Δευτέρα, 21 Δεκεμβρίου 2009

Ηλεκτροσόκ σε ελεφαντάκια, η εκπαίδευση στο τσίρκο!

Οι φωτογραφίες αυτές είναι απο την "εκπαίδευση" των μικρών ελεφάντων σε μεγάλο τσίρκο. Ηλεκτροσόκ και βασανισμός προκειμένου να κάνουν τα κόλπα των άρρωστων "εκπαιδευτών" τους



Πείτε όχι στη σκλαβιά των ζώων! Μην πάτε σε τσίρκο με ζώα!

Άγρια ζώα-ελέφαντες, λιοντάρια, τίγρεις, αρκούδες-είναι αναγκασμένα να ζουν μια ζωή υποταγμένα, φυλακισμένα σε μικρά κλουβιά. Δείτε την αλήθεια για τα τσίρκα με ζώα.


 

Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2009

Σεβόμαστε και Προστατεύουμε τη Φύση. Δεν πυροβολούμε τη Ζωή


KAΛΕΣΜΑ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΖΩΟΦΙΛΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ
"Σεβόμαστε και Προστατεύουμε τη Φύση. Δεν πυροβολούμε τη Ζωή"

Το Σάββατο 19 Δεκεμβρίου 2009 στις 11.00 το πρωί στην πλατεία Συντάγματος, ζητάμε την ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ του κυνηγιού.

Κάθε χρόνο αμέτρητα ζώα χάνουν βίαια τη ζωή τους χάριν ψυχαγωγίας μιας μικρής μειοψηφίας πολιτών. Το κυνήγι είναι μια βίαιη μορφή αναψυχής που έρχεται σε αντίθεση με τις αξίες της σύγχρονης κοινωνίας. Το κυνήγι σκοτώνει ζώα και διαταράσσει το οικοσύστημα.

Καταδικάζουμε το κυνήγι.
Δεν χρειαζόμαστε «διαχειριστές της φύσης» με όπλα.

Δεν θέλουμε αειφορικό κυνήγι. Δεν θέλουμε ελεγχόμενο κυνήγι. Δεν θέλουμε ορθολογικό κυνήγι. Δεν θέλουμε λίγο ή πολύ κυνήγι.
Αυτό που θέλουμε είναι ΚΑΘΟΛΟΥ ΚΥΝΗΓΙ!!!!!

Καταδικάζουμε κάθε «έρευνα», κάθε «επιστημονική μελέτη» που χρησιμοποιείται ως πρόφαση για τη θανάτωση εκατομμυρίων ζώων στη χώρα μας. Δεν αποδεχόμαστε τη χρήση της επιστήμης για την προώθηση συμφερόντων άμεσα συνδεδεμένων με τη βία.

Η «αξία» της ζωής δεν μπορεί να προσδιορίζεται με έρευνες, μετρήσεις, αναλύσεις και πίνακες!

Οι διάφοροι ισχυρισμοί περί «διαχείρισης», «οικολογίας» και «αγάπης προς τη φύση» είναι παράλογοι και επικίνδυνοι και επιδιώκουν να αποπροσανατολίσουν τους πολίτες από την κύρια δραστηριότητα του κυνηγιού που είναι η θανάτωση ζώων.

Η φύση δεν ανήκει στους κυνηγούς!

Η πολιτεία πρέπει να λάβει μέτρα να υποστηρίξει το δημοκρατικό δικαίωμα των πολιτών της χώρας να απολαμβάνουν τη φύση χωρίς να επιτρέπεται σε μια μειοψηφία ατόμων να τη σκοτώνουν και να την καταστρέφουν.

Αποδοκιμάζουμε όλους όσους υποστηρίζουν οποιαδήποτε μορφή κυνηγιού, ελεγχόμενο ή μη, ανάμεσά τους, πολιτικούς, κόμματα και συγκεκριμένες περιβαλλοντικές οργανώσεις που για λόγους ψηφοθηρίας ή άλλων συμφερόντων δεν θέλουν να ταχθούν ξεκάθαρα ενάντια στο κυνήγι, και ζητάμε την ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ του κυνηγιού.

