυλακισμένα σε υπόστεγα, στοιβαγμένα στη σειρά σε μικρά βρώμικα κλουβιά. Μινκ που δε θα δουν ποτέ νερό πέρα από αυτό που βγαίνει από μια μικρή σχισμή, παρά το γεγονός ότι είναι κυνηγοί που στη φύση περνούν τη μισή από τη ζωή τους στο νερό. Μινκ που έχουν την αποκαλούμενη στερεότυπη συμπεριφορά, κάνοντας ατελείωτες επαναλαμβανόμενες κινήσεις χωρίς σκοπό σε μια προσπάθεια να διαχειριστούν την πίεση και την απογοήτευση.
Ξέραμε ήδη ότι έτσι έχουν τα πράγματα. Προετοιμαστήκαμε να αντικρίσουμε σαστισμένα βλέμματα πίσω από τα κάγκελα, από τα ζώα που είναι τόσο ψυχολογικά καταπιεσμένα και κάνουν διαρκώς νευρικές κυκλικές κινήσεις στα κλουβιά τους. Ξέραμε ότι θα ήταν άσχημα, αλλά η πραγματικότητα στα εκτροφεία ήταν χειρότερη από αυτό που θα μπορούσαμε να φανταστούμε.
Καταλάβαμε ότι ο δείκτης θνησιμότητας θα ήταν υψηλός. Διάφορες αναφορές δείχνουν ότι ένα στα τέσσερα ή πέντε ζώα πεθαίνουν πριν φτάσουν στον 6ο μήνα της ζωής τους. Αλλά δεν ξέραμε πώς πεθαίνουν - και πώς υποφέρουν. Τώρα ξέρουμε. Έχουμε δει μητέρες να τρώνε τα νεκρά νεογνά τους, ζευγάρια με δαγκωμένα αυτιά, νεαρά μινκ με ανοιχτές πληγές στα κεφάλια τους και πλήρως ανεπτυγμένα μινκ να περιστρέφονται με αγωνία, να ουρλιάζουν από τον πόνο και τις αρρώστιες και η μόνη λύτρωση να είναι ο θάνατός τους.
Είναι φοβερό να βλέπεις όλα αυτά και να μην μπορείς να κάνεις τίποτα. Αισθανθήκαμε απολύτως ανίκανοι. Όμως αποφασίσαμε να συνεχίσουμε προς το στόχο μας - να δημοσιοποιήσουμε τη φρικιαστική σκληρότητα την οποία βιώνουν τα ζώα στα εκτροφεία. Αυτή η σκληρότητα δεν πρέπει να αποσιωπηθεί.
Η τέταρτη παράγραφος του Νόμου περί Ευημερίας των Ζώων δηλώνει ρητά ότι σε όλα τα ζώα πρέπει να επιτρέπεται να εκφράζουν τις φυσικές συμπεριφορές τους και ότι πρέπει να προστατεύονται από άσκοπα δεινά. Αλλά η Σουηδία συνεχίζει να επιτρέπει την αναπαραγωγή και τον εγκλεισμό των μινκ σε κλουβιά μικρότερα από 30x90 εκατοστά πριν θανατωθούν για να παράξουν ένα περιττό πολυτελές προϊόν που κανείς δεν έχει ανάγκη. Το 2003, η σουηδική κομισιόν για τη βιομηχανία γούνας έδωσε στα σουηδικά εκτροφεία προθεσμία έως το 2010 για να συμμορφωθούν με το Νόμο περί Ευημερίας των Ζώων. Επτά χρόνια αργότερα μπορούμε να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι η σουηδική βιομηχανία γούνας δεν έχει κάνει τίποτα για να βελτιώσει τις συνθήκες για τα μινκ στα εκτροφεία. Είναι καιρός η βιομηχανία γούνας να περάσει στην ιστορία.

Η Συμμαχία για τα Δικαιώματα των Ζώων
Η Συμμαχία για τα Δικαιώματα των Ζώων είναι μια μη κερδοσκοπική ομάδα που ασχολείται με τα ζώα. Από το 2005 που είναι και το έτος ίδρυσής μας, έχουμε συνεισφέρει στην ποινικοποίηση της κτηνωδίας, έχουμε οργανώσει πέντε βίγκαν συνέδρια και έχουμε αποκαλύψει παραβάσεις της σουηδικής βιομηχανίας χοιρινού κρέατος μέσω μυστικής έρευνας. Η εργασία μας για τα ζώα εξαρτάται απολύτως από δωρεές, υποστηρικτές και ενεργούς εθελοντές.

Στερεότυπη Συμπεριφορά
«Τα ζώα θα πρέπει να βρίσκονται και να ζουν σε περιβάλλον που προάγει την καλή τους υγεία και τους επιτρέπει να συμπεριφέρονται με φυσικό τρόπο». - Νόμος περί Ευημερίας των Ζώων (1988:534), 4 §
Έχουμε βιντεοσκοπημένες αποδείξεις της στερεότυπης συμπεριφοράς σε δεκατρία από τα δεκαπέντε αγροκτήματα που επισκεφτήκαμε. Τα στερεότυπα, δηλαδή η συνεχής επαναλαμβανόμενη κίνηση που δεν εξυπηρετεί κανένα σκοπό, είναι μια προσπάθεια από το μινκ να διαχειριστεί την πίεση και την απογοήτευση. Είναι ένα κοινό σύμπτωμα ενός ζώου του οποίου οι φυσικές ανάγκες δεν ικανοποιούνται.
«Η πλειοψηφία των μινκ παρουσιάζει χαρακτηριστικά σημάδια αποσυντονισμού που εμφανίζεται σε ζώα που ζουν στον απόλυτο περιορισμό» - Sverre Sjölander, Καθηγητής Ζωολογίας

Άρρωστα και Τραυματισμένα Ζώα
«Σε ένα άρρωστο ή τραυματισμένο ζώο θα δοθεί η απαραίτητη ιατρική αγωγή, εάν η ασθένεια δεν είναι αρκετά σοβαρή για να δικαιολογήσει την ευθανασία του» - Νόμος περί Ευημερίας των Ζώων (1988:534), § 9.
Έχουμε βρει άρρωστα ζώα με μολυσμένα μάτια και αυτιά. Αναίσθητα, νεκρά και ζώα με σπασμούς βρέθηκαν στα δυο τρίτα των εκτροφείων. Ακρωτηριασμένα ζώα, ζώα που αιμορραγούσαν με σκισμένα αυτιά, μεγάλες ανοιχτές πληγές και κομμένα μέλη βρέθηκαν σε έντεκα από τα δεκαπέντε εκτροφεία που επισκεφτήκαμε. Οι φρικιαστικοί τραυματισμοί είναι αποτέλεσμα καβγάδων που προκαλούνται από το συνωστισμό στα σοκαριστικά μικρά κλουβιά - στη φύση τα μινκ συνευρίσκονται μόνο για να ζευγαρώσουν - αλλά οι τραυματισμοί επίσης προκαλούνται συχνά και από τον αυτοακρωτηριασμό. Σύμφωνα με το άρθρο 2 του Νόμου περί Ευημερίας των Ζώων, τα ζώα θα πρέπει «να έχουν καλή μεταχείριση και να προστατεύονται από περιττά δεινά και ασθένειες».
«Εάν μια αγελάδα αρρωστήσει, μας καλούν αμέσως. Αλλά τα μινκ είναι τόσο πολλά που εάν αρρωστήσει ένα ζώο, δε μας καλούν - το ζώο έχει πολύ μικρή οικονομική αξία για τον εκτροφέα. Μας καλούν μόνο σε περίπτωση επιδημίας. Όμως κάθε ζώο έχει μια εγγενή αξία και ο Νόμος περί Ευημερίας των Ζώων δηλώνει σαφώς ότι εάν ένα ζώο αρρωστήσει, πρέπει να δεχτεί θεραπευτική αγωγή ή να του γίνει ευθανασία. Τα μεγάλα εκτροφεία όπως τα εκτροφεία μινκ έχουν τόσα πολλά ζώα που μπορεί να πάρει αρκετό χρόνο μέχρι να ανακαλυφθεί η ασθένεια» - My Leffler, Κτηνίατρος που εργαζόταν σε εκτροφεία μινκ

Νεκρά Ζώα σε Κλουβιά
Στο 80% των εκτροφείων, βρήκαμε νεκρά ζώα στα κλουβιά - στις περισσότερες περιπτώσεις, τα πτώματα βρίσκονταν ανάμεσα στα ζωντανά ζώα. Σε πολλές περιπτώσεις, τα πτώματα ήταν μισοφαγωμένα από τη μητέρα και τους συγγενείς τους.
«Στη φύση, δεν είναι φυσιολογικό για ένα μινκ να αναγκάζεται να είναι γύρω από ένα άλλο νεκρό μινκ. Όταν συμβαίνει σε ένα εκτροφείο, μπορεί να οδηγήσει σε κανιβαλισμό επειδή είναι υποκινούμενα και δεν ξέρουν πώς να αντιδράσουν στην κατάσταση» - Mark Collins, Κτηνίατρος

Βρώμικα Κλουβιά
Στο 67% των εκτροφείων, βρήκαμε κλουβιά με συσσωρευμένα περιττώματα, σε παχιά στρώματα. Τα μινκ προσπαθούν να αποφύγουν τα περιττώματά τους και έτσι όταν γεμίζει το κλουβί, ένας ήδη μικρός χώρος γίνεται ακόμα μικρότερος.
Παράνομη Απορροή Περιττωμάτων
Η κοπριά των μινκ περιέχει υψηλά επίπεδα αζώτου και φωσφόρου και προκαλεί μόλυνση του νερού και του εδάφους όταν διαρρέεται στο περιβάλλον. Τα εκτροφεία μινκ είναι επομένως χαρακτηρισμένα ως επικίνδυνα για το περιβάλλον. Σύμφωνα με το νόμο, η κοπριά πρέπει να αποθηκεύεται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να προφυλάσσεται από τη βροχή αποτρέποντας τη μόλυνση του εδάφους.
Παράνομος Χειρισμός Πτωμάτων
«Τα πτώματα που πρέπει να μεταφερθούν θα πρέπει να αποθηκευτούν κατά τέτοιο τρόπο ώστε η ασθένειά τους να μη μεταδοθεί μέσω της επαφής με άγρια ζώα. Τα περιττώματα δε θα πρέπει να βρίσκονται στον ίδιο χώρο με τα ζωντανά ζώα» - Γεωργικός Κανονισμός 2009:6, παράγραφος K 14.
Νεκρά μινκ αφημένα να σαπίζουν, βρέθηκαν στο 73% των εκτροφείων, ακόμα κι αν όλα τα πτώματα πρέπει να απομακρύνονται αμέσως. Πολλά πτώματα ήταν αφημένα για να σαπίζουν για τουλάχιστον 6 μήνες.

