Μια νέα μυστική έρευνα του "mercy for animals" αποκαλύπτει εξωφρενική κακομεταχείρηση σε μητέρες γουρούνια και στα μικρά τους γουρουνάκια. Το βίντεο από την κρυφή κάμερα δίνει την ευκαιρία στους καταναλωτές για μια δυσάρεστη σύντομη ματιά στον εφιαλτικό κόσμο της βιομηχανικής παραγωγής χοιρινού κρέατος.
Το νέο πείραμα έγινε από ερευνητές του πανεπιστημίου του Κέμπριτζ υπό τον Ντόναλντ Μπρουμ και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Animal Behavior (Συμπεριφορά Ζώων). Οκτώ οικόσιτοι χοίροι, ανά ζευγάρια, τοποθετήθηκαν επί πέντε ώρες σε ένα μαντρί που διέθετε καθρέφτη. Στην αρχή, τα γουρούνια μελέτησαν το είδωλό τους και τις κινήσεις τους στον καθρέφτη, μερικά γρύλισαν στην καθρεφτισμένη εικόνα τους και ένα της επιτέθηκε με τόση δύναμη που κόντεψε να σπάσει τον καθρέφτη.
Αρχικά, τα γουρούνια πέρασαν το είδωλό τους για άλλο γουρούνι, ένα κλασικό λάθος που κάνουν τα περισσότερα είδη ζώων, τα οποία συνήθως αδυνατούν να ξεπεράσουν αυτό το στάδιο και δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι στον καθρέφτη δεν αντικατοπτρίζεται παρά ο εαυτός τους. Τα πιο πολλά ζώα δεν έχουν αυτή την ικανότητα κατανόησης και νομίζουν ότι βλέπουν ένα άλλο ζώο στον καθρέφτη.
Όμως γρήγορα τα γουρούνια πέρασαν το "τεστ", δείχνοντας την ανώτερη νοημοσύνη τους. Έμαθαν να αξιολογούν σωστά την κατάσταση και τις ιδιότητες αντανάκλασης ενός καθρέφτη και έτσι να καταλαβαίνουν τη σχέση ανάμεσα στις κινήσεις τους και στο καθρέφτισμά τους.
Σε επόμενο στάδιο, οι ερευνητές έβαλαν στο μαντρί ένα πιάτο φαγητό που ήταν κρυμμένο από την οπτική γωνία των γουρουνιών, το οποίο όμως φαινόταν μέσα από την αντανάκλασή του στον καθρέφτη. Μέσα σε λιγότερα από 25 δευτερόλεπτα, τα επτά γουρούνια απομακρύνθηκαν από τον καθρέφτη και πήγαν στο φαγητό που δεν έβλεπαν, έχοντας καταλάβει πού βρίσκεται, χάρη στον καθρέφτη. Οι επιστήμονες είχαν μάλιστα φροντίσει να έχουν βάλει έναν ανεμιστήρα, ώστε να διασκορπίζει τη μυρωδιά του φαγητού και να μην είναι αυτή που θα κατευθύνει τα γουρούνια προς το φαγητό.
Σύμφωνα με το Μπρουμ, οι χοίροι έχουν επίγνωση μιας κατάστασης και της θέσης τους σε αυτήν. Για να βρουν το κρυμμένο φαγητό, έπρεπε να θυμηθούν τι είχαν δει στον καθρέφτη και να συσχετίσουν την αντανάκλαση και τις κινήσεις τους. Αυτές οι ικανότητες αποτελούν ενδείξεις για την ύπαρξη "ενός βαθμού αυτό-επίγνωσης", σύμφωνα με τον ερευνητή, ο οποίος εξέφρασε την ελπίδα ότι η ανακάλυψη αυτή θα οδηγήσει σε καλύτερη συμπεριφορά των ανθρώπων απέναντί τους (και ίσως σε κάθαρση της γλώσσας από υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς του τύπου "φέρνεσαι σαν γουρούνι"!).
πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Αναδημοσίευση κειμένου της Έλσας από το Φόρουμ Χορτοφαγίας (www.vegan.gr)
Ευχαριστούμε τη Δεινομάχη για το αρχικό λινκ.
Ένα επιχείρημα που ακούμε συχνά, όταν πιάνουμε κουβέντα για την βίγκαν στάση ζωής, και ειδικά όταν πρόκειται για τη διατροφή, είναι το περίφημο «όλα με μέτρο». Οι συνομιλητές μας θεωρούν ότι η άποψή μας είναι ακραία γιατί «όλα χρειάζονται στον άνθρωπο» φτάνει να μην κάνει καταχρήσεις.
Μερικοί μάλιστα επικαλούνται και αρχαία ρητά του τύπου «(παν)μέτρον άριστον» για να δώσουν περισσότερο κύρος στην άποψή τους.
Είναι όμως αυτό ένα επιχείρημα που μπορεί να σταθεί;
Διάβασα πρόσφατα ένα σχετικό κείμενο που πολύ μου άρεσε, (με πολύ ιδιαίτερο ύφος που δεν θα μπορούσα να μεταφέρω σε κατά λέξη μετάφραση), όπου με πολύ γλαφυρό τρόπο διατυπώνονται αφοπλιστικά αντεπιχειρήματα που θα προσπαθήσω να μεταφέρω κάπως πιο ελεύθερα παρακάτω.
Αν όλα λοιπόν χρειάζονται, αλλά «με μέτρο», θα μπορούσε κανείς να πει ότι και τα παρακάτω είναι αποδεκτά:
• Βιασμός με μέτρο.
• Γενοκτονία με μέτρο.
• Σκλαβιά με μέτρο.
• Σφαγή με μέτρο.
• Τρομοκρατία με μέτρο.
• Αδικία με μέτρο.
• Ηρωίνη με μέτρο.
• Κακοποίηση παιδιών με μέτρο.
• Ενδοοικογενειακή βία με μέτρο.
Βλέπετε που οδηγεί αυτή η λογική; Όσοι επικαλούνται το επιχείρημα αυτό, εννοώντας ότι λίγο από κάτι -ακόμα κι αν κάτι είναι κακό ή βλαβερό- δεν θα σε βλάψει, ξεχνούν ή δεν θέλουν να σκέφτονται, ότι μπορεί κάλλιστα να βλάψει ή να σκοτώσει κάποιον άλλον.
Όπως, ας πούμε, στην περίπτωση των αλλαντικών. Μπορεί διατροφικά να μην είναι η καλύτερη επιλογή, αλλά ένα λουκανικάκι πότε-πότε, δεν πρόκειται να σε σκοτώσει, όπως δεν θα σε βλάψει λίγο τυράκι ή ένα αυγουλάκι πού και πού. Σωστά;
Ναι, αλλά… Εκείνο που δεν λέγεται είναι ότι όλα τα αισθανόμενα πλάσματα που εμπλέκονται στην παραγωγή των παραπάνω τροφίμων, υποφέρουν, βασανίζονται, και τελικά χάνουν την ζωή τους σε αυτή τη διαδικασία, ανεξάρτητα από την ποσότητα που θα καταναλώσει κάποιος. Όταν λοιπόν λέμε «τα πάντα, αλλά με μέτρο» να ξέρουμε τι ακριβώς σημαίνει αυτό.
Το κείμενο τελειώνει επισημαίνοντας ότι τα αντεπιχειρήματα αυτά μπορεί να είναι πολύ εύστοχα, θέλουν όμως πολύ προσοχή στο πώς θα χρησιμοποιηθούν γιατί πολύ εύκολα μπορεί να εκληφθούν σαν δείγμα επικριτικότητας και αδιαλλαξίας από μέρους μας και να απωθήσουν τον συνομιλητή μας αντί να τον πείσουν…
Αναδημοσίευση από: Ανθρωποι-Ζωα-Περιβαλλον: Ειμαστε ΕΝΑ