Ζητάμε από την πολιτεία να στηρίξει τη μετατροπή της οικονομίας που σχετίζεται με το κυνήγι σε δραστηριότητες φιλικές προς το περιβάλλον απαλλαγμένες από τη βία.

Καλούμε την Υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, κα Τίνα Μπιρμπίλη, να λάβει υπόψη της ότι η προστασία της πανίδας της χώρας μας δεν μπορεί να επιτευχθεί με τη συνέχιση βίαιων δραστηριοτήτων.
Καλούμε την πολιτεία να δείξει με έμπρακτο τρόπο την προστασία και το σεβασμό προς τα άλλα όντα και να αποκηρύξει τη βία που εμπεριέχεται στο κυνήγι.

Σάββατο 19 Δεκεμβρίου 2009, 11.00 το πρωί, Πλατεία Συντάγματος

Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου 2009

Αν μπορούσαν να μιλήσουν...



Αποκαλείται καλύτερος φίλος του ανθρώπου, πιστός σύντροφος και άγρυπνος φύλακας. Οι απαρχές των στενών του σχέσεων με τον άνθρωπο χρονολογούνται από την αρχαιότητα, όντας το πρώτο ζώο που αυτός εξημέρωσε. Ωστόσο, ο σκύλος, το αγαπημένο στους περισσότερους από εμάς αυτό τετράποδο, γίνεται όλο και συχνότερα τον τελευταίο καιρό, θύμα σε απίστευτης βιαιότητας περιστατικά κακοποίησης. Περιστατικών που σοκάρουν με τη σκληρότητα τους και προκαλούν ερωτήματα σχετικά με τους λόγους και τις σκέψεις που οδηγούν κάποιους ανθρώπους να στραφούν εναντίον ανυπεράσπιστων ζώων.
Ο υπερπληθυσμός του στη χώρα μας αλλά και η έλλειψη μιας αποτελεσματικής πολιτικής στειρώσεων συνδυαζόμενα με την … «αρρωστημένη» σκέψη κάποιων ανθρώπων, έχουν οδηγήσει σε μια έκρηξη των κρουσμάτων βασανισμών εις βάρος σκύλων, κατάσταση που τείνει, μάλιστα, να εξελιχτεί σε μακάβρια «μόδα». Η πλειοψηφία των περιστατικών εντοπίζεται στην επαρχία, με την Κρήτη να κατέχει τη θλιβερή πρωτιά στις βίαιες θανατώσεις σκύλων. Μάλιστα, η «ευρηματικότητα» και ωμότητα των δραστών παραπέμπουν ακόμα και σε μεθόδους βασανισμών της Μεσαιωνικής εποχής! Γιατί όμως κάποιος να ξεσπάσει με τέτοιο μίσος πάνω σε ένα αδύναμο ζώο;
«Τα αίτια της κακοποίησης ζώων είναι διάφορα και καταρχάς σχετίζονται με το αν έχει κακοποιηθεί ο ίδιος ο δράστης. Τα άτομα που είχαν κακοποιηθεί άσχημα όταν ήταν παιδιά από τους γονείς ή πιέζονταν ψυχικά, κάπου πρέπει να βγάλουνε με τη σειρά τους αυτή τη βία και το θυμό που νιώθουν. Τα βγάζουν λοιπόν πάνω στα σκυλιά, γιατί από τη μία αυτά είναι αδύναμοι στόχοι και από την άλλη γνωρίζουν ότι δεν πρόκειται να τιμωρηθούν για τις πράξεις τους», λέει στον «Α.Τ.» η ψυχολόγος-ψυχαναλύτρια, ιδρυτής της φιλοζωικής οργάνωσης «Psychanimal», κ. Ασημίνα Κουλουκούρη.
Όσον αφορά την βιαιότητα των βασανισμών η κ. Κουλουκούρη υποστηρίζει: «Είναι θέμα εξουσίας. Εκείνη την ώρα ο δράστης αισθάνεται ότι μπορεί να κάνει, ανεξέλεγκτα, οτιδήποτε θέλει στο ζώο. Άλλωστε, όταν έχει κακοποιηθεί ο ίδιος με μεγάλη βιαιότητα, την ίδια ακριβώς ένταση θα βγάλει και απέναντι στα ζώα», και προσθέτει, «όταν η κοινωνία δεν διαπαιδαγωγεί αλλά ούτε τιμωρεί τον δράστη, τότε στην ουσία προωθεί η ίδια την κακοποίηση».