Κανιβαλισμός
Έχουμε καταγράψει κανιβαλισμό στα μισά από τα εκτροφεία. Θηλυκά μινκ που σκοτώνουν τα μωρά τους και ζευγάρια που σκοτώνουν και τρων ο ένας τον άλλο είναι μάλλον ο κανόνας παρά η εξαίρεση. Ο κανιβαλισμός προκαλείται από την πίεση και την έλλειψη ερεθισμάτων. Τα μινκ δεν έχουν καμία διέξοδο για τα κυνηγετικά τους ένστικτα και όποιο μινκ πέσει θύμα επίθεσης δεν έχει καμία δυνατότητα να τραπεί σε φυγή ή να κρυφτεί στο μικροσκοπικό κλουβί του.
«Τα ζώα στα εκτροφεία γούνας βιώνουν υψηλά επίπεδα πίεσης και αυτό μπορεί να προκαλέσει κανιβαλισμό» - My Leffler, Κτηνίατρος

Πηγή: http://www.sveketmotminkarna.se/

Υπογραφές για το δελφινάριο του Αττικού ζωολογικού πάρκου

2010-08-11T13:09:00.003+03:00

ΘΕΜΑ:ΤΑ ΔΕΛΦΙΝΙΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΙ ΟΧΙ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ ΤΟΥ ΑΤΤΙΚΟΥ ΠΑΡΚΟΥ

PETITION:Όσοι υπογράφουμε παρακάτω ζητάμε από την πολιτεία, το Αττικό Πάρκο τους χορηγούς που το στηρίζουν, αλλά και από όσους με την σύμφωνη γνώμη τους ή με την αδιαφορία τους στηρίζουν την διατήρηση των ζώων σε αιχμαλωσία, να δείξουν τον απαιτούμενο σεβασμό που αρμόζει στα ζώα που βρίσκονται έγκλειστα στις εγκαταστάσεις του Αττικού Πάρκου. Η διατήρηση των ζώων σε συνθήκες αιχμαλωσίας, παρόλο που τους παρέχεται τροφή, νερό, και στοιχειώδης ιατρική περίθαλψη, δεν παύει να είναι μια φυλακή που εξασφαλίζει ως ένα βαθμό την επιβίωσή τους, απαγορεύει όμως την ευζωία τους. O αφύσικος τρόπος ζωής που προκύπτει από την έλλειψη ερεθισμάτων, τον περιορισμένο ζωτικό χώρο, την αδυναμία εκδήλωσης φυσιολογικών συμπεριφορών, και την διαρκή έκθεση στον ανθρώπινο παρατηρητή, δεν μας διδάσκει τίποτα για τα ίδια τα ζώα. Στην πραγματικότητα μας μεταφέρει μια αλλοιωμένη μόνο εικόνα των άγριων συγγενών τους ενώ πλέον το διαδίκτυο, τα ντοκιμαντέρ, αλλά και η δική μας διακριτική και υπομονετική παρουσία στην φύση μπορούν να μας μάθουν πολύ περισσότερα για τις πραγματικές τους συνήθειές, τις ανάγκες τους και τις θαυμαστές τους ικανότητες. Αντίθετα στις αρχές της οικολογίας που αντιμετωπίζει κάθε ζωντανό οργανισμό ως μέρος ενός πολύπλοκου συνόλου με το δικό του μοναδικό ρόλο στην διατήρηση της ισορροπίας των οικοσυστημάτων, τα ζώα που βρίσκονται στο Αττικό Πάρκο και σε κάθε κήπο, αναγκάζονται να ζουν απομονωμένα σε ένα στείρο, ξένο για αυτά περιβάλλον. Ξεχνάμε με αυτόν τον τρόπο ότι για να σταματήσουν να απειλούνται και μην εξαφανιστούν αυτά τα είδη, δεν χρειάζεται μόνο να κρατήσουμε μερικά ζώα ως δείγματα, αλλά να προστατέψουμε και να διατηρήσουμε το φυσικό τους περιβάλλον, τόσο για εκείνα όσο και για εμάς τους ίδιους. Η έκθεση ζώων και τα θεάματα που τα χρησιμοποιούν, σύμφωνα με την Διακήρυξη των Δικαιωμάτων των Ζώων, αποτελούν καταστρατήγηση της αξιοπρέπειας και του σεβασμού προς τη ζωή τους. Η διατήρηση των ζώων σε αιχμαλωσία για την δική μας διασκέδαση, σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογεί την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των άλλων ειδών. Ούτε ο στόχος της ευαισθητοποίησης δεν μπορεί να επιτευχθεί, όταν μικροί και μεγάλοι διδάσκονται ότι η απλή διασκέδαση του επισκέπτη, μπαίνει πάνω από το σεβασμό για τη ζωή και το διαφορετικό, και αξίζει περισσότερο από την ελευθερία του άλλου. Αντίθετα, αυτό που μαθαίνουμε είναι να μουδιάζουμε τα αισθήματα συμπόνιας για τα πλάσματα που υποφέρουν μπροστά μας και απλώς να τα προσπερνούμε συνεχίζοντας τη βόλτα μας. Είναι αυτή η αντίληψη για τον κόσμο και την σχέση μεταξύ όλων των ζωντανών οργανισμών που θέλουμε να περάσουμε στα παιδιά μας, όταν τα φέρνουμε να δουν τα δελφίνια τα Σαββατοκύριακα; Αν μας διδάσκει κάτι η έκθεση των ζώων σε πάρκα και δεξαμενές αυτό είναι η βίαιη φύση του ανθρώπου. Του ανθρώπου που θέλει να κυριαρχεί στη φύση και χρησιμοποιεί τα ζώα ως σημάδια της δύναμης του, όπως τα χρησιμοποιούσε άλλοτε για να δείξει το μεγαλείο των αυτοκρατοριών του. Του ανθρώπου που γυρνώντας επιλεκτικά και επιδεικτικά την πλάτη στην επιστήμη, αρνείται την εξελικτική συνέχεια των ζωντανών οργανισμών και χρησιμοποιεί τα κάγκελα για να διαχωρίσει στη συνείδησή του τη θέση του από τα μη ανθρώπινα ζώα. Για τους παραπάνω λόγους απαιτούμε τώρα το Αττικό Πάρκο και οι χορηγοί του να σταματήσουν να προωθούν το βασανισμό ζώων, ξεκινώντας από τα δελφίνια και τα θαλάσσια λιοντάρια, να σταματήσουν άμεσα τις εξευτελιστικές παρουσιάσεις των ζώων, να σταματήσουν τη χρήση τους για αναπαραγωγή, και να τα επιστρέψουν εκεί που τα πήραν δείχνοντας με τη στάση τους ότι πέρα από το κέρδος, τους ενδιαφέρει η ευζωία των ζώων, και ταυτόχρονα ότι σέβονται τον κοινό νου με το να μην κρύβουν το βασανισμό πίσω από τα χαμογελαστά πρόσωπα κάποιων ζώων.

ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΑΣ

Για να υπογράψετε το petition παρακαλώ μπείτε στο παρακάτω link: http://www.petitiononline.com/delfinia/petition.html

Οι υπογραφές για τα θαλάσσια θηλαστικά του Αττικού Πάρκου έχουν περασει τις 1000. Χρειάζεται όμως να μαζευτούν πολύ περισσότερες για να κατατεθούν το Σεπτέμβρη παράλληλα με οποιαδήποτε δράση.

Τα δελφίνια, όπως και τα άλλα ζώα, δεν έχουν καμία θέση σε κάνενα Αττικό Πάρκο.

Όσοι είμαστε τυχεροί θα τα δούμε και φέτος στη θάλασσα.

Απόσπασμα για την απελευθέρωση δελφινιών από το βιβλίο

From Dusk ‘til Dawn του Keith Mann

Στις αρχές του 1977, μια ομάδα που αυτοαποκαλούταν Υπόγειος Σιδηρόδρομος εκτέλεσε ένα τολμηρό σχέδιο για να διασώσει από ένα εργαστήριο του Πανεπιστημίου της Χαβάης δύο δελφίνια, που χρησιμοποιούνταν σε πειράματα σχετικά με την ικανότητα επικοινωνίας τους. Τα υποκείμενα, που ονομάζονταν Puka και Kea, είχαν απαχθεί από τον Κόλπο του Μεξικό έξι χρόνια νωρίτερα. Οι ιδρυτές του Υπόγειου Σιδηρόδρομου, δύο φοιτητές που ήταν επίσης σέρφερ και έπαιρναν μέρος στο πρόγραμμα, είχαν απογοητευτεί από τα ανελέητα πειράματα. Τα δελφίνια μέσα στις ατομικές στείρες δεξαμενές τους στερούνταν περαιτέρω ερεθισμάτων μέσω της αφαίρεσης παιχνιδιών, ώστε να ενθαρρύνονται να συνεργάζονται καλύτερα με τους εκπαιδευτές.

Ο Steve Sipman και ο Kenny Le Vasseur ήταν μάλλον οι μόνοι φίλοι που είχαν αυτά τα δελφίνια και ήταν εύκολο για αυτούς να τα προετοιμάσουν για την απελευθέρωσή τους. Δουλεύοντας αργά τη νύχτα και τα σαββατοκύριακα, οι δυο τους έμαθαν κρυφά στα δελφίνια να ψαρεύουν μόνα τους όσο καλύτερα μπορούσαν. Θα μπορούσε να είναι μια αργή διαδικασία, αφού είχαν περάσει έξι χρόνια σε μικρές, στρογγυλές, τσιμεντένιες δεξαμενές του 1,5 μέτρου, όπου ταΐζονταν κατεψυγμένα ψάρια με το χέρι, αλλά τα δελφίνια μάθαιναν -και έπαιζαν- με ενθουσιασμό, ίσως ακόμα και να αισθάνονταν ότι όδευαν προς μια καλύτερη ζωή. Και πράγματι.

Οι δύο άντρες επιστράτευσαν τη βοήθεια συμπαθούντων και στις 29 Μαΐου, η ομάδα πήγε να πραγματοποιήσει το σχέδιο, τη στιγμή που οι συνάδελφοι τους στο εργαστήριο είχαν φύγει για το σαββατοκύριακο. Η εκτέλεση του σχεδίου αποδείχθηκε εξαιρετικά απλή. Βοηθάει βέβαια να έχεις κάποιον εκ των έσω όταν προσπαθείς να πετύχεις κάτι τέτοιο, αλλά ακόμα και τότε υπάρχουν πολλές πιθανές παγίδες. Τέτοια ήταν και η ανύψωση των ζώων με βίντσι. Έσπασε από το βάρος. Τελικά ένας συνδυασμός καθαρής αποφασιστικότητας, αφρολέξ για άνεση και ασφάλεια, σκοινιών για ανύψωση, βρεγμένων σεντονιών, λιχουδιών, και ενός φορτηγού VW έκαναν τη δουλειά. Η ανύψωση των δελφινιών ήταν εύκολη και αφού φορτώθηκαν ασφαλώς οδηγήθηκαν στην ακτή. Ντυμένοι για σερφ, οι δυο ήρωες μας μετέφεραν προσεκτικά τους φίλους τους στη θάλασσα, και μετά, φορτωμένοι με λιχουδιές, κωπηλάτησαν πάνω στις σανίδες του σερφ ελπίζοντας να παρασύρουν την Puka και την Kea στα ανοιχτά.

H Puka ήταν πάντα η πιο δυναμική από τις δύο και πήγε προς τον ωκεανό πριν να προλάβεις να πεις: «Προσοχή dolphin friendly τόνος». Η Κέα από την άλλη, παρέμεινε κοντά στην ακτή για μερικές μέρες, προς μεγάλη χαρά των ντόπιων και των σέρφερ, και κατάφερε να αποφύγει τις απόπειρες επαναιχμαλώτισής της. Πίσω στο εργαστήριο το επόμενο πρωί, στη θέση των ζώων που έλειπαν ήταν δύο φουσκωτά πλαστικά δελφίνια και μια γραπτή εξομολόγηση σε κοινή θέα:

«ΠΗΓΑΜΕ ΓΙΑ ΣΕΡΦ - Puka, Kea, Kenny και Steve»

Οι δύο άντρες παραδόθηκαν την επόμενη μέρα αφού έδωσαν μια συνέντευξη τύπου, και αργότερα καταδικάστηκαν για κακουργηματική κλοπή, αλλά κέρδισαν την επιδοκιμασία, μεταξύ άλλων, και του Αμερικανικού Συλλόγου για τα Δικαιώματα των Ζώων, που δήλωσε ότι: «Τα ζώα περίμεναν πολύ καιρό για αυτό». Κι ενώ τα ονόματα τους χάθηκαν στην αφάνεια, το ενδιαφέρον των διεθνών μέσων μαζικής ενημέρωσης έπαιξε μεγάλο ρόλο στο να επικεντρωθεί η προσοχή στα αιχμάλωτα δελφίνια. Αυτή η απλή πράξη ήταν η πρώτη τέτοια επιτυχής απελευθέρωση, και από τότε ακολούθησαν κι άλλες, μαζί με την αποκατάσταση των δελφινιών που κρατούνταν όμηροι της ανθρώπινης διασκέδασης σε όλο τον κόσμο: τόσο πολύ, που στη Μεγάλη Βρετανία είχαν όλα εξαφανιστεί μέσα στα επόμενα είκοσι χρόνια.

Keith Mann, From Dusk ‘til Dawn - An insider’s view of the Growth of the Animal Liberation Movement, Puppy Pincher Press.

Τελευταίο γεύμα στη Κοτζιά

2010-08-02T19:26:00.000+03:00

Τελευταίο γεύμα στη Κοτζιά

Το απόγευμα της Κυριακής ένας δολοφόνος αποφάσισε να ταΐσει τα περιστέρια της πλατείας Κοτζιά το τελευταίο τους γεύμα. Μισή ώρα μετά στην πλατεία κείτονταν 500 περίπου νεκρά ζώα.

Πέρα από τα συνεργεία καθαρισμού που πήγαν να καθαρίσουν τη σκηνή του εγκλήματος, κατέφτασε λένε και η αστυνομία με ανήκουστο και άκρως εντυπωσιακό ενδιαφέρον για τη θανάτωση των περιστεριών (άλλο αν δεν μπορεί καν να τα ξεχωρίσει από τις δεκαοχτούρες) η οποία και σύμφωνα με τα ΜΜΕ αναζητά το δράστη...Σε δήλωσή του ο αρμόδιος αντιδήμαρχος, αναφέρει τη μαρτυρία του οδηγού ταξί για έναν νεαρό μοτοσυκλετιστή, που φορούσε κράνος (σε όλη τη διάρκεια του ταΐσματος!) χωρίς να κινήσει υποψίες.

Δεν είναι απίθανο ο δράστης να είναι όντως ένας από τους τόσους συναισθηματικά διεστραμμένους που τη βρίσκουν σκοτώνοντας ζώα, πάνω σε παραλήρημα υπερμαγκιάς. Από την άλλη, η πλατεία Κοτζιά δεν έχει σπίτια γύρω γύρω, αντίθετα έχει μαγαζιά που πληρώνουν ενοίκιο και παραπονιούνται, petshop που βάζουν το κέρδος πάνω από τη ζωή, όπως και το κτήριο του Δημαρχείου του κεντρικού Δήμου της χώρας μας, το οποίο εδώ και χρόνια έχει τοποθετήσει και ειδικά καγκελάκια για να μην κάθονται εκεί τα πουλιά. Όμως τα ανεπίδεκτα μαθήσεως περιστέρια δεν έχουν μάθει να πηγαίνουν σε τουαλέτες αλλά τα κάνουν όπου να ναι, δημιουργώντας εχθρούς. Κάποιοι περιορίζονται στην αισθητική ρύπανση και κρεμούν cd και ότι άλλο βρουν για να τα διώξουν. Άλλοι προτιμούν πιο δραστικά μέτρα.

Άλλωστε ο Δήμος Αθηναίων έχει καταφέρει κατά καιρούς, με αποκορύφωμα το καλοκαίρι των Ολυμπιακών του 2004, να εξαφανίσει άστεγους, χρήστες και όλα τα αδέσποτα, στα περιστέρια και τις δεκαοχτούρες θα κολλήσει; Όλως τυχαίως, τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς είχε συλληφθεί και μια γυναίκα για την δηλητηρίαση 250 περίπου περιστεριών στο Σύνταγμα. Η ίδια δήλωνε αθώα.

Αν δηλητηριάζονταν 500 γεράκια, 200 γάτες, ή 100 σκυλιά η είδηση θα είχε φτάσει παντού, θα μιλούσανε για αποτρόπαιο έγκλημα, για αργό και βασανιστικό θάνατο, για δράστη «τέρας», για δείγμα του πολιτισμού μας και για έλλειψη παιδείας. Τα περιστέρια των πόλεων όμως δεν έχουν την αίγλη των αρπακτικών, ούτε τη φουντωτή γούνα των κατοικίδιων. Οπότε δεν τρέχει τίποτα.

Τα περιστέρια και οι δεκαοχτούρες έχουν θέση σε αυτό το χάλι που ονομάζεται πόλη, όσο και όλοι οι υπόλοιποι που την έχουν κάνει αφιλόξενη σαν τα μούτρα τους. Όποιος νομίζει ότι έχει παραπάνω δικαίωμα να είναι εδώ επειδή τον ψηφίσανε, επειδή πληρώνει φόρους, ή απλά επειδή είναι άνθρωπος, ας κατέβει από το θρόνο του, γιατί ο κόσμος δεν γυρίζει του, και θα πέσει.

ΑΛΟΓΟΜΥΓΕΣ

προβολή Behind the mask & Jill's film

2010-08-02T19:21:00.000+03:00

H Καταλονία γίνεται η πρώτη ισπανική περιφέρεια που απαγορεύει τις ταυρομαχίες

2010-07-28T15:07:00.000+03:00

Βαρκελώνη

Τη θανάσιμη βολή στην εντυπωσιακή αλλά όλο και πιο αμφιλεγόμενη παράδοση των ταυρομαχιών έδωσε η Καταλονία, που έγινε οριστικά η πρώτη περιφέρεια της Ισπανίας που απαγόρευσε το «άθλημα».

Το κοινοβούλιο της Καταλονίας αποδέχθηκε την Τετάρτη με 68 ψήφους υπέρ και 55 κατά ψήφισμα με χιλιάδες υπογραφές πολιτών που του είχε παραδοθεί το Δεκέμβριο και ζητούσε να τεθούν εκτός νόμου οι ταυρομαχίες λόγω της κακομεταχείρισης που υφίσταται τα ζώα. Εννιά βουλευτές απείχαν από την ψηφοφορία.

Οι περίπου 180.000 Καταλανοί που είχαν υπογράψει το ψήφισμα ζητούσαν να καταργηθούν οι ταυρομαχίες ως έθιμο βαρβαρικό και απαρχαιωμένο. Οι υπέρμαχοι των ταυρομαχιών υποστηρίζουν πως πρόκειται για μορφή τέχνης και για βαθιά ισπανική παράδοση που είναι απαραίτητο να διατηρηθεί.

Κατά τη συζήτηση στο Κοινοβούλιο, οι πολιτικοί υπογράμμισαν τη φθίνουσα δημοτικότητα των ταυρομαχιών στην Ισπανία, σημειώνοντας ότι οι θεατές στις αρένες ελαττώνονται σταθερά. Τα δύο κόμματα επέτρεψαν στους βουλευτές να ψηφίσουν κατά συνείδηση, κάτι σχετικά ασυνήθιστο για την Καταλονία.

H απαγόρευση θα τεθεί σε ισχύ από το 2012. Το άμεσο αποτέλεσμα της νέας νομοθεσίας βέβαια είναι μάλλον περιορισμένο, καθώς η Καταλονία μετρά μόνο μία αρένα για ταυρομαχίες στη Βαρκελώνη, στην οποία διοργανώνονται περίπου 15 αγώνες κάθε σεζόν.

Πηγή: www.in.gr

Αλογομυγίζοντας…

2010-07-15T17:00:00.000+03:00

Είναι καιρός το κίνημα υπεράσπισης ζώων σε κάθε γωνιά του βιασμένου
πλανήτη μας να απομακρυνθεί από τη μετριοπάθεια και να πει τα
πράγματα με το όνομά τους, διεκδικώντας όχι απλώς καλύτερες
συνθήκες για τα ζώα, αλλά την απελευθέρωση ανθρώπινων και μη ζώων
από κάθε μορφή εκμετάλλευσής τους. Ξεπερνώντας την πολιτική
αφέλεια και τον μονοθεματικό προσανατολισμό του παρελθόντος,
αμφισβητούμε τα τεχνητά όρια και θέτουμε το ζήτημα των μη
ανθρώπινων ζώων ως εξίσου σημαντικό με των ανθρώπινων, ενοχλώντας
όσους έχουν στρογγυλοκάτσει ή φοβούνται την αλλαγή. Στο δρόμο για
την οργάνωση μιας νέας κοινωνίας, οι υπερασπιστές των ζώων δεν
μπορεί να είναι πια ο τελευταίος τροχός της αμάξης και να μπαίνουν στο
περιθώριο. Από εδώ και πέρα αρνούμαστε «να κάτσουμε στη θέση μας».
Είμαστε επιβάτες και οδηγοί όσο και οποιοσδήποτε άλλος θέτει ως
ανάγκη την αλλαγή προορισμού και πορείας.

Χρειάζεται τώρα να επανεξετάσουμε τη θέση και τη σχέση μας με τη
φύση ξεκινώντας από τα ίδια τα θεμέλια του ανθρώπινου πολιτισμού που
έχει χτιστεί πάνω στην εκμετάλλευση των ζώων, των δούλων, των
παιδιών, των γυναικών, των άλλων φυλών, των μεταναστών, των
οικονομικά και κοινωνικά ασθενέστερων, των διαφορετικών.
Κληρονομήσαμε άθελά μας μια σχέση ανθρώπου προς τα ζώα που
λειτουργεί ακριβώς όπως κάθε εξουσιαστική σχέση. Ανάδειξη του
διαφορετικού και απόκρυψη της ομοιότητας, διαστρέβλωση της
αλήθειας, προπαγάνδα βασισμένη σε σαθρά, ψευδοεπιστημονικά και
λαϊκίστικα επιχειρήματα. Τελικό στάδιο, ο υποβιβασμός των άλλων σε
«χαζούς», «άγριους», «άλογους» και «παράλογους», δηλαδή
κατώτερους, ώστε να δικαιολογηθεί η εκμετάλλευση και βέβαια να
κατασταλεί οποιαδήποτε επικίνδυνη μορφή αλληλεγγύης.

Τα συμφέροντα των λίγων, των πολυεθνικών, των φαρμακοβιομηχανιών
και εταιρειών μεταλλαγμένων, των μαζικών εκτροφείων, των σφαγείων,
της βιομηχανίας ένδυσης και διασκέδασης, συντηρούν την αντίληψη ότι
τα ζώα είναι εδώ για να μας υπηρετούν και ότι ακόμα και σήμερα η
εκμετάλλευση τους είναι ηθική και αναγκαία. Μασάμε χόρτα, όχι
κουτόχορτο. Η εκμετάλλευση των ζώων δεν είναι αναγκαίο κακό. Είναι
αδικία, βασανισμός και δολοφονία, και ως τέτοια την αντιμετωπίζουμε.
Αν ο άνθρωπος κάποια στιγμή χρειάστηκε να ζήσει χρησιμοποιώντας τα
ζώα, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να συνεχίσει ή ότι είναι στη φύση του,
όπως δεν δεχόμαστε ότι είναι στη φύση του ο περιορισμός της ελευθερίας
του, ο πόλεμος, το ολοκαύτωμα ή η ατομική βόμβα. Ο φαύλος κύκλος
βίας και καταστροφής μπορεί να σταματήσει μόνο όταν ο άνθρωπος μάθει
να διαμορφώνει αρμονικές σχέσεις – μη ιεραρχικές και μη
εκμεταλλευτικές - με όλα τα είδη ζώων.

Τολμάμε να ονειρευόμαστε και να διεκδικούμε μία κοινωνία ανθρώπινων
και μη ζώων βασισμένη στην αρχή της ισότητας, όπου η διαφορετικότητα
είναι βιολογικός, κοινωνικός και συναισθηματικός πλούτος και
απαραίτητο συστατικό οποιασδήποτε εξέλιξης, και όχι ευκαιρία για
οικονομικό και κοινωνικό κέρδος, ή για επίδειξη μαγκιάς. Σεβόμαστε την
εγγενή αξία της κάθε ζωής και αξιοποιούμε τη δική μας στην προσπάθεια
για έναν δίκαιο κόσμο, όπου οι βάρβαρες παραδόσεις και οι παρωχημένες
αντιλήψεις δεν έχουν παρά μουσειακή αξία και αποτελούν παράδειγμα
προς αποφυγή.

Θεωρούμε χρέος προς τον εαυτό μας να συνειδητοποιούμε το κάθε τώρα
και να αμφισβητούμε, να επανεξετάζουμε, να εμπλουτίζουμε ή να
απορρίπτουμε όσα διδαχτήκαμε από τους δασκάλους, τους πατέρες, την
κοινωνία και τα κατευθυνόμενα μέσα μαζικής εξημέρωσης, ώστε να
παραδώσουμε υπεύθυνα στους επόμενους.

Καμία ριζική αλλαγή δεν γίνεται με ημίμετρα και καμία εξουσία δεν
παραχωρεί τίποτα χωρίς αγώνα. Δεν προσποιούμαστε ότι έχουμε τη
μαγική συνταγή, αλλά σκοπεύουμε να αξιοποιήσουμε κάθε δυνατό ηθικό
μέσο ενάντια στην ανθρώπινη απληστία και καταστροφή για να την
πετύχουμε, με συμπόνια και αλληλεγγύη μεταξύ μας και προς όποιον
αδικείται, ανεξάρτητα από το αν έχει προβοσκίδα, ουρά, πτερύγια, ή δύο
ή περισσότερα πόδια. Θα συνεχίσουμε να λέμε τα πράγματα με το όνομά
τους, ξεμπροστιάζοντας τους εκμεταλλευτές, ξεβολεύοντας τους
βολεμένους και φέρνοντάς τους μπροστά στις αντιφάσεις τους.