Τη δική της εξήγηση γι’ αυτά τα φαινόμενα που υποβαθμίζουν τη χώρα μας αλλά και όλους εμάς ως άτομα, δίνει στον «Α.Τ.» και η πρόεδρος της Ζωοφιλικής Ένωσης Ηλιούπολης κ. Έμυ Παπαγιαννοπούλου: «Πιστεύω πως είναι η χαλάρωση των ηθών που παρατηρείται στην εποχή μας αλλά και η γενικότερη κατάπτωση της κοινωνίας που οδηγούν σε τέτοιες συμπεριφορές απέναντι σε ακίνδυνα ζωάκια. Τη στιγμή που ο άλλος δεν σέβεται άλλα βασικότερα πράγματα όπως την οικογένεια, τη φύση, τον ίδιο του το συνάνθρωπο, πώς περιμένουμε να σεβαστεί τα ζώα;».
Νομοθεσία υπάρχει αλλά ουσιαστικά δεν τηρείται. Οι ζωοφιλικές οργανώσεις ζητούν να μετατραπεί η θανάτωση ζώου σε κακούργημα. Συγκεκριμένα, ο νόμος 3170/03 (περί ζώων συντροφιάς) προβλέπει για κακοποίηση ζώου, χρηματικό πρόστιμο ύψους έως και 1500 ευρώ αλλά και ποινή φυλάκισης. Ωστόσο, όπως μας εξηγεί η κ. Παπαγιαννοπούλου: «Εγώ προσωπικά κατέθεσα μήνυση για ένα περιστατικό αλλά οι αστυνομικοί δεν θέλανε να την γράψουν παρ’ όλο που τους έλεγα ότι αποτελεί ποινικό αδίκημα. Τελικά η μήνυση μπήκε στο αρχείο γιατί ο εισαγγελέας έκρινε ότι αυτή δεν πρόκειται να προχωρήσει λέγοντας μου αυτολεξεί: “τώρα με τα σκυλιά θα ασχολούμαστε;”».
Μέχρι λοιπόν η Πολιτεία και οι αρμόδιοι φορείς να προχωρήσουν στη λήψη δραστικών μέτρων για τον περιορισμό, αρχικά και την εξάλειψη στη συνέχεια των φαινομένων κακοποίησης αλλά και μέχρι εμείς οι ίδιοι να συνειδητοποιήσουμε ότι τα ζώα είναι -όπως και εμείς- ζωντανά πλάσματα με ψυχή και αισθήματα, τέτοια περιστατικά ντροπής θα συνεχίζουν καθημερινά να μας σοκάρουν και να μας γεννούν εύλογες απορίες για το ποιοι, τελικά, είναι τα ζώα…

ΟΞΥ... ΣΟΥΒΛΑ ΚΑΙ ΚΡΕΜΑΛΑ!

Συγκεντρώσαμε κάποια από τα δεκάδες περιστατικά βασανισμών σκύλων που έλαβαν χώρα τα τελευταία χρονιά στη χώρα μας. Τα περισσότερα, μάλιστα, από αυτά είναι ιδιαίτερα σοκαριστικά.
* Οκτώβριος 2007: Θύελλα αντιδράσεων ανά τη χώρα προκαλεί βίντεο που δείχνει έναν 22χρονο Κύπριο φοιτητή στη Χίο, να βασανίζει με καυτό λάδι ένα αδέσποτο σκυλάκι.
* Ιούνιος 2008: Άγνωστοι σουβλίζουν σκύλο και στη συνέχεια τον κρεμάνε στην πλατεία σε χωριό, του Δήμου Φρε, στην Κρήτη.
* Ιούλιος 2008: Στον Πόρο, άγνωστοι περιέλουσαν με καυστικό οξύ ένα μικρό σκυλάκι, σε ολόκληρο το σώμα του. Το ζώο εντοπίστηκε σε ημιθανή κατάσταση.
* Νοέμβριος 2008: Νεκρός, φρικτά παραμορφωμένος, και δεμένος με σκοινί στα πόδια βρέθηκε σκύλος σε χωριό στα Χανιά. Σύμφωνα με τους κτηνίατρους που το εξέτασαν, το ζώο είχε συρθεί για πολλά χιλιόμετρα από αυτοκίνητο.

* Ιούνιος 2009: Πέντε σκυλιά βρίσκονται κρεμασμένα από μια ελιά, στη Σητεία. Ο τρόπος με τον οποίο ήταν κρεμασμένα (πατούσαν ελάχιστα στο έδαφος) υποδεικνύει πως υπέφεραν επί τουλάχιστον οκτώ ώρες μέχρι τον αναπόφευκτο θάνατό τους. Λίγες μέρες αργότερα, κοντά στον αρχαιολογικό χώρο των Μαλλίων, βρέθηκαν βασανισμένα σκυλιά, σε κατάσταση αποσύνθεσης, κρεμασμένα με σκοινί και καρφωμένα σε φράχτη.
* Ιούλιος 2009: Δεκάδες αυτόπτες μάρτυρες παρακολουθούν άναυδοι έναν οδηγό αυτοκινήτου στην περιοχή Κάρυανη του νομού Καβάλας, να δένει από το πόδι στο αυτοκίνητό του έναν σκύλο και να τον σέρνει στο δρόμο, επιταχύνοντας όλο και περισσότερο! Όταν βεβαιώθηκε ότι αυτό δεν ζει, πέταξε το άσχημα παραμορφωμένο σώμα του στα σκουπίδια.
* Αύγουστος 2009: Πνιγμένος σκύλος βρέθηκε να επιπλέει κοντά στο φάρο του λιμανιού της Σητείας, έχοντας στο λαιμό του περασμένη θηλιά και μια πέτρα.
* Σεπτέμβριος 2009: Νεαρός στα Σφακιά Κρήτης κόβει με ψαλίδι τα αυτιά ενός «pit bull», χωρίς να παρέχει στο ζώο οποιαδήποτε μορφή νάρκωσης.
* Οκτώβριος 2009: Τοπική εφημερίδα της Κρήτης δημοσιεύει φωτογραφίες σκύλου που βρίσκεται κρεμασμένος σε αντηρίδα στύλου της ΔΕΗ στην περιοχή του Καρτερού Ηρακλείου.
* Νοέμβριος 2009: Κάτοικος της Βάρης, ανακαλύπτει νεκρό σκύλο μέσα σε εγκαταλελειμμένο κατάστημα της περιοχής. Κάποιοι τον είχαν κρεμάσει από το προηγούμενο βράδυ χρησιμοποιώντας σύρμα και έχοντας δημιουργήσει μια τόσο γερή θηλιά που μόνο με τανάλια μπόρεσαν να την αφαιρέσουν από το άτυχο ζώο.

ΣΩΤΗΡΙΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Η Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή Ζωοφιλικών Σωματείων με μια σειρά προτάσεων που έχει καταθέσει προς την πολιτεία επιδιώκει να βάλει ένα τέλος στην φρικτή εικόνα των κακοποιημένων και βασανισμένων σκύλων. Οι βασικότερες από αυτές:
1. Η τροποποίηση του Ν. 3170/03 (για τα ζώα συντροφιάς) και η αυστηρή εφαρμογή του.
2. Η αναπροσαρμογή των ποινών και των προστίμων και η μετατροπή της κακοποίησης και θανάτωσης ζώου σε κακούργημα.
3. Η προστασία και η φροντίδα των αδέσποτων σκύλων από τους δήμους και τις κοινότητες, σύμφωνα με τον νόμο και εφαρμογή κυρώσεων όταν δε συμμορφώνονται προς αυτόν.
4. Η δημιουργία Αστυνομίας Ζώων που θα ασχολείται με τις κακοποιήσεις ζώων, έτσι ώστε οι ένοχοι να έρχονται ενώπιον της δικαιοσύνης και να αποθαρρύνονται οι εν δυνάμει δράστες να προβαίνουν σε κακοποιήσεις και θανατώσεις.
5. Η απαγόρευση, με την επιβολή υψηλών προστίμων, της κακομεταχείρισης των σκύλων που χρησιμοποιούνται σαν «σκιάχτρα» από τους ιδιοκτήτες τους.