Μέχρι να δείξουν σε κάθε έμβιο ον το σεβασμό που του αξίζει,μέχρι κάθε ανθρώπινο και μη ζώο να είναι πραγματικά ελεύθερο,θα τσιμπάμε και θα ενοχλούμε όσους κοιμούνται.Η αλήθεια δεν είναι ποτέ ευχάριστη για τους πολλούς.Είναι ενοχλητική.

ΑΛΟΓΟΜΥΓΕΣ

Εκδήλωση για τα ζώα στην Μυτιλήνη

2010-06-17T18:41:00.001+03:00

Εκδήλωση ενάντια στην κακοποίηση των ζώων

2010-06-17T18:36:00.003+03:00

ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΗ ΧΟΡΤΟΦΑΓΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΜΕ LIVE ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ ΓΛΕΝΤΙ! Η ΒΡΑΔΙΑ ΘΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΜΕ ΜΙΑ ΠΡΟΒΟΛΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΚΟΥΧΙΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΥΠΟΣΤΕΙ ΤΑ ΖΩΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ.

Η αλήθεια για τα δελφινάρια με αφορμή το δελφινάριο του αττικού πάρκου

2010-06-16T12:39:00.000+03:00

Με αφορμή τη λειτουργία του νέου δελφινάριου στο Αττικό Πάρκο στα Σπάτα, φιλοζωικές οργανώσεις έστειλαν επιστολή διαμαρτυρίας στους αρμόδιους φορείς, ζητώντας τους να σταματήσουν τη λειτουργία του και να μη δώσουν άδεια για τη διεξαγωγή παραστάσεων. Επίσης ζητούν από τους αρμόδιους φορείς να αναθεωρήσουν τη θέση τους σχετικά με τις επισκέψεις σχολείων σε ζωολογικούς κήπους και ενυδρεία.

«Πολλοί λίγοι άνθρωποι βλέπουν την αιχμαλωσία ως πρόβλημα» λέει ο O'Barry εκπαιδευτής του Flipper ο οποίος όταν πέθανε στα χέρια του η Κάθυ, ένα από τα δελφίνια που έπαιζε τον Flipper, κατάλαβε ότι είναι λάθος να κρατάμε αιχμάλωτα τα δελφίνια και αφιέρωσε τη ζωή του στην προστασία τους. «Τα δελφίνια δείχνουν να γελούν, η μουσική παίζει, ο ήλιος λάμπει, όλοι φαίνεται να περνούν καλά. Αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι έτσι».

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

10.06.10

Για χιλιάδες χρόνια, τα δελφίνια έχουν αποτελέσει θέμα ιστορικών αναφορών πολλών λαών ξεκινώντας από τη Μινωική Κρήτη μέχρι σήμερα. Τις τελευταίες δεκαετίες, η αναπτυγμένη νοημοσύνη τους, η κοινωνικότητά τους, η πολύπλοκη μεταξύ τους επικοινωνία, ο αλτρουϊσμός τους, η κοινωνική τους συμπεριφορά έχουν αποτελέσει αντικείμενο πολυάριθμων μελετών.

Τα δελφίνια είναι θηλαστικά και έχουν αναπτυγμένη νοημοσύνη, έντονη προσωπικότητα, συνείδηση, συναισθήματα, μνήμη, αισθάνονται πόνο, χρησιμοποιούν εργαλεία, έχουν περίπλοκες διανοητικές και συναισθηματικές δυνατότητες, πολυσύνθετο εγκέφαλο, σκέφτονται για το μέλλον, αναγνωρίζουν τον εαυτό τους στον καθρέπτη, επιλέγουν τις κινήσεις τους, δημιουργούν ισχυρούς δεσμούς με άλλα άτομα του είδους τους και έχουν κοινωνική συνοχή.

Εδώ και κάποιο διάστημα, το Αττικό Πάρκο φιλοξενεί δελφίνια και θαλάσσια λιοντάρια με σκοπό την έκθεση των ζώων αυτών αλλά και τη διεξαγωγή παραστάσεων για το κοινό. Μάλιστα, έχει ανακοινωθεί ότι οι παραστάσεις θα ξεκινήσουν μέσα στις επόμενες μέρες.

Διαμαρτυρόμαστε έντονα για την αιχμαλωσία αυτών των ζώων και οποιαδήποτε χρήση τους σε παραστάσεις. Οι τσιμεντένιες δεξαμενές νερού δεν καλύπτουν με τίποτε τις ανάγκες των ζώων. Είναι άδεια κλουβιά χωρίς κανένα ενδιαφέρον για τα ζώα, γεγονός που τους προκαλεί στρες, επιθετικότητα και ανία. Δημιουργούνται πληγές στο δέρμα των ζώων από τις χημικές ουσίες στο νερό και την έκθεση στον ήλιο. Σε φυσικές συνθήκες, τα δελφίνια περνούν μόνο 10% του χρόνου τους στην επιφάνεια του νερού, ενώ στις τεχνητές δεξαμενές είναι αναγκασμένα να περνούν ένα μεγάλο μέρος του χρόνου τους στην επιφάνεια του νερού, γεγονός που προκαλεί προβλήματα στην υγεία τους. Στο φυσικό περιβάλλον τα δελφίνια καλύπτουν μέχρι και 40 μίλια την ημέρα, γεγονός που κάνει οποιαδήποτε κλειστή εγκατάσταση τρομακτικά μικρή. Σε συνθήκες αιχμαλωσίας, τα ζώα είναι επιρρεπή σε ασθένειες και συνεχή ψυχολογική πίεση. Μειώνεται ο μέσος όρος ζωής και η ποιότητα της ζωής τους υποβαθμίζεται σε μεγάλο βαθμό.

Η παρουσία δελφινιών και θαλάσσιων λιονταριών σε ζωολογικούς κήπους και ενυδρεία διαιωνίζει την ιδέα ότι η αιχμαλωσία των ζώων είναι επιτρεπτή για τη δική μας ψυχαγωγία. Μάλιστα, η παρουσία τους είναι αντίθετη με οποιοδήποτε επικαλούμενο «εκπαιδευτικό» χαρακτήρα, καθώς τα ζώα βρίσκονται σε κατάσταση αιχμαλωσίας.

Ο Rick O’ Barry, ο διάσημος εκπαιδευτής δελφινιών είπε:

“Ο θάνατος του Flipper με έκανε να καταλάβω ότι τα δελφίνια δεν πρέπει να βρίσκονται σε αιχμαλωσία” και αφιέρωσε τη ζωή του στην προστασία τους.

Καλούμε την πολιτεία να σταματήσει τη «φιλοξενία» των δελφινιών και θαλάσσιων λιονταριών στο Αττικό Πάρκο και να υποχρεώσει την επιστροφή τους, να σταματήσει τη χρήση τους για αναπαραγωγή, γεγονός το οποίο θα εδραιώσει την παρουσία τους στο συγκεκριμένο πάρκο, και να μην δώσει οποιαδήποτε άδεια για τη διεξαγωγή παραστάσεων με ζώα.

Επίσης, καλούμε τους αρμόδιους φορείς να αναθεωρήσουν τις θέσεις τους σχετικά με τις επισκέψεις σχολείων σε ζωολογικούς κήπους και ενυδρεία. Στον 21^ο αιώνα με τόσο εξελιγμένη τεχνολογία, υπάρχουν άπειροι τρόποι για να γνωρίσουμε τα ζώα και να μάθουμε για τη ζωή τους. Όσοι πραγματικά ενδιαφέρονται για την ευημερία των ζώων θα πρέπει να βοηθήσουν για τη διατήρηση του φυσικού τους περιβάλλοντος και να στηρίξουν τις οργανώσεις που αγωνίζονται για τα ζώα και το περιβάλλον.

Η ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΖΩΟΦΙΛΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στο αρχείο Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΕΛΦΙΝΑΡΙΑ το οποίο μπορείτε να κατεβάσετε απο το παρακάτω link:
http://www.box.net/shared/2xu9z5op4d

Συγκέντρωση - πορεία ενάντια στην κακοποίηση κάθε ζώου 19/6

2010-06-13T21:30:00.003+03:00

Ας μιλήσουμε για ολική απελευθέρωση ή ας μη μιλήσουμε καθόλου!

2010-05-31T02:38:00.000+03:00

Νέο video κακοποίησης σε γαλακτοπαραγωγικές μονάδες από τη Mercy For Animals

2010-05-27T17:47:00.003+03:00

Σε νέα μυστική έρευνα της Mercy For Animals καταγράφονται σκηνές όπου εργαζόμενοι σε γαλακτοπαραγωγικές μονάδες κακοποιούν σαδιστικά αγελάδες και νεαρά μοσχαράκια.

Κατά τη διάρκεια μιας έρευνας τεσσάρων εβδομάδων μεταξύ Απριλίου και Μαΐου, ο ερευνητής της Mercy For Animals κατέγραψε εργαζόμενους:
Να γρονθοκοπούν βίαια στο πρόσωπο νεαρά μοσχαράκια, να τα χτυπούν και να τα κλωτσούν, να τα τραβούν βίαια από τα αυτιά και να τα ρίχνουν στο έδαφος.
Να καρφώνουν με δίκρανα (πηρούνες), σχεδόν καθημερινά αγελάδες στο πρόσωπο, τα πόδια και το στομάχι.
Να κλωτσούν στο πρόσωπο και το λαιμό αγελάδες οι οποίες ήταν τόσο άρρωστες ή τραυματισμένες ώστε δε μπορούσαν ούτε να σταθούν (downers),- και για όλα αυτά να ενθαρρύνονται από τον ιδιοκτήτη της επιχείρησης.

Η έρευνα κατέγραψε επίσης εργαζόμενους:
Να κτυπούν αγελάδες στο πρόσωπο με λοστούς – ορισμένες φορές με περισσότερα από 40 χτυπήματα στο κεφάλι.
Να στρίβουν τις ουρές αγελάδων "μέχρι να σπάσουν τα κόκαλα.
Να κτυπούν τους μαστούς των αγελάδων, να τις πυροβολούν και να τις ξυλοφορτώνουν μέχρι θανάτου.
Μετά την προβολή των βίντεο, ο Δρ Bernard Rollin, καθηγητής ζωικής επιστήμης στο Colorado State University, δήλωσε: "Τα βίντεο απεικονίζουν προμελετημένη, σκόπιμη σκληρότητα, δεν στηρίζεται σε στιγμιαία οργή, αλλά στην ευχαρίστηση που λαμβάνεται, προκαλώντας πόνο στις ανυπεράσπιστες αγελάδες και τα μοσχαράκια. "

Η MFA πιέζει για την ποινική δίωξη των εργαζόμενων λόγω κακοποίησης ζώων.

Αν θέλουμε να σταματήσει αυτή η απάνθρωπη εκμετάλλευση των ζώων, θα πρέπει να σταματήσουμε την άμεση οικονομική υποστήριξη της εκμετάλλευσής τους.

Ακολουθείστε μία συμπονετική vegan διατροφή.

ΚΑΛΗ ΔΙΑΒΙΩΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!

πηγή: απελευθέρωση των ζώων

Παρακολουθήστε το βίντεο εδώ

Συνάντηση την Παρασκευή στις 6 στο νηπιαγωγείο στο Βαμβακόπουλο στα Χανιά

2010-05-27T17:40:00.000+03:00

Ακολουθεί το κείμενο που θα μοιραστεί την Παρασκευή στο Βαμβακόπουλο με αφορμή το σκύλο που κρεμάστηκε.

Μετά το σκύλο ποιος έχει σειρά;

Το πρόσφατο κρέμασμα σκύλου στην περιοχή του Βαμβακόπουλου, όπως κάθε τέτοιο αποτρόπαιο έγκλημα, δεν αφορά μόνο τον κηδεμόνα του ζώου, μας αφορά όλους, αυτούς που σεβόμαστε τα ζώα αλλά και την ίδια τη ζωή. Για αυτό οι δολοφόνοι και οι βασανιστές θα μας βρίσκουν όλους μας απέναντί τους.

Γιατί ένας «άνθρωπος» που δεν αναγνωρίζει τον τρόμο και τον πόνο που νιώθει ένα πλάσμα όταν το βασανίζουν και του αφαιρούν τη ζωή, ένας που δεν συγκινείται μπροστά στο κλάμα οποιουδήποτε ανυπεράσπιστου, και δεν μπορεί να σεβαστεί ότι και το διαφορετικό από αυτόν έχει δικαίωμα να ζει, είναι ένας «άνθρωπος» που δεν καταλαβαίνει όχι μόνο τα ζώα, αλλά και οποιονδήποτε άλλο μπορεί να βρεθεί στη θέση τους.

Για αυτό λοιπόν ρωτάμε: Ποιος έχει σειρά μετά το σκύλο; Πόσο χαμηλά μπορεί να πέσει κάποιος που δεν τολμά να τα βάλει με αυτόν που του φταίει πραγματικά και σκοτώνει τον πιο αθώο και αδύναμο; Πόση ακόμα δειλία μπορεί να δείξει; Ποιόν θα σκοτώσει μετά; Το παιδί που πείραξε τις ξένες κότες; Τον ηλικιωμένο πατέρα ή μητέρα του γείτονα με τις άλυτες διαφωνίες; Τη γυναίκα του; Εσένα;

Οι δράστες δεν είναι ποτέ άγνωστοι. Κάποιος πάντα ξέρει και κάποιος δεν μιλάει, κάποιος κλείνει μάτια, αυτιά και στόμα, γιατί κι αυτός φοβάται, και παραμυθιάζεται ότι δεν θα ξαναγίνει. Όμως ξαναγίνονται και γίνονται δυστυχώς πάρα πολλά. Ζώα δεμένα μέρα νύχτα στον ήλιο ή στο κρύο, χωρίς φαί ή νερό, απανωτές δηλητηριάσεις σε ότι απλά κινείται, ξυλοδαρμοί, πυροβολισμοί, κλοπές, εγκαταλείψεις στο δρόμο, σε κάδους σκουπιδιών παντού… Οι βασανιστές πρέπει να φοβούνται και να ντρέπονται και όχι εμείς.

Δεν θα αφήσουμε έναν – κάποιους να συνεχίζουν να βιαιοπραγούν πληγώνοντας ζώα και συνανθρώπους μας, να εκθέτουν τη γειτονιά μας, το χωριό, ή την πόλη μας, και ολόκληρη την κοινωνία σε βάναυσες συμπεριφορές χωρίς κανένα σεβασμό για κανέναν και τίποτα.

Ο ΚΑΘΕΝΑΣ από εμάς έχει τις ευθύνες του για το χτίσιμο μιας καλύτερης ζωής.

ΣΠΑΣΕ ΤΗ ΣΙΩΠΗ ΚΑΙ ΜΙΛΑ

ΔΡΑΣΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ

Φιλοζωικός Σύλλογος Χανίων

«Η Προστασία των Ζώων»

Τραυματισμός Ταυρομάχου

2010-05-23T01:18:00.003+03:00

O σοβαρός τραυματισμός του ταυρομάχου Χούλιο Απαρίθιο από τη Σεβίλλη μέσα στην αρένα, έκοψε την ανάσα των θεατών. Κατά την διάρκεια ταυρομαχίας στην Λας Βέντας έπεσε στο έδαφος και ο ταύρος τον χτύπησε στο πρόσωπο με αποτέλεσμα το κέρατο να καρφωθεί κάτω από το πηγούνι και να βγεί από το στόμα.

Ο γνωστός Ισπανός ταυρομάχος αιμόφυρτος μεταφέρθηκε επειγόντως στο νοσοκομείο της αρένας όπου υπεβλήθη αμέσως σε χειρουργική επέμβαση. Στη συνέχεια διακομίστηκε στο νοσοκομείο Ντόθε Δε Οκτούβρε και τη νύχτα μπηκε ξανα στο χειρουργειο το οποίο διήρκησε έξι ώρες και σύμφωνα με τους γιατρούς "πήγε καλά".

πηγή: americalatina.com

Αυτή τη φορά κατάφερε να ζήσει... Ελπίζουμε να μην υπάρξει επόμενη, ελπίζουμε στην κατάργηση αυτού του απάνθρωπου και αιμοδιψούς αγωνίσματος/εθίμου και ελπίζουμε αν υπάρξει επόμενη να μην τα καταφέρει τελικά.

Περί Σπισισμού!

2010-05-23T00:37:00.007+03:00

Ο αντισπισισμός ως έννοια

Ο όρος σπισισμός (speciesism στα αγγλικά, species=είδος) αναφέρεται στον διαχωρισμό όπου το ανθρώπινο είδος θεωρείται ανώτερο σε μία ιεραρχική κλίμακα από τα άλλα είδη. Ο σπισισμός ως διάκριση σε επίπεδο ειδών, δίνει περισσότερη ηθική σημαντικότητα στον άνθρωπο σε σχέση με τα μη-ανθρώπινα ζώα, και ουσιαστικά επιτρέπει την επιβολή των ιεραρχικά ανώτερων στους κατώτερους, εμπνέοντας την ελεύθερη άσκηση εξουσίας.

Στην πράξη ο σπισισμός εκφράζεται με πολλαπλές μορφές εκμετάλλευσης των ζώων με τη θεώρησή τους ως ανθρώπινη ιδιοκτησία η οποία μπορεί να διατεθεί, να απορριφθεί και γενικότερα να χειραγωγηθεί κατά βούληση. Στην ανθρώπινη σπισιστική κοινωνία τα ζώα χρησιμοποιούνται με ποικίλους τρόπους ανάλογα με τα κατά περίπτωση συμφέροντα των εξουσιαστών ανθρώπων. Η χρησιμοποίηση αυτή μπορεί να αφορά στα ζώα τα ίδια - ζωντανά ή σκοτωμένα, ολόκληρα, ή μέρη του σώματός τους, παράγωγα οργάνων τους, εκκρίσεις τους, υπηρεσίες που αυτά παρέχουν ως αχθοφόροι, μέσα μεταφοράς, διασκεδαστές, πειραματόζωα, συντροφιά κλπ.

Βάσει των παραπάνω, ο αντισπισισμός είναι το ιδεολογικό ρεύμα που αντιτίθεται σε αυτό τον αυθαίρετο διαχωρισμό βάσει του είδους και κατ’ επέκταση απορρίπτει κάθε άποψη που θέτει τους ανθρώπους σε κυριαρχική θέση απέναντι στα άλλα ζώα. Αφετηρία του αντισπισισμού αποτελεί η εναντίωση στην εκμετάλλευση, τη χειραγώγηση και τη στέρηση ελευθερίας. Υπό αυτήν την έννοια το αντισπισιστικό κίνημα είναι βαθιά ανατρεπτικό και επαναστατικό απέναντι σε ένα σύστημα που είναι δομημένο σε κυριαρχικές αλλά και ανθρωποκεντρικές αντιλήψεις, επηρεασμένες από Ιουδαίο-Χριστιανικού τύπου δόγματα όπως «ο άνθρωπος έχει ψυχή ενώ τα ζώα όχι», «τα ζώα είναι πλασμένα για να υπηρετούν τον άνθρωπο» κλπ.

Το αντισπισιστικό κίνημα απευθύνεται τόσο σε ζητήματα σχετικά με την καταπίεση των ζώων, όσο και σε κάθε ζήτημα κοινωνικής ανισότητας κι εκμετάλλευσης. Όμοια με τα άλλα κινήματα κοινωνικής απελευθέρωσης, όπως αυτά των μαύρων, των γυναικών, των γκέι και των λεσβιών, απορρίπτει εξίσου κάθε διάκριση βασισμένη στο χρώμα του δέρματος, το φύλο ή την σεξουαλική ταυτότητα και αγωνίζεται ενάντια σε όλες τις μορφές καταπίεσης. Ο σπισισμός όμως, αν και συνδέεται ως γνήσια εξουσιαστική συλλογιστική με το ρατσισμό, το σεξισμό και την ομοφοβία, στην ουσία αποτελεί το πιο βαθιά ριζωμένο σύστημα διάκρισης και η πρακτική του την πιο εντατική και θεμελιωμένη μορφή καταπίεσης.

Σύγχρονες σπισιστικές πρακτικές

Τα σύγχρονα βιομηχανικά εκτροφεία μπορούν να παρομοιαστούν περισσότερο με στρατόπεδα συγκέντρωσης, παρά με εργοστάσια. Το βιομηχανικό σύστημα εκτροφής μεταχειρίζεται τα ζώα σαν μηχανές παραγωγής κρέατος, γάλακτος, αυγών, γούνας κλπ εξοντώνοντας οτιδήποτε μη-παραγωγικό που δεν συνεισφέρει στο τελικό προϊόν (π.χ. μέγιστος περιορισμός κινήσεων ή εγκατάλειψη άρρωστων ζώων). Τα ζώα αρπάζονται νεογέννητα από τις μητέρες τους, καθηλώνονται σε ατομικά κελιά, υποβάλλονται συστηματικά σε ακρωτηριασμούς όπως το κόψιμο αυτιών ή όρχεων, γονιμοποιούνται δια της βίας, ταΐζονται δια της βίας, δολοφονούνται σε προεφηβική ηλικία. Ο βιασμός των σωμάτων και της φύσης τους είναι ανελέητος και εξακολουθεί να εξελίσσεται προς περαιτέρω «βελτιστοποίηση», με την ταυτόχρονη εφαρμογή βιοτεχνολογικών μεθόδων αναπαραγωγής και την γενετική μετάλλαξη πατενταρισμένων ζώων.

Επίσης μία από τις εκτενέστερες χρήσεις των ζώων στην καπιταλιστική σπισιστική κοινωνία είναι η χρήση τους ως πειραματόζωα. Τουλάχιστον 22 ζώα πεθαίνουν κάθε δευτερόλεπτο στις έρευνες της βιομηχανίας φαρμάκων, καλλυντικών, απορρυπαντικών και άλλων καταναλωτικών προϊόντων. Στα πειραματικά αυτά εργαστήρια τα ζώα γίνονται αποδέκτες της πιο ακραίας μορφής βίας, από ανθρώπους που έχουν κίνητρο το χρήμα, τη φιλοδοξία ή το σαδισμό. Οι πειραματισμοί σε ζώα αποτελούν επαναλαμβανόμενους βασανισμούς που συμπεριλαμβάνουν ηλεκτροσόκ, σπασίματα οστών, πρόκληση καρκίνων αλλά και νευρο-ψυχολογικού τύπου πειράματα όπως στέρηση ύπνου, υποβολή σε ακινησία, χρόνια απομόνωση και διάφορες άλλες “προοδευτικές” επινοήσεις.

Στην σημερινή σπισιστική καπιταλιστική πραγματικότητα τα ζώα θεωρούνται ανθρώπινη ιδιοκτησία ακόμη κι αν ζουν ελεύθερα στη φύση. Τα ζώα που δεν έχουν κυριαρχηθεί πλήρως και παραμένουν άγρια, νοούνται κι αυτά ως χρηστικά αντικείμενα που διατηρούνται για ψυχαγωγικού τύπου σφαγές, όπως το κυνήγι. Μετά από τη μανιώδη εξόντωση των άγριων ζώων από τον κατακτητή άνθρωπο, όσα είδη δεν αποδεκατίστηκαν από το κυνήγι, εξαφανίστηκαν λόγω της αρπαγής και της λεηλασίας του φυσικού τους περιβάλλοντος. Οι τελευταίοι επιζώντες των άλλοτε περήφανων κι ελεύθερων ειδών, γίνονται σήμερα θέαμα σε ζωολογικά πάρκα, κατάλοιπα της ίδιας αποικιακής νοοτροπίας που τα εξόντωσε σε πρώτη φάση. Συγχρόνως με την αποδοχή της παρούσας κατάστασης, οι άνθρωποι επιδίδονται σε τελετουργίες λατρείας ορισμένων ειδών ζώων και φυλών, τα οποία εξυμνούνται συνοδεία ευγονικού τύπου διασταυρώσεων. Ο παραλογισμός συνεχίζεται στη βιομηχανία της διασκέδασης με την αναπαραγωγή της βίας σε τσίρκο, ροντέο, ιπποδρόμους, ζωομαχίες κλπ σε ένα κατάλογο βιασμού και εξευτελισμού που δεν έχει τέλος.