αναδημοσίευση απο: αδέσμευτος τύπος

Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2009

Αφιερωμένο στους κυνηγούς



Ενα ποίημα του Charles Causley.

I saw a jolly hunter
With a jolly gun
Walking in the country
In the jolly sun.

In the jolly meadow
Sat a jolly hare.
Saw the jolly hunter,
Took jolly care.

Hunter jolly eager -
Sight of jolly prey -
Forgot gun pointing
Wrong jolly way.

Jolly hunter, jolly-head -
Over-heels gone.
Jolly old safety-catch
Not jolly on.

Bang went the jolly gun.
Hunter jolly dead.
Jolly hare got clean away.
Jolly good I said.

Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2009

Και τα ψάρια υποφέρουν



Τα ψάρια είναι συναρπαστικά ζώα

Παρόλο που μπορεί να φαντάζουν τελείως διαφορετικά από εμάς, τα ψάρια είναι πραγματικά επικοινωνιακά και ευαίσθητα ζώα. Ωστοσο, οι άνθρωποι, επειδή συχνα δεν διαθέτουν ιδιαίτερα ανεπτυγμένο εξοπλισμό για να το καταλάβουν, εύκολα παραβλέπουν την πολυπλοκότητα αυτών των θαλάσσιων ζώων.

Ο Κουστό κάποτε αποκάλεσε τους ωκεανούς τον "σιωπηλό κόσμο", και για χρόνια  πολλοί επιστήμονες συμφωνούσαν. Όταν όμως ένας ερευνητής από το εργαστήριο θαλάσσιας βιολογίας του Woods Hole πήγε για υποβρύχια κατάδυση με ένα τροποποιημένο μικρόφωνο, έμεινε έκπληκτος από τον ήχο. Για παράδειγμα, οι ροφοί "γαυγίζουν" όταν εντοπίσουν αρπαχτικά, ένα είδος ψαριού του γλυκού νερού παράγει στεναγμούς για να ζευγαρώσει ενώ το ψάρι hamlet παράγει ήχους κατά τον οργασμό.

Άλλα, όπως το ηλεκτροφόρο ψάρι της αφρικής και της νότιας Αμερικής, επικοινωνούν με τη μετάδοση ηλεκτρικών σημάτων.

Τα ψάρια έχουν τριχοειδή αισθητήρια όργανα στις πλάτες τους τα οποία αναγνωρίζουν δονήσεις και ηλεκτρικά πεδία, επίσης έχουν γευστικούς κάλυκες στο λαιμό τους καθώς και στα χείλη και στη μύτη τους. Χρησιμοποιούν τα στόματά τους με τον τρόπο που εμείς χρησιμοποιούμε τα δάχτυλά μας για να σηκώσουμε αντικείμενα και να τα αισθανθούμε-καθως και για να συλλέξουν τροφή ώστε να φτιάξουν την κατοικία τους και να φροντίσουν τα βρέφη τους (όταν διαισθάνονται κίνδυνο κάποια ψάρια ανοίγουν τα στόματά τους ώστε τα μικρά τους να κρυφτούν μέσα). Για την ακρίβεια, το στόμα του ψαριού έιναι τόσο ευαίσθητο σε ερεθίσματα, που κάθε πόνος που βιώνουν είναι εξαιρετικά έντονος.