Ο αντισπισισμός σε πολιτικό πλαίσιο

Μπορούμε ενδεχομένως να φανταστούμε ένα θεωρητικό μοντέλο καπιταλισμού το οποίο δεν εκμεταλλεύεται ζώα. Όμως, μεγάλο μέρος της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης έχει τις ρίζες του στην εκμετάλλευση των ζώων και η υπάρχουσα καπιταλιστική πραγματικότητα υπήρξε αποτέλεσμα πραγματικών ιστορικών διαδικασιών (ένα απλό και χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το γεγονός ότι τα σφαγεία και οι εταιρείες επεξεργασίας κρεάτων ήταν η πρώτη βιομηχανία που εφηύρε τον μεταφορικό ιμάντα, από όπου και προέρχεται η παραγωγή που βασίζεται στην γραμμή συναρμολόγησης).

Η εμφάνιση και η διατήρηση του καπιταλισμού ως σύστημα που εκμεταλλεύεται τους ανθρώπους στηρίζεται κατά κάποιους τρόπους και στην εκμετάλλευση των ζώων. Δεν πρέπει να παραβλέψουμε το γεγονός πως η μετάβαση από τις «πρωτόγονες κοινωνίες» όπου τα ζώα δεν ανήκαν σε κανέναν και ζούσαν άγρια κι ελεύθερα, στην κοινωνία της εξημέρωσης και της κυριαρχίας, τα ανέδειξε σε μία από τις πρωιμότερες μορφές ιδιωτικής περιουσίας. Από την στιγμή αυτή, μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μέσα παραγωγής, εμπόρευμα για συναλλαγή και κέρδος, να συσσωρευθούν και να αποτελέσουν ένδειξη πλούτου ή ανώτερης κοινωνικής θέσης. Τα ζώα καθιερώθηκαν έτσι ως μία από τις πρώτες μορφές κεφαλαίου (και ουσιαστικά υποδουλώθηκαν). Η συμβολική σημασία της εξημέρωσης είναι μεγάλη καθώς αυτή αποτέλεσε ένα αρχέτυπο υπόδειγμα για άλλα είδη κοινωνικής υποταγής. Η εμφάνιση της πατριαρχίας, των κρατικών αρχών και των κοινωνικών τάξεων, είναι διαδικασίες παράλληλες με την εξημέρωση των ζώων, που συμπορεύθηκαν στην εξέλιξη των κοινωνιών. Όταν μιλάμε άλλωστε για την εκμετάλλευση και την καταπίεση των ζώων, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι οι άνθρωποι είναι και αυτοί ζώα. Η δεδομένη αντίληψη ότι τα ζώα υπάρχουν ως αντικείμενα στην υπηρεσία των αφεντικών τους επεκτάθηκε πολλές φορές σε καταπιεσμένες ομάδες ανθρώπων, για να νομιμοποιήσει την συγκριτικά με τα ζώα ευνοϊκότερη -ή ίση- εκμετάλλευσή τους (π.χ. δούλοι που προσδιορίζονταν περισσότερο ως ζώα παρά ως άνθρωποι). Παράλληλα οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν για την καθυπόταξη των ζώων έχουν χρησιμοποιηθεί συχνά για την καθυπόταξη και τον έλεγχο ανθρώπων (κλουβιά για τους τρελούς, μαστίγια για τους σκλάβους, αλυσίδες και κελιά για κάθε είδους ανυπόταχτο).

Στη σημερινή εποχή διάφορες τεχνικές κυριαρχίας πάνω σε ζώα που προκύπτουν από τα πειραματικά εργαστήρια εφαρμόζονται άμεσα και πάνω σε ανθρώπους, όπως γίνεται με την στρατιωτική έρευνα. Τα ζώα χρησιμοποιούνται σε πειράματα του στρατού (δοκιμασίες πυροβολισμών, χρήση όπλων βιολογικού πολέμου κ.α.), ακριβώς επειδή είναι όμοια με τους ανθρώπους στις διάφορες λειτουργίες τους. Αυτά τα ζώα βασανίζονται μονάχα επειδή το κεφάλαιο δεν μπορεί (ακόμα;) να πειραματιστεί πάνω στους ανθρώπους. Επιπλέον, η κοινωνική αποδοχή της επιστημονικής έρευνας των πειραμάτων σε ζώα (αν και εξαρχής προβληματική) έχει στηριχτεί στο ψέμα ότι οι εταιρείες φαρμάκων νοιάζονται για την ανθρώπινη υγεία. Καμία τέτοια έρευνα δεν αποσκοπεί στην επίλυση των προβλημάτων υγείας, αλλά στην εξασφάλιση των οικονομικών οφελών των φαρμακοβιομηχανιών.

Οι σημερινές βιομηχανικές κτηνοτροφικές μονάδες εκτός από την αφαίμαξη του "ζωικού κεφαλαίου" και την επιβάρυνση του περιβάλλοντος με ένα ασήκωτο φορτίο μόλυνσης και ένα τεράστιο ενεργειακό κόστος, προωθούν προς κατανάλωση προϊόντα γεμάτα ορμόνες, αντιβιοτικά, πύον, κόπρανα, υπολείμματα παρασιτοκτόνων και μεταλλαγμένων οργανισμών, και η κατανάλωση τους είναι ένας πρωταρχικός παράγοντας για μία μειωμένης διάρκειας ανθρώπινη ζωή. Ταυτόχρονα παρέχουν κάποιες από τις πιο ακραίες και επικίνδυνες συνθήκες εργασίας για τους ανθρώπους που δουλεύουν σε αυτές π.χ. εργασία σε σφαγεία, σε ψυγεία, σε γραμμές τεμαχισμού κλπ. Σε αυτό παγκόσμιο σύστημα εργοστασιακής κτηνοτροφίας που επιπλέον επιδεινώνει το πρόβλημα της παγκόσμιας πείνας, είναι ξεκάθαρη η σύνδεση μεταξύ του πως ο καπιταλισμός κακοποιεί ανελέητα τα ζώα, λεηλατεί τη φύση και εκμεταλλεύεται τους ανθρώπους.

Κρατώντας όλα τα παραπάνω κατά νου, φτάνουμε στο σημείο όπου αναδύεται η σημασία της επανεξέτασης της σχέσης μας με τα μη-ανθρώπινα ζώα και η ανάγκη αυτή να τεθεί σε ένα νέο θεωρητικό πλαίσιο. Ο φαύλος κύκλος της βίας και της καταστροφής θα τερματιστεί μόνον όταν οι άνθρωποι διαμορφώσουν μη-ιεραρχικές και μη-εκμεταλλευτικές σχέσεις με τα άλλα είδη ζώων και το φυσικό κόσμο. Η απελευθέρωση των ανθρώπων, των ζώων και της γης είναι αγώνας ενιαίος.

Βασισμένοι σε αυτήν την ιδεολογική πλατφόρμα και θεωρώντας πως στο θέμα της ολικής απελευθέρωσης των ζώων υπάρχει απουσία λόγου στον εγχώριο αντιεξουσιαστικό χώρο, σύντροφοι και συντρόφισσες προχωρήσαμε στη δημιουργία μιας συνέλευσης με αντιιεραρχικά χαρακτηριστικά και αυτοοργανωμένη λειτουργία, σκοπός της οποίας είναι η διάχυση της αντισπισιστικής θεωρίας και πράξης και η ανάδειξή τους ως αναπόσπαστο κομμάτι του ευρύτερου αντιεξουσιαστικού κινήματος. Δεν αντιλαμβανόμαστε το ζήτημα των ζώων ως θεωρητικό κατασκεύασμα αλλά ως συνειδητή στάση ζωής, πράγμα που μας οδηγεί και σε αντίστοιχες αδιαπραγμάτευτες πρακτικές τόσο στην πολιτική μας δράση όσο και στην καθημερινή μας ζωή.

ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ

ΓΙΑ ΤΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΩΝ ΟΝΤΩΝ

ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΖΩΑ

Συνέλευση για την Αντισπισιστική Δράση

www.antispe.gr

Vegan καφενείο

2010-05-13T22:00:00.000+03:00

Βίγκαν

2010-04-25T14:13:00.001+03:00

Το τσίρκο Mundial βρίσκεται στα Τρίκαλα!

2010-04-16T17:55:00.010+03:00

Το τσίρκο Mundial βρίσκεται στα Τρίκαλα. Δίνει ήδη παραστάσεις απο τη Δευτέρα 12/04 και θα βρίσκεται εκεί μέχρι τις 19/04. Δυστυχώς σήμερα το πρωϊ συνεδρίασε το πρωτοβάθμιο συμβούλιο θεάτρων και κινηματογράφων αποτελούμενο απο υπάλληλο της διεύθυνσης υγιεινής της Νομαρχίας Τρικάλων,υπάλληλο στην πυρασφάλεια της πυροσβεστικής Τρικάλων,υπάλληλο της πολεοδομίας της Νομαρχίας Τρικάλων κτλ. και έδωσε άδεια λειτουργίας στο τσίρκο. Το κακό ξεκίνησε απο τη στιγμή που το δημοτικό συμβούλιο του δήμου Τρικάλων έδωσε άδεια εγκατάστασης στο τσίρκο σε δημόσιο χώρο. Αν δεν είχε γίνει κάτι τέτοιο το τσίρκο δεν θα είχε πάρει άδεια λειτουργίας γιατί πολύ απλά δεν θα είχε συνεδριάσει το πρωτοβάθμιο συμβούλιο θεάτρων και κινηματογράφων.

Επειδή λοιπόν κάποιοι,στην προκειμένη περίπτωση το δημοτικό συμβούλιο του δήμου Τρικάλων, εξακολουθούν να κλείνουν τα μάτια και τα αυτιά τους σχετικά με το τί πραγματικά συμβαίνει πίσω απο τα "λαμπερά" φώτα των τσίρκο με ζώα, πιστεύω ότι θα πρέπει όλοι μας, μεμονωμένοι φιλόζωοι αλλά και φιλοζωϊκά σωματεία και σύλλογοι,να στείλουμε fax και mail διαμαρτυρίας στο δήμο ή να διαμαρτυρηθούμε τηλεφωνικώς.

ΔΗΜΟΣ ΤΡΙΚΑΛΩΝ

Δήμαρχος: Ταμήλος Μιχαήλ

Γραφείο Δημάρχου: 243135120

Γραφείο Δημάρχου Γραμματεία: 2431351194

Τηλ κέντρο: 2431351110,2431351100

Fax: 2431035956

mail: dim_trik@otenet.gr

Ευχαριστώ!

Αριέττα Μαρινίτση

Παραγωγή γάλακτος

2010-04-11T14:00:00.002+03:00

Συνανάρτηση των blogs Troo Food Liberation, Veganizer, Animal News GR, Αντισπιστική Δράση, Απελευθέρωση των Ζώων!, AnimalRightsGr, Οπτικοακουστικό Αρχείο για τα Δικαιώματα των Ζώων.

Οι περισσότεροι άνθρωποι όταν αγοράζουν γάλα έχουν στο νου τους σκηνές που κοσμούν τις συσκευασίες γαλακτοκομικών προϊόντων, όπου οι αγελάδες βόσκουν ευτυχισμένες σε καταπράσινα λιβάδια. Η σκηνή αυτή όμως είναι απλά μια φαντασίωση στην εποχή μας. Αν η βιομηχανία κρέατος είναι φρικιαστική, η κατάσταση στη γαλακτοβιομηχανία είναι αναμφισβήτητα πολύ χειρότερη. Οι καταναλωτές είναι αδύνατον να γνωρίζουν τις συνθήκες εκτροφής των ζώων, πολλές φορές ούτε και τη χώρα προέλευσης των προϊόντων που επιλέγουν,αφού η αναγραφή της στις συσκευασίες δεν είναι υποχρεωτική μέχρι στιγμής από την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Καθώς οι γαλακτοβιομηχανίες έχουν πρωταρχικό στόχο την αύξηση της παραγωγής και όχι το σεβασμό των ζώων, αν επιμένουμε να τρώμε γάλα, τυρί, κρέμες, παγωτά και άλλα γαλακτοκομικά προϊόντα είναι αδύνατο να το κάνουμε με καθαρή συνείδηση - και δεν μιλάμε για το λίπος ή τη χοληστερόλη. Για ένα πράγμα μόνο μπορούμε να είμαστε σίγουροι. Ότι η μεγάλη πλειοψηφία των γαλακτοκομικών προϊόντων που καταναλώνουμε προέρχεται από εργοστάσια με φριχτές συνθήκες διαβίωσης, όπως αυτό στο παρακάτω video.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το γάλα και τις επιπτώσεις στην υγεία επισκεφτείτε τα παρακάτω sites:

http://www.notmilk.com/
http://www.strongbones.org/
http://nomilk.com/
http://www.milksucks.com/

Απελευθέρωση χιλιάδων μινκ και υλικές ζημιές

2010-04-01T17:27:00.002+03:00

Την Κυριακή, 14 Μαρτίου, απελευθερώθηκαν περίπου 4000 μινκ από βιομηχανία παραγωγής γούνας, στο Βραδεμβούργο. Επιπλέον, έγιναν ζημιές ύψους 180.000 ευρώ, όπως ανέφερε ο ιδιοκτήτης της βιομηχανίας, Alfons Grosser.

Ήρθε η ώρα να δραπετεύσουμε από τα κελιά μας για να τα σώσουμε

2010-03-25T15:55:00.006+02:00

Μια προσπάθεια να εξανθρωπίσω τα ζώα, να φέρω στο προσκήνιο τις δοκιμασίες τους σε διάφορες καταστάσεις, είτε αιχμάλωτα είτε ελεύθερα, ξεκινώντας με ζώα σε μια βιομηχανία παραγωγής γούνας, συνεχίζοντας με εκείνα στα εργαστήρια ζωοτομίας, σε εκείνα στις βιομηχανίες παραγωγής κρέατος, σε εκείνα στην άγρια φύση, και τέλος στους αγαπημένους μας οικιακούς συντρόφους. Συγγενεύω μαζί τους και νιώθω συμπόνια. Εσείς;

Είναι πεταμένος στο έδαφος και πατημένος και από αυτή τη στιγμή νιώθω ένα βάρος στο στήθος μου. Είναι κρεμασμένος από τα πόδια και δαρμένος, το δέρμα του αφαιρείται σε ένα κομμάτι, και από αυτή τη στιγμή νιώθω ένα χέρι να μου ξεριζώνει την καρδιά. Τον βλέπω να κοιτάζει ψηλά, μια ματωμένη μη αναγνωρίσιμη μάζα κρέατος που έχει κατά κάποιο τρόπο επιζήσει από αυτό το βασανιστήριο, και πνίγομαι και αργοπεθαίνω μαζί του. Έχει μόλις γεννήσει τα παιδιά της αλλά είναι ακινητοποιημένη σε ένα κλουβί και γνωρίζει τη μοίρα τους. Το μυαλό της την έχει εγκαταλείψει εδώ και πολύ καιρό αλλά ένα μέρος της λογικής της παραμένει, το ένστικτο για επιβίωση είναι εκεί, το ένστικτο της για αγάπη είναι ζωνανό. Σε μια πράξη ευσπλαχνίας, σκοτώνει τα μικρά της, απαλάσσοντάς τα από μια ζωή πόνου και βασανισμού σε ένα κελί. Και νιώθω την ύπαρξη που δεν έχει ακόμα συληφθεί μέσα μου, και μπορώ να δω ζωή σε αυτήν και αποφασίζω, όπως κι εκείνη έκανε, να κρατήσω το παιδί μου μακριά από τον πόνο αυτού του κόσμου, κι έτσι δεν το γεννώ ποτέ.

Τα βλέπω μέσα από τα κάγκελα των κελιών τους. Έχουν λυπημένα μάτια, απεγνωσμένα για βοήθεια, απεγνωσμένα για κάποιον που θα έρθει να τα σώσει. Έχουν απεριποίητες πληγές στα σώματά τους και κοψίματα στο δέρμα τους. Αιμορραγούν, μα κανείς σε σταματάει να καθαρίσει τις πληγές τους και να τους βάλει επιδέσμους, ούτε τους χορηγείται κάποιο φάρμακο για τον πόνο. Χημικά διοχετεύονται στις φλέβες τους, συσκευές σαν από έργα επιστημονικής φαντασίας χώνονται στα σώματά τους και τους κάνουν ενέσεις παντού με ένας Θεός ξέρει τι. Αυτές είναι οι μόνες στιγμές ελευθερίας έξω από τα κελιά τους-- στιγμές που τα ακούς να ουρλιάζουν, στιγμές που δε βλέπεις τίποτα άλλο στα μάτια τους εκτός από φόβο, στιγμές που αυτά τα μεγαλοπρεπή, δυνατά πλάσματα είναι υποχρεωμένα να εκλιπαρούν για οίκτο, που δεν έρχεται ποτέ. Το μαρτύριο είναι ατελείωτο, ο φυσικός πόνος δεν σταματά ποτέ, η δύναμη του μυαλού βαθμιαία ελλατώνεται, το σώμα πεθαίνει αργά, προσπαθώντας να πάρει την ψυχή μαζί του. Και το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να κοιτάζω από μακριά γιατί δεν έχω δικαίωμα να παρέμβω. Μπορώ να ουρλιάξω, αλλά η φωνή μου δεν είναι αρκετά δυνατή, μπορώ να αγωνιστώ για αυτά αλλά οι νόμοι δεν είναι με το μέρος μου. Έτσι με την κάθε ένεση νιώθω ένα τσίμπημα, με κάθε αιμορραγούσα πληγή νιώθω τη δύναμή μου να λιγοστεύει, και με κάθε ένα από αυτά τα ζώα που πεθαίνει για να αντικατασταθεί με χιλιάδες άλλα, ένα μέρος μου πεθαίνει επίσης.

Είναι τόσο ευγενική και ήσυχη, δεν ζητάει πολλά. Το όνειρο της είναι να είναι ελεύθερη στον καθαρό αέρα με φρέσκο φαγητό στα πόδια της. Θέλει απλά να γεννήσει τα μωρά της και να τα δει να μεγαλώνουν, θέλει να επικοινωνεί παρά να είναι μόνη. Αντίθετα αναγκάζεται να μένει έγκυος ενώ δεν είναι έτοιμη, όταν το σώμα της δεν έχει τη δύναμη που χρειάζεται. Είναι γαντζωμένη σε μια μηχανή που κλέβει αυτό που θα έπρεπε να είναι το φαγητό του μωρού της, και μετά της κλέβουν το μωρό της. Δεν θα το ξαναδεί ποτέ. Το έχουν πάρει σε ένα άλλο μέρος όπου ποτέ δεν θα γνωρίσει τη ζεστασιά του ήλιου στο πρόσωπό του, όπου ποτέ δεν θα πιει το γάλα της μητέρας του, όπου ποτέ δεν θα έχει το χώρο για να κινηθεί ή να μεγαλώσει. Η ζωή του θα τελειώσει σύντομα, δεν έχει πολύ χρόνο, αλλά το σώμα της μητέρας του θα το χρησιμοποιούν σαν μηχανή μέχρι να εξαντληθεί και να θεωρηθεί άχρηστο. Και η απώλεια που νιώθουν, το κενό του να μην γνωρίζεις οικογένεια και ελευθερία, είναι κάτι που ξέρω πολύ καλά.

Είναι άγρια και ελεύθερα, έχουν οικογένειες και αγαπούν το νερό, αγαπούν τα βουνά. Αλλά το ένα μετά το άλλο πιάνονται σε οδυνηρές παγίδες, το ένα μετά το άλλο πέφτουν νεκρά από πυροβολισμούς, το ένα μετά το άλλο τα φυλακίζουν και τα χρησιμοποιούν για διασκέδαση, ή χρησιμοποιούν τα μέλη των σωμάτων τους σε τελετουργικά γεμάτα δεισιδαιμονίες και άγνοια . Ο ένας μετά τον άλλο οι πληθυσμοί τους συρρικνώνονται, το ένα μετά το άλλο γίνονται τα τελευταία στο έιδος τους μέχρι που δεν έχει απομείνει κανένα. Το ένα μετά το άλλο πεθαίνουν από δηλητήριο γιατί επιτίθενται στα σπίτια τους και τα καταστρέφουν και δεν έχουν που αλλού να πάνε. Ο "πολιτισμός" αρχίζει να τους επιβάλλεται βίαια, και το ένα μετά το άλλο εξοντώνονται, φεύγουν, και αναγκάζονται να απομακρυνθούν χωρίς να τους δείχνουν κανένα σεβασμό. Το ένα μετά το άλλο πεθαίνουν από πείνα από έλλειψη καταφυγίου, από αιχμαλώτιση, από περριτό κυνήγι του είδους τους, καθώς τα αντιμετωπίζουν σαν βραβεία ή απειλή. Το ένα μετά το άλλο χάνουν την αξιοπρέπειά τους και δεν τους απομένει τίποτα, νεκρά και ξεχασμένα, εγκαταλειμμένα όταν πια δεν τα έχουν ανάγκη. Και όταν έχουν πάρει το χώρο τους, το ίδιο γίνεται και με τον δικό μου και όταν ο αέρας τους και το νερό τους δηλητηριάζονται, το ίδιο συμβαίνει και με τα δικά μου, και όταν αιχμαλωτίζονται και αναγκάζονται να υποταχθούν, το ίδιο συμβαίνει και σε μένα.

Αυτό που ήθελε πάντα αυτή ήταν να κάνει τον ιδιοκτήτη της χαρούμενο, και αυτό που ήθελε πάντα αυτός ήταν να έχει ασφαλή τον ιδιοκτήτη του. Αντιθέτως, δεν τους παρέχουν τροφή, καθαρό νερό και καταφύγιο. Τα κυνηγούν και τα χτυπούν , τα χτυπούν ανελέητα. Τα παρατούν έξω στο δρόμο να τα βγάλουν πέρα μόνα τους. Αλλά το μόνο που ήθελαν ήταν ένα ζεστό χέρι να τα κρατήσει κι ένα χαμογελαστό πρόσωπο να τα υποδεχτεί. Αντιθέτως τους βάζουν φωτιά ή τα πετούν από κάποιο παράθυρο, ή τα παρατούν σε μια λεωφόρο ή τα πνιγουν. Σε μερικά μέρη, αιχμαλωτίζονται και σφάζονται για φαγητό, αλλά όχι πριν τα βασανίσουν. Αλλά εκείνη είναι τόσο καλή και γλυκιά, και εκείνος θέλει μόνο να παίξει, υπόσχεται να είναι υπάκουος. Δεν προβάλουν αντίσταση, και όταν το κάνουν δεν γίνεται επίτηδες, δεν είναι ακόμα μεγάλα για να αποφύγουν τον αιφνιδιασμό. Και κάθε φορά που γίνεται κατάχρηση της εμπιστοσύνης τους, κάθε φορά που τα πιάνουν με άπληστους σκοπούς, χάνω την εμπιστοσύνη μου απέναντι στους άλλους, φοβάμαι και δεν μπορώ να πιστέψω αυτά που λένε.

Νιώθω τον πόνο τους γιατί αυτά είμαι εγώ. Είναι μέρος μου και εγώ είμαι μέρος τους. Είμαστε διαφορετικοί αλλά και ίδιοι παράλληλα. Νιώθουμε φόβο και πόνο, αλλά νιώθυμε αγάπη και ασφάλεια επίσης. Θέλουμε απλώς ελευθερία και οικογένεια, θέλουμε ευτυχία, θέλουμε ζωή. Είναι τόσο απλό. Ξέρω ότι όπως νιώθω εγώ για εκείνα νιώθουν κι εκείνα για μένα και το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να προσπαθήσω να γίνω ένα μικρό κομμάτι από αυτό που είναι εκείνα, να έχω ένα μικρό μέρος από τη δύναμή τους, ένα μικρό μέρος από την ομορφιά τους, ένα μικρό μέρος απο την ευφυία τους. Έτσι, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να προσπαθήσω να βοηθήσω, να κάνω κάποιες αλλαγές στη ζωή μου που θα επιφέρουν θετικές αλλαγές στη δική τους, και να ελπίζω πως κάποια μέρα όλοι θα νιώσουμε τον πόνο τους και θα συνηδειτοποιήσουμε τι έχουμε κάνει.