Νιώθουν πόνο τα ψάρια;

Καθώς τα ψάρια δεν μπορούν πάντα να εκφράζουν τον πόνο με τρόπο που οι άνθρωποι μπορούν εύκολα να αναγωρίσουν, η κοινή λογική (όπως και οι υδροβιολόγοι) μας λέει ότι τα ψάρια αισθάνονται πόνο. Τα ψάρια μπορεί να μην είναι χαριτωμένα σαν τα σκυλάκια και τα γατάκια, αλλά υποφέρουν, και βιώνουν τον πόνο ακριβώς με τον ίδιο τρόπο

Τα ψάρια έχουν πολυσύνθετο νευρικό σύστημα και όλα τα αισθητήρια όργανα που είναι απαραίτητα για την αίσθηση του πόνου. Είναι κατά συνέπεια λογικό να συμπεράνουμε πως τα ψάρια αισθάνονται πόνο.
Μια τριετής έρευνα από ειδικούς επιστήμονες και εκπρόσωπους από οργανισμούς ψαρέματος και κυνηγιού (the Medway Report) κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα ψάρια, είναι ικανά να πονούν όπως άλλα σπονδυλωτά ζώα.

Είναι υγιεινά τα ψάρια;
 


Η Βόρεια Θαλασσα, από την οποία αλιεύεται το 40% των ψαριών , έχει μολυνθει σε τέτοιο βαθμό που κάποιοι ψαράδες φορούν προστατευτικές μάσκες για να αποτρέψουν τα εξανθήματα και άλλες δερματικές παθήσεις που μπορεί να επιφέρει η επαφή με το νερό.

Μικρές ποσότητες ψαριών από νερά που δεν έχουν μολυνθεί ακόμα (αν υπάρχουν) πιθανώς να μην σας βλάψουν. Αλλά σε αυτό το σημείο υπάρχουν τρία πράγματα που πρέπει να θυμάστε: πρώτον, έχει ξεκάθαρα εξακριβωθεί ότι τα ψάρια όντως υποφέρουν όταν πιάνονται∙ δεύτερον, το ψάρεμα έχει ήδη καταστρεπτική επίπτωση στο περιβάλλον (ο αριθμός των ψαριών που έχει απομείνει είναι χαμηλότερος από ποτέ)∙ και τρίτον, ό,τι θεωρείται ωφέλιμο από την κατανάλωση ψαριών μπορεί  εύκολα να ληφθεί από μια βίγκαν διατροφή. Η ηθική επιλογή είναι προφανής.

Κάποια ζητήματα αναφορικά με τη σφαγή των ψαριών

Τα αλιευτικά σκάφη της Μεγάλης Βρετανίας πιάνουν 500.000 τόνους ψάρια κάθε χρόνο και δεν υπάρχουν συγκεκριμένες ρυθμίσεις που ελέγχουν τη σφαγή τους.
Πεθαίνουν από σοκ, ασφυξία, συνθλίβονται από το βάρος της ψαριάς και παγώνουν στον στρωμένο πάγο. Πολλά, όπως ο μπακαλιάρος, το σαλάχι και η γλώσσα μπορεί να είναι ακόμα ζωντανά όταν τα βγάζουν στην ξηρά και τα ξεντερίζουν. Τα χέλια σκοτώνονται με το να θάβονται στο αλάτι (παίρνει 2 ώρες) ή τεμαχίζονται και βράζονται.

Τα εκτρεφόμενα ψάρια, όπως ο σολομός και η πέστροφα, αιμορραγούν μέχρι θανάτου με ή χωρίς αναισθητικό. Τις πέστροφες όπως είναι πεινασμένες 3-6 μέρες τις παίρνουν από το νερό και τις πακετάρουν σε πάγο προκειμένου να τις μεταφέρουν στις αγορές.Υποφέρουν για 14 λεπτά μεχρι να πεθάνουν.

Τα ψάρια υποφέρουν εξαιρετικά με το να καρφώνονται, να πετιούνται, να συνθλίβονται ή να ακρωτηριάζονται, και συχνά αφήνονται να πεθάνουν αργά και βασανιστικά απο ασφυξία.

πηγή: nofishing.net