πηγή: the third eye

Ένα μινκ ονειρεύεται πως είναι ελεύθερο

2010-03-22T15:56:00.000+02:00

Meatout Day 2010 - Ημέρα Αποχής από το Κρέας 2010

2010-03-18T17:52:00.000+02:00

Μέρα: Σάββατο, 20 Μαρτίου 2010
Ώρα: 11:00 - 14:00
Τοποθεσία: Θησείο, σταθμός Η.Σ.Α.Π.

ΠΟΛΙΤΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ (ΠΟ.ΦΥ.ΖΩ.)
---
Στις 20 Μαρτίου ημέρα εαρινής ισημερίας χιλιάδες ευαισθητοποιημένοι πολίτες σε όλο τον κόσμο, υπέρμαχοι των ζώων και του περιβάλλοντος αλλά και υποστηρικτές της υγιεινής διατροφής, θα καλωσορίσουν την άνοιξη με την 25η διοργάνωση του Meatout Day (Ημέρα Αποχής από το Κρέας). Για την Ελλάδα είναι η δεύτερη χρονιά που συμμετέχει σε αυτή τη διοργάνωση που σκοπό έχει να προωθήσει τα οφέλη της φυτικής διατροφής.
Φέτος τα σύνθήματα θα είναι:

“Change Your Diet - Change The World.” «Άλλαξε τη διατροφή σου – Άλλαξε τον κόσμο»
“Eat for Life – Live Vegan!’’

Για την πρόσφατη επιδημία της γρίπης θεωρούνται ένοχα τα εκτροφεία χοίρων, στα οποία οι συνθήκες που επικρατούν ευνοούν την ανάπτυξή της. Καθημερινές δημοσιεύσεις συνδέουν την κρεοφαγία με ένα σωρό ασθένειες ενώ η Αμερικανική Διαιτητική Ένωση με πρόσφατη ανακοίνωσή της, δηλώνει ότι η φυτική vegan διατροφή είναι υγιεινή, θρεπτική και μπορεί να προλάβει ή και να θεραπεύσει πολλές ασθένειες. Η νέα έκθεση του ινστιτούτου Worldwatch αναφέρει ότι η εκτροφή ζώων ευθύνεται για το 51% των παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.
Για όλα αυτά ήρθε η ώρα να πούμε ΟΧΙ στο κρέας και να ανακαλύψουμε τα οφέλη της φυτικής vegan διατροφής.

Με την αναμενόμενη αύξηση του πληθυσμού, η παγκόσμια παραγωγή κρέατος προβλέπεται να υπερδιπλασιαστεί, από 229 εκατομμύρια τόνους το 2001 στους 465 εκατομμύρια τόνους το 2050, ενώ η παραγωγή γάλακτος αναμένεται να αναρριχηθεί από τους 580 στους 1043 εκατομμύρια τόνους.
Αυτό θα είναι πολύ καταστροφικό για το περιβάλλον καθώς θα οδηγήσει στην αύξηση των εκτρεφόμενων ζώων και σε μεγαλύτερη επιβάρυνση του πλανήτη μας. Οι επιστήμονες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου και ζητούν άμεση αντιμετώπιση της κατάστασης. Οι φωνές για μείωση της κατανάλωσης κρέατος πληθαίνουν καθώς η κλιματική αλλαγή βρίσκεται πλέον στην πόρτα μας.

Το World Watch Institute σε ανακοίνωσή του, αναφέρει ότι η σπατάλη φυσικών πόρων στην κτηνοτροφία (γης, καλλιεργειών, ενέργειας, νερού, χημικών) προερχόμενη από την όρεξη των ανθρώπων για κρέας, είναι η αληθινή κινητήριος δύναμη πίσω από όλες τις βασικές μορφές της περιβαλλοντικής καταστροφής που απειλεί το μέλλον των ανθρώπων: αποψίλωση, διάβρωση, έλλειψη νερού, ρύπανση ατμόσφαιρας και υδάτων, αλλαγή κλίματος, απώλεια βιοποικιλότητας, κοινωνική αδικία, διατάραξη κοινωνιών καθώς και ευρεία διάδοση ασθενειών.

Αλλά και ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ (FAO) σε έκθεσή του το 2006, αναφέρει ότι η κτηνοτροφία εκπέμπει περισσότερα αέρια του θερμοκηπίου, ισοδύναμα του διοξειδίου του άνθρακα (CO2) από ό,τι ο τομέας των μεταφορών.

Ενώ σήμερα ο αριθμός των παχύσαρκων ανθρώπων έχει φτάσει τον αριθμό των ανθρώπων που υποσιτίζονται, αποτελεί ντροπή εμείς να συνεχίζουμε να χρησιμοποιούμε τεράστιες ποσότητες σιτηρών κάθε χρόνο ως ζωοτροφή, αντί να ταΐζουμε τους ανθρώπους που λιμοκτονούν.
Κατά τη διάρκεια 2007-2008, 36 τοις εκατό των παγκόσμιων σιτηρών χρησιμοποιήθηκε ως ζωοτροφή (FAO Crop 2008), ενώ την ίδια περίοδο το 70 τοις εκατό της παγκόσμιας παραγωγής σόγιας δόθηκε σε ζώα και μόνο το 16 τοις εκατό καταναλώθηκε από ανθρώπους (USDA Review 2008).
Ενώ δηλαδή άνθρωποι εξακολουθούν και πεθαίνουν από την πείνα, εμείς προτιμάμε να ταΐζουμε τις μπριζόλες μας.

Κάθε χρόνο περισσότερα από 60 δις ζώα-μηχανές κρέατος, έπειτα από μία σύντομη και άθλια ζωή χωρίς να έχουν ζήσει τίποτε από αυτά που η φύση προόριζε για αυτά, καταλήγουν στα σφαγεία όπου με τους πιο απάνθρωπους τρόπους σφαγιάζονται, τεμαχίζονται και παρουσιάζονται ως εδέσματα σε πολύχρωμες συσκευασίες στα ράφια των σούπερ μάρκετ.

Ήρθε η ώρα να αναλάβουμε την ευθύνη των προσωπικών μας επιλογών για να αλλάξουμε την κατάσταση, για να αλλάξουμε τον κόσμο.
Κάθε φορά που καθόμαστε να φάμε, επιλέγουμε αν θα σώσουμε δισεκατομμύρια ζώα από το βασανισμό και το θάνατο, αν θα προστατέψουμε την υγεία μας από τις ασθένειες που προκαλούνται από τα ζωικά προϊόντα, αν θα βοηθήσουμε τον πλανήτη μας που απειλείται από την κλιματική αλλαγή και αν θα βοηθήσουμε στην εξάλειψη της πείνας που σκοτώνει χιλιάδες ανθρώπους κάθε μέρα.

Αυτή την άνοιξη πάρτε τη σωστή απόφαση και πείτε ΟΧΙ στο κρέας και τα ζωικά προϊόντα, πείτε ΝΑΙ στην υγιεινή, συμπονετική, vegan διατροφή.

“Change Your Diet - Change The World.” «Άλλαξε τη διατροφή σου – Άλλαξε τον κόσμο».

Με αυτόν τον τρόπο θα προστατέψουμε το περιβάλλον και την υγεία μας, θα διατηρήσουμε τους φυσικούς πόρους και τη βιοποικιλότητα, θα αποφύγουμε την αποψίλωση των δασών και τη διάβρωση των εδαφών, θα αντιμετωπίσουμε την έλλειψη νερού, τη ρύπανση της ατμόσφαιρας και των υδάτων καθώς και την ευρεία διάδοση ασθενειών.

Το Meatout είναι ένα διεθνές γεγονός που βοηθά τα άτομα να επιλέξουν μια θρεπτική, ηθική διατροφή με φρούτα, λαχανικά, και μη επεξεργασμένα δημητριακά. Ο σκοπός είναι να γίνουν γνωστά στο κοινό τα οφέλη μιας φυτικής διατροφής, προωθώντας τις εναλλακτικές λύσεις για το κρέας και τα γαλακτοκομικά.

Καθημερινά όλο και περισσότεροι ενημερωμένοι άνθρωποι αποφασίζουν να βγάλουν το κρέας και τα ζωικά προϊόντα από τη διατροφή τους καθώς πληθαίνουν οι μελέτες που συνδέουν την κατανάλωση ζωικών προϊόντων με καρδιακές ασθένειες, εμφράγματα, καρκίνο, διαβήτη και άλλες χρόνιες παθήσεις που σκοτώνουν εκατομμύρια κάθε χρόνο.

Το Meatout κερδίζει κάθε χρόνο την υποστήριξη όλο και περισσότερων καταναλωτών, υπέρμαχων για τα Δικαιώματα των Ζώων, ακτιβιστών για το περιβάλλον, δημόσιων προσώπων, επιστημόνων και πολλών άλλων.
Φέτος στην 25η διοργάνωση μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι καθώς σημαντικά βήματα έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια.

Όλοι οι μεγάλοι οργανισμοί υγείας ενθαρρύνουν μεγαλύτερη κατανάλωση λαχανικών και φρούτων και μείωση των ζωικών τροφών.
Πολλοί νέοι άνθρωποι πλέον αγκαλιάζουν τη φυτική διατροφή και ο αριθμός συνεχώς μεγαλώνει.
Υποκατάστατα κρέατος και γαλακτοκομικών είναι διαθέσιμα πλέον και συνεχώς προσθέτονται και άλλα, αλλά και εστιατόρια εμπλουτίζουν τους καταλόγους τους πλέον με πολλές χορτοφαγικές επιλογές.
Το Meatout Day (Μέρα αποχής από το Κρέας), ξεκίνησε το 1985 και συντονίζεται κάθε χρόνο από τον FARM έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό. Σκοπός της διοργάνωσης είναι η σωτηρία των ζώων, η προστασία του περιβάλλοντος, η εξάλειψη της πείνας και η βελτίωση της υγείας μας.
Αυτοί είναι και οι λόγοι για τους οποίους όλο και περισσότεροι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο επιλέγουν καθημερινά να γίνουν φυτοφάγοι.
Αυτή την άνοιξη ας κάνουμε όλοι τη σωστή επιλογή.

“Change Your Diet - Change The World.” «Άλλαξε τη διατροφή σου – Άλλαξε τον κόσμο».

Τσίρκο με ζώα στη Λάρισα

2010-03-16T16:43:00.002+02:00

Το τσίρκο Mundial θα βρίσκεται στη Λάρισα από τις 19/3 μέχρι τις 28/3 στην οδό Καρδίτσας, στην περιοχή γηροκομείου.

Τα ζώα στα Τσίρκα ζουν μια ζωή φυλακισμένα, σε αφύσικες συνθήκες, μέσα στον πόνο, το φόβο και τον εξευτελισμό. ΜΗΝ επισκέπτεστε τσίρκα με ζώα. Η εκμετάλλευσή τους και ο βασανισμός τους πρέπει να σταματήσει!

Απευθυνθείτε στους αρμόδιους φορείς για να ζητήσετε την απαγόρευση των τσίρκων με ζώα στη χώρα μας.

Επιτέλους δικαιοσύνη!

2010-03-10T01:10:00.001+02:00

Μεγάλη ποινή επέβαλε το δικαστήριο της Ρόδου στον τσοπάνη που κρέμασε τα δύο σκυλιά για παραδειγματισμό όπως είπε στους θηροφύλακες που τον συνέλαβαν.

Το μονομελές επέβαλε στον "δήμιο" τσοπάνη 9 μήνες φυλάκιση και 2.500 ευρώ πρόστιμο και μάλιστα χωρίς ανασταλτικό χαρακτήρα.

Το δικαστήριο είχε κατακλειστεί από πλήθος πολιτών που χειροκρότησαν στην απόφαση του δικαστηρίου.

Ο εισαγγελέας της έδρας ήταν καταπέλτης κατά του τσοπάνη αλλά και κατά των δήμων της Ρόδου που δεν έχουν φροντίσει για ένα οργανωμένο κυνοκομείο.

Το δικαστήριο επίσης, δεν έκανε δεκτό το αίτημα του τσοπάνη για αναβολή της εκδίκασης της υπόθεσης.

Ο 62χρονος δράστης πριν από λίγες μέρες είχε κρεμάσει με σύρμα τα 2 σκυλιά απο μια ελιά στην περιοχή Αφάντου της Ρόδου.

πηγή: tvkosmos.gr